Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Το νεοσύστατο κόμμα δεν μπορεί να έχει μέλλον, αν ο συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ του ίδιου και του ΣΥΡΙΖΑ παραμείνει στα σημερινά επίπεδα. Από τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επαναπατρίσει ψηφοφόρους. Αλλιώς θα μείνει με τους βυζαντινισμούς και τους εσωκομματικούς συσχετισμούς



Γράφει ο Γιάννης Κ. Τρουπής

Αρχικά ήταν απλώς σενάρια που κυκλοφορούσαν στα δημοσιογραφικά γραφεία. Στην συνέχεια τα σενάρια αυτά έδειξαν να λαμβάνουν διαστάσεις και πλέον όλα δείχνουν πως πρόκειται μάλλον για μία παγιωμένη κατάσταση που απαιτεί εξαιρετικά λεπτούς χειρισμούς προκειμένου να εκτονωθεί. Ο λόγος για την απόσταση μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων που παρά τις επίσημες διαψεύσεις δείχνει σημάδια παγίωσης, ειδικά μετά και τα όσα ειπώθηκαν με αφορμή την υπόθεση Σαββίδη.



Ένας από τους διασημότερους γάλλους ηθοποιούς, ο Αλέν Ντελόν, δηλώνει ότι θα φύγει "από αυτόν τον κόσμο χωρίς να νιώθει λύπη" σε μια συνέντευξη-απολογισμό που δημοσιεύεται σήμερα σε ειδικό τεύχος του Paris Match που είναι αφιερωμένο στα 60 χρόνια της καριέρας του.

"Η ζωή δεν μου δίνει πια τίποτε σπουδαίο. Γνώρισα και είδα τα πάντα. Αλλά το σημαντικότερο, απεχθάνομαι αυτή την εποχή, τη σιχαίνομαι", εξηγεί ο 82χρονος ηθοποιός στο τέλος της συνέντευξης αυτής που έχει τίτλο: "Εγώ, ο Ντελόν: η συνέντευξη της ζωής του".




Το τουρκικό πρακτορείο Ανατολού έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο όπου φέρονται να παρουσιάζονται οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί που πέρασαν στην Ελλάδα με ελικόπτερο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα.

Στο βίντεο, σύμφωνα πάντα με τις τουρκικές αρχές, διακρίνονται οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί, λίγες ώρες μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, να προχωρούν στους διαδρόμους του στρατοπέδου προκειμένου να πάρουν το ελικόπτερο για την Ελλάδα.

Μάλιστα, τρεις από αυτούς φαίνεται να κρατούν πιστόλι.



Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Πώς ο άλλοτε «υπαλληλάκος» της KGB θέλει να κάνει «εθνικά υπερήφανους» τους Νεορώσους

Μόσχα, 26 Μαΐου 2004. Η συμπαθέστατη Ρωσίδα συνάδελφος που με υποδέχεται στο αεροδρόμιο είναι αρκετά ταραγμένη. «Ξέρετε», μού λέει, «από την ημέρα που ο δήμαρχος συμβάλλει στο να κάνουμε το συνέδριο για την ελευθερία του Τύπου στην Ρωσία, αισθάνομαι ότι συνεχώς βρίσκομαι υπό επιτήρηση». Πράγματι, ίσως η Τατιάνα να μην είχε άδικο. Δέκα μέτρα πίσω της δύο τύποι που δύσκολα δεν θα τούς έλεγες πράκτορες, κάτι λένε μεταξύ τους και μού θυμίζουν κατασκοπική ταινία της δεκαετίας τού 1970. «Από την στιγμή που ο δήμαρχος Λούζκωφ ανακοίνωσε ότι παραχωρεί στέγη για να ιδρυθεί τμήμα της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (ΕΕΔ) στην Μόσχα, ως φαίνεται κάποια καμπανάκια κτύπησαν στο Κρεμλίνο», προσθέτει η Τατιάνα. Τής προτείνω να κεράσω γεωργιανή σαμπάνια στο μπαρ του αεροδρομίου και την ρωτώ: «Ο δήμαρχος δεν τα πάει καλά με τον Πούτιν;». Η συνάδελφος μού απαντά μονολεκτικά: «Καθόλου». Η απάντηση με βάζει σε σοβαρές σκέψεις. Διαισθάνομαι ότι, μετά τον Γιέλτσιν, στην Ρωσία κάτι δεν πάει καλά από πλευράς ατομικών ελευθεριών.