Γράφει ο Odd Arne Westad

Οι σημερινές γεωπολιτικές εξελίξεις απηχούν την πολυπολικότητα και όχι το διπολικό σύστημα που είχε προκύψει μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Για περίπου τέσσερα χρόνια, από τότε που η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και η Κίνα ξεκίνησε την πρωτοβουλία Belt and Road, υπήρξαν πολλές εικασίες σχετικά με το αν έρχεται ένας άλλος Ψυχρός Πόλεμος μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Μόνο τον τελευταίο μήνα, οι τίτλοι στις ειδήσεις έχουν διακηρύξει ότι «ο νέος Ψυχρός Πόλεμος είναι εδώ», διατυμπάνισαν τον «νέο Ψυχρό Πόλεμο του Πούτιν» και προειδοποίησαν ότι «ο Τραμπ προετοιμάζεται για έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο». Αλλά επιστρέφουμε όντως στο παρελθόν; Η σύγχρονη πολιτική είναι γεμάτη από ψεύτικες αναλογίες και η επιστροφή του Ψυχρού Πολέμου φαίνεται να είναι μία από αυτές.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Δεν τους έμαθε ποτέ κανείς πως, αν θέλεις να ασκήσεις πολιτική εξουσία, οφείλεις να παίρνεις αποφάσεις. Να αντιμετωπίζεις διλήμματα, να τα λύνεις μετρώντας τις δυνάμεις σου, να μετράς την κάθε λέξη σου, ακόμη κι αν θέλεις να πεις ψέματα. Η πολιτική διαχείριση δεν είναι φτιαγμένη μόνον από αλήθειες. Εχει ανάγκη από ψέμα, αρκεί κι αυτό να έχει την τιμή του. Ο Πλάτων τοποθετεί το «ευγενές ψεύδος» στα θεμέλια της πολιτείας. Οι δάσκαλοί τους δεν τους προετοίμαζαν για να ασκήσουν πολιτική εξουσία. Στα κομματικά φροντιστήρια της Αριστεράς δεν εκπαίδευαν πολιτικούς. Εκπαίδευαν αριστερούς, πολίτες των οποίων ο ρόλος είναι να κρίνουν τις αποφάσεις που άλλοι παίρνουν. Πολλοί θα μιλήσουν για πολιτικό παρασιτισμό, όμως αυτό είναι άλλο θέμα.



Γράφει ο  Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Με ανοικτή επιστολή του προς τον πρόεδρο της ΝΔ, ένας πολίτης ζητά ανατροπές σε μία αραχνιασμένη, αποκρουστική κατάσταση –και όχι «μια από τα ίδια»

Σε αρκετά mails που έχουμε λάβει τον τελευταίο καιρό από αναγνώστες και φίλους, προκύπτει ξεκάθαρα ότι είναι απογοητευμένοι και ίσως σιωπηρά θυμωμένοι. Πρώτον, με αυτά που συμβαίνουν στην χώρα και, δεύτερον, με την ανυπαρξία μίας φωνής στεντόρειας, που να μιλάει για το αύριο και όχι για καλύτερη διαχείριση τού χθες.



Της Μαριέττας Γιαννάκου*

Το ψέμα είναι ίδιον μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Συνήθως το χρησιμοποιούν γιατί ωφελούνται από αυτό ή και αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της αλήθειας στις σχέσεις τους με τους άλλους. Εξυπακούεται ότι στην πολιτική το ψέμα, όχι μόνο υπάρχει, αλλά έχει και βαρύτερες συνέπειες λόγω της δημόσιας σφαίρας στην οποία κινούνται τα πολιτικά πρόσωπα και της εμπιστοσύνης που συχνά απολαύουν από τους πολίτες, οι οποίοι εντέλει είναι και ψηφοφόροι. Εξάλλου, το ψέμα στην πολιτική αναπαράγεται με μεγάλη ταχύτητα μέσω του internet, επομένως έχει πολλαπλασιαστικές συνέπειες.


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Απουσίας ιδιαίτερης πατρίδας και με δεδομένο ότι η οικογένειά μου έζησε από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα κάτω από την σκιά της Ακρόπολης, μπορώ να διαβεβαιώσω κάθε δύσπιστο, ότι μπορεί να περάσει κανείς υπέροχα τις γιορτές του Πάσχα και στο κλεινόν άστυ.