- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 824
Του Ηλία Καραβολιά
Σε όλη την μεταπολίτευση το Δημόσιο ήταν ο πιστός μας συνέταιρος. Με την κρίση όμως έγινε και μεγαλομέτοχος, στα σπίτια και στις δουλειές μας. Η πλάκα είναι οτι δεν μπορούμε να κάνουμε »αύξηση» μετοχικού κεφαλαίου και να απαλλαγούμε από την »μετοχική» πλειοψηφία που έχει στις ζωές μας.
Ξεκινώ με τα παραπάνω γιατί τελικά δεν μπορείς να κάνεις παύση του αυτονόητου. Και δεν γίνεται να μην επαναλαμβάνεις,στον δημόσιο λόγο, τις ορθολογικές αναγκαίες επιλογές που μοιάζουν με ελλειπτικές επιθυμίες σε τούτη την χώρα. Πορευόμαστε με βάση την δημοσιονομική προσαρμογή και γινόμαστε έρμαιο στα χέρια τεχνοκρατών που δεν μετρούν ανθρώπους αλλά αριθμούς. Και στην αρχή »παίζουν» με το αυτονόητο ώστε να μας κάνουν να τους ακούμε.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 835
Του Δημήτρη Γ. Απόκη*
Στην αμερικανική πρωτεύουσα έχω περάσει σχεδόν μια εικοσαετία της ζωής και το πιο σημαντικό κομμάτι των σπουδών μου και της επαγγελματικής μου ζωής. Έχω περάσει άπειρες ώρες στην αίθουσα τύπου του Λευκού Οίκου, στα έδρανα της ενημέρωσης τύπου του Στέητ Ντιπάρτμεντ, στην ενημέρωση του Πενταγώνου και στις αίθουσες Επιτροπών του Κογκρέσου. Όμορφες αναμνήσεις και εμπειρία ανεκτίμητη.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 797
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Κάποτε εθεωρείτο κάτι σαν άντρο αστικής ακολασίας. Εκεί σύχναζαν διάφοροι άνθρωποι, ως επί το πλείστον μέλη της πολυπληθούς τότε νεοπλουτοκρατίας και των παρελκομένων της, για να επιδοθούν στα παράξενα τελετουργικά τους. Ακουγαν μουσική χωρίς λόγια, έβηχαν στα διαλείμματα ανάμεσα στα μέρη μάλλον από αμηχανία, και παρακολουθούσαν παραστάσεις όπου οι ηθοποιοί αντί να μιλάνε σαν άνθρωποι τραγουδούσαν σαν τενόροι. Γενικά εθεωρείτο τόπος λαρυγγισμών και η προοδευτική κοινή γνώμη το αντιμετώπιζε ως φαραωνική ιδιοτροπία ενός ανθρώπου, του Χρήστου Λαμπράκη. Οι πιο ψαγμένοι έλεγαν ότι αντί για Μέγαρο η Ελλάδα χρειάζεται καλή μουσική παιδεία και οι πιο προωθημένοι απλώς απαξιούσαν να περάσουν απέξω. Κάρφος στον οφθαλμό της δημοκρατικής μας ισότητας. Το «Δεν πάω Μέγαρο θα μείνω με τον παίδαρο» δεν ήταν τραγούδι. Ηταν ιδεολογικό πρόγραμμα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 836
Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πρόσφατα σε τηλεοπτική συνέντευξή του, ότι βλέπει παντού χαμογελαστούς ανθρώπους. Το ερώτημα που τίθεται, είναι αν τους βλέπει ξύπνιος ή στον ύπνο του. Γιατί θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι αυτή η παρατήρηση είναι ένα ακόμη από τα πολλά και ήδη γνωστά ψέματα του, που μας έχει αραδιάσει όλα αυτά τα χρόνια, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 2951
Βράδυ Καλοκαιριού η τηλεόραση για μια ακόμα φορά παίζει την «Χαρτοπαίχτρα»… ταινία που μπορεί να έχεις δει 1500 φορές άλλη μια ακόμα πάλι γέλιο θα σε κεράσει. Μια Ρένα υπέροχη, πληθωρική, με πηγαίο χιούμορ και αυθορμητισμό που σε παραπέμπει στην Ελλάδα μιας άλλης εποχής. Κατά την ταπεινή μου άποψη η Ρένα Βλαχοπούλου είναι η μεγαλύτερη ελληνίδα ηθοποιός που αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο, σε άλλους θύμιζε την αδελφή, τη φίλη που θα ήθελαν να έχουν και να τους πετάει ατάκες, τη κόρη, τη σύζυγο, τη θεία , τη μητέρα, το καλό παρεάκι που θα ήθελες να περάσεις για πάντα τη ζωή σου μαζί της. Είχε το ταλέντο, να σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι στο γέλιο ενώ ταυτόχρονα να σε συγκινεί, μόνο μια Βλαχοπούλου θα μπορούσε να το καταφέρει αυτό.






Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.