Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Στην εποχή μας, ο κρατισμός και οι οικονομικές δραστηριότητες που αναπτύσσει εξοντώνουν ό,τι πολυτιμότερο έχει μία χώρα: το ανθρώπινο κεφάλαιό της

Οι μισοί και παραπάνω από το ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες ανέργους που έχει η χώρα είναι θύματα και άρα καταδικασμένοι στην ανεργία. Και ας μην σπεύσει κανείς να κατηγορήσει γι’ αυτό τον «νεοφιλελευθερισμό», γιατί θα κάνει λάθος. Οι άνεργοι τού σήμερα, πιθανότατα δε και τού αύριο αν τίποτα δεν αλλάξει σε αυτή την χώρα, είναι κατά πρώτον θύματα της μεγάλης ληστείας που έγινε από τους γονείς τους εις βάρος τους και, δεύτερον, του εσωστρεφούς πελατειακού συστήματος το οποίο, αντί να μοιράζει παραγόμενο πλούτο, μοίραζε δανεικά που έπαιρνε από τις αγορές. Σήμερα δε, το σύστημα αυτό –που, ως γνωστόν, επιβιώνει με δανεικά από τους εταίρους και δανειστές του– πανηγυρίζει γιατί μπορεί εκ νέου να δανείζεται από τις αγορές!

 Του Κοσμά Βίδου
Ρακέτες, τζετ σκι και άλλα θαλάσσια παραθαλάσσια παιχνίδια, σε συνδυασμό με τις τσιριχτές φωνές των παιδιών, τα κασετόφωνα, τα τάπερ με κεφτεδάκια και τα αντηλιακά με άρωμα καρύδας: οι παράμετροι της γαϊδουρινής συμπεριφοράς του «ελληναρά της διπλανής ξαπλώστρας»

Στις αρχές του καλοκαιριού κάτοικος παραθαλάσσιου οικισμού ζητούσε με επιστολή του προς τον αρμόδιο δήμαρχο την απαγόρευση του παιχνιδιού της ρακέτας στην παραλία της περιοχής του κάνοντας λόγο όχι μόνο για την ενόχληση που προκαλεί το (θορυβώδες) σπορ αλλά και για τον κίνδυνο τραυματισμού από κάποιο αδέσποτο μπαλάκι. Τα ειρωνικά σχόλια που προκάλεσε η πρωτοβουλία του υπενθυμίζουν πώς ως λαός με έντονο θυμικό ακόμα και στην παραλία δεν πηγαίνουμε μόνο για να δροσιστούμε.

 ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ
Τ​​ι έχουμε να δούμε ακόμη… Ο πολιτικός που απειλούσε τις αγορές ότι θα χορεύουν πεντοζάλη μοιάζει με άνθρωπο που πήγε από παιδί σε κάποια σχολή χορού και έμαθε να χορεύει ο ίδιος αριστοτεχνικά στον δικό τους σκοπό. Ζει και αναπνέει αγορές ο κ. Τσίπρας αυτή την περίοδο, δεν αποκλείω να έχει κάποιο τερματικό του Bloomberg στο γραφείο του και να παρακολουθεί τις τιμές των ομολόγων. Εχει ξανασυμβεί, αρκετές φορές, στο ίδιο γραφείο παλαιότερα.

Του Βασίλη Γεώργα
Οι επιλογές του παρελθόντος καθορίζουν το μέλλον για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται πλέον εγκλωβισμένος στη μέγγενη μεταξύ του Πάνου Καμμένου και του Γιάνη Βαρουφάκη. Δύο αμφιλεγόμενων πολιτικών προσωπικοτήτων που συνέβαλαν τα μέγιστα στην αναρρίχηση και στη διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, αλλά σήμερα μετατρέπονται στον σάρακα που καθημερινά πριονίζει το κλαδί της κυβέρνησης.

Του Μάνου Επιτροπάκη*

Ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την έξοδο στις αγορές, και με ορόσημο την συνέντευξη του στον Άλφα, προσπαθεί να πλασάρει ένα άλλο προφίλ. Όχι απλά αυτό της μνημονιακής συμμόρφωσης αλλά -και σε αυτό το στοιχείο πρέπει να δώσουμε προσοχή- πλέον μιλάει για την ανάγκη εθνικής συναίνεσης, πολιτικού πολιτισμού, ανάγκη διαλόγου μεταξύ των κομμάτων κτλ.

Δεν ήταν τυχαίο ούτε το "επεισόδιο" με τον Κώστα Μπακογιάννη, κατά το οποίο θέλησε να εμφανίσει τον εαυτό του ως κάποιον που επιδοκιμάζει τον πολιτισμένο διάλογο, κάνει ανοίγματα στον κόσμο της ΝΔ, πράγμα που υποτίθεται απορρίπτει η ηγεσία της, στην οποία αποδίδει αντιπολιτευτικό αμόκ.