Του Πάσχου Μανδραβέλη

Με μια ποιητική αποστροφή δικαιολόγησε ο υπουργός Δικαιοσύνης τη διήμερη άδεια στον καταδικασθέντα για 11 δολοφονίες κ. Δημήτρη Κουφοντίνα. «Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζήσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Αν εσείς έχετε αποφασίσει να σκιαμαχείτε με τα φαντάσματα του παρελθόντος, είναι δικαίωμά σας. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να αντιπαρατίθεται με τα προβλήματα του παρόντος», είπε ο κ. Σταύρος Κοντονής και τουλάχιστον αυτή την φορά έλεγε την αλήθεια. Από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησης η λαοσωτήριος ασχολήθηκε με το παρόν, αλλά μόνο της τρομοκρατίας.


Του Στέλιου Ορφανάκη*

Είναι ιστορικά γνωστό ότι όπου υπάρχουν πολλά λεφτά, προσελκύονται άνθρωποι αμφιβόλου χαρακτήρα, με ελαστικές συνειδήσεις. Αν μάλιστα η εποπτεία δεν είναι ικανοποιητική, ο πειρασμός να χρησιμοποιηθούν αθέμιτα μέσα πλουτισμού, είναι μεγάλος. Στις 12/11/2017 ξεκινά η Παγκόσμια Εβδομάδα Ευαισθητοποίησης κατά της Απάτης (International Fraud Awareness Week). Μια απάτη που φθάνει σε Παγκόσμιο επίπεδο τα 3,7 τρις δολάρια Η.Π.Α το χρόνο. Μάλιστα για πρώτη φορά στην Ελλάδα συνδιοργανώνεται στις 13/11 από το Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών  (Σ.Ο.Ε.Λ) και το Ελληνικό Ινστιτούτο κατά της Απάτης (Hellenic  Association of Certified Fraud Examiners) στην Αθήνα, ημερίδα με θέμα: “ Financial Statements + Fraud “ ( Η Απάτη στις Οικονομικές Καταστάσεις).


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

​Δεν θα ασχοληθώ με τα τεχνικά ζητήματα της άδειας που δόθηκε στον Δημήτρη Κουφοντίνα. Οι απαντήσεις είναι πρόχειρες: το σωφρονιστικό σύστημα δεν εκδικείται, προϋπόθεση για την χορήγηση άδειας δεν είναι η μεταμέλεια του εγκληματία, αλλά η καλή του συμπεριφορά κ.λπ., κ.λπ. Δεν μπορώ, όμως, να παραβλέψω τους θαυμαστές του που τον επευφήμησαν όταν βγήκε από τον Κορυδαλλό και τη δήλωση του «Ρουβίκωνα» ότι πρόκειται για πραγματικό επαναστάτη, μεταξύ άλλων. Τόσο διαφορετική μεταχείριση από αυτή που επεφύλαξε η δημοκρατική κοινή γνώμη στον τοξικομανή δολοφόνο της Δώρας Ζέμπερη. Και δεν αναφέρομαι στην αγανάκτηση των συγγενών της. Αναφέρομαι στους παρατυχόντες πολίτες οι οποίοι επεδίωξαν να τον λιντσάρουν. Ποία η διαφορά; Μα είναι απλό: τα κίνητρα του τοξικομανούς ήσαν ταπεινά, ενώ του Κουφοντίνα ήσαν και παραμένουν «υψηλά». Φορούν το προσωπείο της ιδεολογίας.

 

Γράφει ο Διονύσης Γουσέτης

Ο αείμνηστος Δημήτρης Κρέμος, καθηγητής Φυσικής στο σχολείο μου, μου έμαθε το εξής σημαντικό: «Αν ο κ. Βασιλειάδης (αυτός που χτυπούσε το κουδούνι για διάλειμμα) δεν καταλαβαίνει τα φυσικά φαινόμενα όταν του τα εξηγείς, τότε ούτε εσύ τα έχεις καταλάβει». Ο Κορνήλιος Καστοριάδης είχε δύο διαφορές από τους Γάλλους μαρξιστές διανοούμενους και τους Ελληνες οπαδούς τους. Πρώτον, δίδασκε φιλοσοφία έτσι που να την καταλαβαίνει ο κ. Βασιλειάδης. Δεύτερον, σε αντίθεση με τη συναισθηματική και την οιονεί θρησκευτική εξάρτησή τους, είχε την ωριμότητα να αποδεσμεύεται από την πίστη σε φιλοσοφικές θεωρίες όταν έβλεπε ότι δεν ερμηνεύουν την πραγματικότητα. Είχε και τη δύναμη να αντέξει την κοινωνική απομόνωση που αυτή η αποδέσμευση συνεπάγεται.


Του  Κοσμά Βίδου

Μετά τους γάμους συμφέροντος (λευκούς ή μη) ήρθαν και τα διαζύγια συμφέροντος λόγω Εφορίας. Αλλη μια απάτη. Και ναι, η πενία μπορεί και να σε εξωθήσει σε πράξεις που δεν σε τιμούν, που σε κάνουν αναξιοπρεπή. Ομως η αξιοπρέπεια στα δύσκολα φαίνεται...