Π. Καψής:  Θέλω να σας καλωσορίσω σε αυτή τη συζήτηση που θα έχουμε με τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, προφανώς δεν θα κάνω κάποιες συστάσεις, είναι γνωστός σε όλους, απλώς ήθελα πω ένα ανέκδοτο που λέγεται στις εφημερίδες, κυρίως μεταξύ των κοινοβουλευτικών συντακτών.  Λέει, ξέρετε πώς γνωρίζουμε τι ώρα μιλάει ο κ. Βενιζέλος στη Βουλή;  Λέει, είναι η ώρα που αδειάζει το καφενείο, διότι ακριβώς έχει κατακτήσει το σεβασμό από όλες τις πτέρυγες στη Βουλή, ενδιαφέρονται να τον ακούσουν.  Νομίζω ότι και επειδή έχει έναν ολοκληρωμένο και συγκροτημένο πολιτικό λόγο, που σήμερα στη χώρα μας σπανίζει, αλλά και τη μεγάλη του εμπειρία, είναι το πρόσωπο που περισσότερο ίσως από πολλούς άλλους πολιτικούς, έχει ενδιαφέρον να τον ακούσουμε.  

Θέλω η συζήτηση περισσότερο να περιστραφεί στο μέλλον, ωστόσο κ. Βενιζέλο, θα ήθελα να ξεκινήσω από μία ερώτηση που έχει σχέση με το παρελθόν.  Έχουμε μπει στην τελική ευθεία για να βγούμε από το μνημόνιο, θα ήθελα να σας ρωτήσω, επειδή έχουμε ακούσει διάφορα νούμερα για το πόσο μας έχει κοστίσει αυτή η τριετία, υπήρξε η εκτίμηση για 100 δισεκατομμύρια, πρόσφατα ο κ. Wieser είπε για 200 δισεκατομμύρια, ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είπε 35 δισεκατομμύρια μόνο, έχετε κάποια δική σας εκτίμηση, πόσο μας κόστισε αυτή η τριετία που ολοκληρώνεται τώρα;



Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Οι ανασχηματισμοί και οι αλλαγές στις κυβερνήσεις έχουν τη σοβαρότητα των προσώπων που επιλέγονται. Οι χτεσινές αλλαγές στην κυβέρνηση έχουν τη σοβαρότητα της επιλογής του κ Κουβέλη. Αλλά, και του ίδιου του κ Κουβέλη. Οι χτεσινές αλλαγές, όμως, σημαίνουν και μερικά άλλα πράγματα.



Γράφουν οι  Πάνος Καζάκος και Δημήτρης Σκάλκος

Όσοι αναμένουν ότι μετά τον Αύγουστο 2018 θα ξεκινήσουν  νέα «πάρτυ» διορισμών και άλλων χορηγήσεων, είναι βαθειά «νυχτωμένοι»

Η χώρα πέρασε στην τελική φάση εφαρμογής του (τρίτου) μνημονίου που τελειώνει, αν όλα πάνε καλά, τον Αύγουστο τού 2018. Κατά την γνώμη μας, ήταν ευτύχημα για τον τόπο ότι η κυβέρνηση συμφώνησε με τους εταίρους ένα τρίτο πρόγραμμα προσαρμογής και εγκατέλειψε στην πράξη, έστω με προχειρότητες και κουτοπόνηρες άμυνες, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και τον λαϊκισμό με το ψευδεπίγραφα αριστερό πρόσημο.

 



Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς
Πόσα χρειάζεται σήμερα, στην Ελλάδα της κρίσης, ο βουλευτής και ο υπουργός για να ζουν και να δουλεύουν αξιοπρεπώς; Ας το μελετήσουν, ας το θεσμοθετήσουν και ας κόψουν τα κολπάκια και τα επιδοματάκια. Για να αποφεύγουν και τα κατά καιρούς ρεζιλίκια



Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

Εύκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει από πού γεννήθηκε τόσο μίσος στην ελληνική κοινωνία. Είναι όμως πολύ δύσκολο να προβλέψει πού θα οδηγήσει. Σίγουρα όχι σε κάτι καλό, εκτός αν βρεθούν πολύ αποφασισμένες και φωτισμένες ηγεσίες στο μέλλον που θα μπορέσουν να ξαναβάλουν το τζίνι του κακού μας εαυτού πίσω στο μπουκάλι. Το μίσος ξεχειλίζει στον δημόσιο διάλογο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παντού. Διαβάζει κανείς αδιανόητα, ψευδή και απάνθρωπα σχόλια για ανθρώπους που τίμησαν και βοήθησαν τη χώρα τους. Ακούει σαλεμένους ανθρώπους να επικροτούν τη βία και να θέλουν και άλλη...