ΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο πολιτικός διάλογος μέσα και έξω από τη Βουλή, την τελευταία εβδομάδα, θυμίζει … Βρετανικό Κοινοβούλιο. Το θέμα δεν είναι μόνο στο ποιος ήρξατο χειρών αδίκων, αλλά  μέχρι που έφτασε η δημόσια αντιπαράθεση.

Όλα ξεκίνησαν την περασμένη  Τετάρτη στη διάρκεια της πολύωρης συζήτησης στη Βουλή για τις ευθύνες πολιτικών, στο θέμα της Novartis.

 

 

Γράφει ο Τάκης Θεοδωροπουλος 

Η κ. Μαρέβα Γκραμπόφσκι διαθέτει πλούσιο υλικό για τον ιεροεξεταστή της δημοκρατίας μας. Δεν φτάνει που τη λένε Μαρέβα, έχει σπαταλήσει τη ζωή της για να επιτύχει ως επιχειρηματίας. Και δεν φτάνει που ξόδεψε τόσες ώρες και τόσο κόπο για να επιτύχει, αλλά τα κατάφερε κιόλας. Η δημοκρατική μας συνείδηση είναι φιλάνθρωπη και γενναιόδωρη, αλλά, όταν κάποιοι τολμούν να υπερβούν ορισμένα όρια, βγάζει εκζέματα και τρελαίνεται στο τσούξιμο και τη φαγούρα. Διότι η κ. Μαρέβα, συνηθισμένη να προκαλεί τα σεπτά ήθη της δημοκρατίας, δεν αρκέστηκε στα παραπάνω. Προσέθεσε στο επώνυμό της και ένα δεύτερο. Και έκτοτε οι περισσότεροι τη γνωρίζουν ως Μαρέβα Μητσοτάκη. Δηλαδή, με συγχωρείτε, πόσα μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος, όσο καλοπροαίρετος κι αν είναι. Δεν φτάνει που αυτή η γυναίκα είναι επιχειρηματίας, ασκεί δηλαδή μια δραστηριότητα η οποία, όπως πολλοί υποψιάζονται, ορισμένοι δεν τολμούν να καταγγείλουν, έχει σκοπό το κέρδος, ω της φρίκης, και δεν αποβλέπει στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου. Δεν φτάνει που δραστηριοποιείται σε έναν τομέα όπως η μόδα, που είναι εξόχως ανταγωνιστικός και καταφέρνει να εξάγει τα προϊόντα της. Πάει και παντρεύεται ένα πολιτικό πρόσωπο χωρίς να του δώσει την ευκαιρία να τη διορίσει στη ΔΕΗ ή στο πανεπιστήμιο ή έστω στο υπουργείο Εσωτερικών. Να αισθανθεί κι αυτός χρήσιμος και καλός οικογενειάρχης.

 

 

Γράφει ο Κώστας  Χριστίδης*

Ένας μέθυσος που αντιμετώπιζε τεράστιες οικονομικές δυσκολίες αποφάσισε, για πρώτη φορά στην ζωή του, να πιάσει χαρτί και μολύβι και να κάνει έναν στοιχειώδη προϋπολογισμό σε ημερήσια βάση για να περικόψει μη αναγκαία έξοδα. Ξεκίνησε σημειώνοντας: ‘’Ένα κιλό κρασί, πέντε ευρώ. Διατροφή, δέκα ευρώ. Μεταφορικά, πέντε ευρώ. Φάρμακα, οκτώ ευρώ, κλπ., κλπ.’’ Επειδή δεν έβγαινε, δοκίμασε μία αναθεωρημένη εκδοχή: ‘’Ένα κιλό κρασί, πέντε ευρώ. Διατροφή, οκτώ ευρώ. Μεταφορικά, τέσσερα ευρώ. Φάρμακα, έξι ευρώ, κλπ., κλπ.’’ Πάλι δεν επερχόταν ισοσκελισμός εσόδων – εξόδων, οπότε ξαναδοκίμασε: ‘’Ένα κιλό κρασί, πέντε ευρώ. Διατροφή, έξι ευρώ. Μεταφορικά, τρία ευρώ. Φάρμακα, τέσσερα ευρώ, κλπ., κλπ.’’ Όλο το βράδυ προσπαθούσε χωρίς επιτυχία, κρατώντας αναλλοίωτη την δαπάνη για κρασί, και αργότερα άρχισε να καταριέται τον φούρναρη, την τράπεζα, το σούπερ – μάρκετ και τους … τοκογλύφους !

 

 

Πίτερ Οικονομίδης: «Αυτό το "δεν γίνεται" μας σκοτώνει ως Έλληνες»

Η Ελλάδα χρειάζεται επανεκκίνηση το μήνυμα του κορυφαίου στον χώρο της διαφήμισης σε ομιλία του στο πλωτό Μουσείο “Hellas Liberty

Την ανάγκη για επανεκκίνηση του Έλληνα και της ίδιας της χώρας, ώστε να βγει από την κρίση  επεσήμανε ο Πίτερ Οικονομίδης, από τους κορυφαίους στον κόσμο για θέματα διαφήμισης, συμβουλευτική επιχειρήσεων brand strategy και το branding. Γεννημένος στο Γιοχάνεσμπουργκ. Έλληνας τρίτης γενιάς κατάφερε να «κατακτήσει τον κόσμο», να συνυπάρξει με τον κορυφαίο Στιβ Τζόμπς και να σώσουν από κοινού την Apple από την πτώχευση το 1997. Η καμπάνια με τίτλο  «Apple: Τhink Big»  που  έγινε συνώνυμη ενός παγκόσμιου τρόπου σκέψης, είναι δική του.   Καμπάνια με πρωταγωνιστές στο  θρυλικό πλέον διαφημιστικό σποτ από τον Αϊνστάιν, τη Μαρία Κάλλας , τον Γκάντι, τον Τζον Λένον και τον Τσάρλι Τσάπλιν.

 

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Δεν ξέρω τι πρέπει να μας συμβεί ώστε η Ολομέλεια της Βουλής να μην παριστάνει την Ολομέλεια με τα μισά έδρανα κατειλημμένα. Θα μου πείτε από τις εννιά το πρωί συνεδρίαζαν και όταν έγραφα αυτές τις γραμμές η «νύχτα ήταν ακόμη νέα». Θα σας πω ότι ποσώς ενδιαφέρει η κόπωσή τους ή η ανία τους. Ενδιαφέρει, αντιθέτως, η σοβαρότητά τους. Και αυτή κρίνεται από τη δυνατότητά τους να αντιληφθούν τη σοβαρότητα των ζητημάτων για τα οποία καλούνται να αποφασίσουν. Αν δεν αντιλαμβάνονται ότι η χθεσινή συνεδρίαση δεν αφορούσε στη Novartis, αλλά στο δικαίωμα του Πολάκη να χαχανίζει στα μούτρα όλων μας, τότε δείχνουν πως είναι μέρος του προβλήματος. Και το πρόβλημά μας είναι ότι δεν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τι είναι αυτό που μας συμβαίνει και να το αντιμετωπίσουμε. Και φοβούμαι ότι αυτό που μας συμβαίνει το εξέφρασε το «Αει στο διά…» της Τασίας Χριστοδουλοπούλου, η οποία, αντί να ασχοληθεί με την ποίηση μετά την καταστροφική διαχείριση του μεταναστευτικού, προήχθη στο προεδρείο της Βουλής. Πολύ φοβούμαι επίσης ότι το μικρόφωνο δεν ήταν τυχαία ανοικτό. Ηθελε να την ακούσουμε και να θαυμάσουμε την άνεσή της.