Γιώργος Πρεβελάκης: 1821 - 2021 «Ελληνοσφαίρα» το νέο όραμα | HuffPost  Greece ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η οικονομική και, κατόπιν, η υγειονομική κρίση ανέτρεψαν τις ζωές μας. Η περιβαλλοντική κρίση μας αναγκάζει να αλλάξουμε συνήθειες. Περισσότερο από όλες τις άλλες, η τρέχουσα γεωπολιτική κρίση απειλεί το πλαίσιο της εθνικής μας ζωής.

Του Γιώργου Πρεβελάκη

Η ουκρανική κρίση επετάχυνε εξελίξεις οι οποίες προετοιμάζονται από παλαιά. Το παγκόσμιο σύστημα το οποίο, μέχρι πρότινος, φαινόταν λίγο-πολύ σταθερό αποκαλύπτεται σαθρό. Η κύρια έκφραση της αστοχίας του είναι η αμφισβήτηση της εδαφικής σταθερότητας και της εθνικής κυριαρχίας.

Δεξαμενές σκέψης – The Analyst

του ΑΝΤΩΝΗ ΤΡΙΦΥΛΛΗ (*)

Πάνε χρόνια που είχα δυο επιθυμίες ως πολίτης, αλλά και ως εργαζόμενος στην Ελληνική και Ευρωπαϊκή Διοίκηση. Και οι δυο έχουν σχέση μεταξύ τους, αλλά η μια είναι δύσκολη και η άλλη απλή. Και για τις δυο είχα την ευκαιρία να τις συζητήσω με κυβερνητικούς υπεύθυνους, αλλά στου κουφού την πόρτα.

Ας αρχίσουμε με τα εύκολα λοιπόν. Η Ε.Ε. διαθέτει μια ‘’Δεξαμενή  Σκέψης’’ (Think Tank), την Bruegel. Δημιουργήθηκε από την ίδια με συμμετοχή στις διοικητικές δαπάνες το 3-5% του ετήσιου προϋπολογισμού λειτουργίας της. Ταυτόχρονα συνεισφέρουν και ιδιώτες ή κρατικοί φορείς ως σπόνσορες. Κύριος τομέας των εργασιών της είναι η Οικονομία και οι διεθνείς σχέσεις. Τόσο τα Κράτη όσο και οι ιδιώτες απέχουν από την ανάμιξή στις εργασίες της και τηρούν τις αρχές τις αντικειμενικότητας , της επαγγελματικής ακεραιότητας και της αντικειμενικότητας που προβλέπει το καταστατικό της. Αλλά και οι προλήψεις των συνεργατών, κάποιοι από τους οποίες είναι Έλληνες, στοχεύουν στην ποιότητα και την γνώση τους. Η δουλεία τους έγκειται στην επιλογή της θεματολογίας και την παρακολούθηση της εργασίας των εξωτερικών συνεργατών της.

Τα λεφτά δεν κάνουν την ευτυχία,η ευτυχία όμως είναι όλα τα λεφτά. - Home |  Facebook

Στο επίκεντρο της έρευνάς του ήταν το ποσό των 75.000 δολαρίων τον χρόνο, που ανέφερε έρευνα που είχε κάνει το Πρίστον το 2010

Τα πιο πολλά χρήματα φέρνουν την ευτυχία- δίχως να υπάρχει κάποιο «όριο» στο ποσό- αλλά δεν είναι το μυστικό γι’ αυτή, κατέληξε ψυχολόγος έπειτα από έρευνα.

Ο Μάθιου Κίλινγκσγουορθ- ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια- διαπίστωσε από την έρευνά του ότι οι άνθρωποι που παίρνουν μεγάλο μισθό συχνά αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα καθημερινής και συνολικής ικανοποίησης από τη ζωή τους.

Αυτό μπορεί να φαίνεται αναμενόμενο, αλλά παλιότερη έρευνα είχε διαπιστώσει ότι ο θετικός συσχετισμός ανάμεσα στις ετήσιες απολαβές και την καθημερινή ευτυχία μειωνόταν περίπου στο επίπεδο των απολαβών ύψους 75.000 δολαρίων τον χρόνο.

Ο Κίλινγκσγουορθ λέει ότι αυτό το παλιό εύρημα είναι λάθος. Αντιθέτως, από την έρευνα που έκανε διαπίστωσε ότι αυτός ο συσχετισμός δεν σταθεροποιείται ποτέ.

Τι έδειξε η έρευνα


zoornalistas: Εκτός «Εστίας» ο Αθ. Παπανδρόπουλος
Σε μια εποχή όπου κυριαρχούν οι γνώσεις και η ελεύθερη κυκλοφορία τους, ο κόσμος βυθίζεται σ’ έναν πρωτότυπο σκοταδισμό που θα μπορούσε να έχει τραγικές συνέπειες.Είναι το μέλι των απανταχού σκοταδιστών

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Στο τελαυταίο φορουμ του Οικονομικού Ταχυδρόμου,ο διευθυντής του κ.Χρήστος Δόγας,αναφερόμενος στο φαινόμενο της παραπλανητικής πληροφόρησης,εθεσε ένα σοβαρό θέμα,οικείο στο ιστορικό περιοδικό του πάλαι ποτέ Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη{ΔΟΛ}.Είναι αυτό της ευθύνης των πολιτών να αναζητούν την σωστή και αρα πραγματική πλευρά πραγμάτων και γεγονότων.Την ιδια στιγμή όμως ο κ.Χ.Δόγας έφερνε στο προσκήνιο και ένα άλλο θέμα οικείο στο γράφοντα ,που είναι ο ρόλος και η σημασία της άχρηστης γνώσης.

Tα 15 μεγάλα έργα και μεταρρυθμίσεις - ΤΑ ΝΕΑ

του Δημήτρη Παπαλεξόπουλου*

Μετά από 12 δύσκολα χρόνια, και βγαίνοντας από την πανδημία, και ενώ ήμασταν έτοιμοι όλοι – κοινωνία και επιχειρήσεις – να ξεφύγουμε μπροστά, με αυτοπεποίθηση, βρισκόμαστε εκ νέου αντιμέτωποι με μια νέα, οξεία κρίση, σε ένα περιβάλλον με μεγάλες αβεβαιότητες. Είναι μια εξωγενής κρίση, με κύρια αφετηρία τη γεωπολιτική και ανθρωπιστική τραγωδία της Ουκρανίας, με ευρείες επιπτώσεις που δεν αφορούν ασύμμετρα την Ελλάδα. Έχει ωστόσο ήδη ορατά αποτελέσματα, ιδιαίτερα στο κόστος ενέργειας, τροφίμων και πρώτων υλών, αλλά και προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα. Οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται, ενώ συγχρόνως μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα, ιδιαίτερα των πιο αδύναμων, και υποχωρεί και η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής, αλλά και γενικά της ευρωπαϊκής, παραγωγής. Το αποτέλεσμα είναι να απειλείται η αναπτυξιακή και επενδυτική προοπτική, ενώ και οι δημοσιονομικές αντοχές δοκιμάζονται εκ νέου.