Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ{*}      

Ειναι τα απαραιτητα στοιχεια για μια αποτελεσματικη εξαγωγικη πολιτικηστην εποχη των αυλων αξιων

Η έκφραση διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα, με όνομα και επώνυμο, θα έπρεπε να είναι κορυφαίο σλόγκαν για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και την πολυπόθητη τόνωση της εξωστρέφειάς της. Και από την άποψη αυτή πρέπει να επισημανθεί ότι η Ελλάδα παρά τα απίστευτα ιστορικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που διέθετε και που διαθέτει από την εποχή που έγινε σύγχρονο κράτος, αγνόησε ότι μπορούσε να πετύχει πολλά για την οικονομία της προωθώντας αυτό το άυλο στοιχείο παραγωγής πλούτου, που είναι η επωνυμία και η συνακόλουθη με αυτή φήμη μιας επιχείρησης ή μιας χώρας. Ίσως στο επίπεδο αυτό, να αγνοήσαμε ότι τη σημασία της άυλης αξίας που είναι η επωνυμία και η εικόνα, πρώτοι την αντελήφθησαν για καλά, και την αξιοποίησαν βέβαια, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι καθιερώνοντας τον πολιτισμό ως όχημα γνώσεως αλλά και παραγωγής πλούτου.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Οποιος περιμένει από τους ιεράρχες να πολιτεύονται βάσει της «Ιστορίας της σεξουαλικότητας» του Φουκώ ή των τελευταίων ευρημάτων των Gender Studies, σημαίνει ότι το μόνο βιβλίο που έχει ολοκληρώσει στη ζωή του είναι το συγκεκριμένο του Φουκώ –και όχι όλους τους τόμους– ή αναρτήσεις στο Διαδίκτυο. Η Εκκλησία οφείλει να είναι συντηρητική δύναμη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ο πρωθυπουργός προσπαθεί, για ευτελείς λόγους, να δημιουργήσει κλίμα αντιπαράθεσης στους κόλπους της βιομηχανίας

Το πρόβλημα της ελληνικής βιομηχανίας –και, κυρίως, του παραγωγικού της ιστού– δεν είναι ποιοι βιομήχανοι θα είναι περισσότερο ή λιγότερο φιλικοί προς τον πρωθυπουργό. Ούτε, βέβαια, ενδιαφέρεται ο μέσος πολίτης αν η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα ή η Αθήνα είναι βιομηχανική πρωτεύουσα της χώρας. Τους πολίτες ενδιαφέρει άμεσα και σοβαρά πώς θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και σε ποιον βαθμό η εξωστρέφεια της παραγωγής μας θα ανακόψει την φυγή πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού από την χώρα.

Του Θεόδωρου Πάγκαλου
Κανέναν οίκτο γι’ αυτούς που, για να καθίσουν στην καρέκλα της εξουσίας, εξαπάτησαν και καλλιέργησαν το ψέμμα και το μίσος

Στις 8 Ιανουαρίου 2017 είχα γράψει ένα σύντομο άρθρο που είχε τίτλο «Το αφήγημα». Με είχαν κινητοποιήσει η χρήση και η κατάχρηση αυτής της σπάνιας λέξης από την πλευρά της κυβέρνησης και των φερεφώνων της. Όπως το περίμενα, σήμερα, μερικούς μήνες αργότερα, όλοι οι πίθηκοι του δημόσιου λόγου έχουν υιοθετήσει το «αφήγημα». Το χρησιμοποιούν δε κατά τυχαίο και ευκαιριακό τρόπο, μέσα στο πλαίσιο της NovSpeak, που έχει καθιερωθεί από τον Big Brother, που κυβερνά σήμερα την χώρα.

Της Ξένιας Κούρτογλου

Οι μάρκες είναι καθημερινά παρούσες στις περιφέρειες της χώρας. Ας μάθουν λοιπόν την αξία των τοπικών κοινωνιών

Για όλους τους ανθρώπους τα Μέσα είχαν, έχουν και θα έχουν πολυδιάστατους ρόλους: ενημερώνουν για το γίγνεσθαι, προσφέρουν πρακτική πληροφορία, γνώση και άποψη, ενώ παράλληλα κοινωνικοποιούν, ψυχαγωγούν, και διαπλάθουν την εθνική ψυχολογία, καθώς διαμορφώνουν το εκάστοτε κλίμα.