Γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου

Η αμερικανική οικονομία ανθίζει αλλά οι ΗΠΑ απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τον πολιτισμένο κόσμο. Η προεδρία Τραμπ ενσαρκώνει αυτή την απομάκρυνση, ιδιαίτερα μετά την οκταετία του Ομπάμα όπου οι μονόφθαλμοι μεταξύ των τυφλών προσπαθούσαν να εφαρμόσουν smart power χωρίς να διαταράξουν το Κατεστημένο. Σήμερα, οι Αμερικανοί, με τον περιβόητο υλισμό τους, είναι πιο ευχαριστημένοι: χαμηλή ανεργία, φρενιτιώδης κατανάλωση, υψηλά επιχειρηματικά κέρδη. Τα υπόλοιπα -ευτελής παιδεία, εξωφρενικό κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ασυδοσία των μεγάλων επιχειρήσεων, φθορά υποδομών- δεν τους ανησυχούν: ανησυχούν εμάς, τους Ευρωπαίους, που έχουμε διαφορετικά κριτήρια. Κυρίως, μας ανησυχεί το χάσμα μεταξύ του 1% των δισεκατομμυριούχων και του 20% των φτωχών· η οικονομική ανισότητα τριτοκοσμικού τύπου η οποία προστίθεται σε άλλα παρόμοια πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

Το ασφαλιστικό είναι μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης και (θα) το πληρώνουμε όλοι μας! Και οι συνταξιούχοι που θα βλέπουν τις συντάξεις τους να πετσοκόβονται και οι υπόλοιποι που θα βλέπουμε συντάξεις μόνο στα όνειρα μας...

 

 

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, αναγκάστηκε όμως να έλθει στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή.

Ζώντας μια έντονη και περιπετειώδη ζωή, στην Ελλάδα αρχικά σταδιοδρόμησε ως ηθοποιός, δασκάλα και ποιήτρια, ενώ αργότερα αναδείχθηκε σε σπουδαία λαϊκή στιχουργό. Ξεκίνησε να γράφει στίχους το 1948 εξαναγκαζόμενη από το προσωπικό της πάθος (χαρτοπαιξία), τροφοδοτώντας με αυτό τον τρόπο, έναντι ευτελούς οικονομικής αμοιβής, όλους τους επώνυμους συνθέτες της εποχής της με αριστουργηματικά τραγούδια.

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου 

 

​​Ντίαρ Ντόναλντ,

Γουί αρ γκουντ φρεντς γιου κνόου. Παστ ις παστ εντ θρόου ιτ του δε μπιτς, ες γουί σέι ιν μάι κάντρι. Αϊ φιλ γιου ες μάι φρεντ. Χάου ις μίσις Μελάνια; Γκουντ άι χόουπ. Μι του. Αϊ αντερστέντ γιου χαβ πρόμπλεμς γουίθ ΝΑΤΟ. Μάνεϊ πρόμπλεμς. Μάνεϊ πρόμπλεμς ις μπαντ. Ρισέσιον, ταξέσιον, οστέριτι; Νοτ γιου, μίστερ πρέζιντεντ. Μι, άι αμ χίερ του χελπ γιου. Αϊ χαβ μάνεϊ, του μένι μάνεϊς, τιλ δι εντ οφ δε γίαρ δέι γουίλ γκιβ μι ΕΝΦΙΑ, ίνκαμ ταξ, Φουπουά εντ σαμ ψιλά. Εντ ιτ ις όνλι δε κιου νάου δατ γουί έιτ δε κάμελ. Μπιγκ κάμελ. Μπαντ στόμακ. Αϊ σέι γιου ιτ ιζ μπίλιονς. Δατ ις γουάι εξίστ δε φρεντς. Μίστερ πρέζιντεντ, άι καν γκιβ γιου δε μάνεϊ γιου νιντ φορ ΝΑΤΟ. Γκρικ μπίζνες ις φλούρισινγκ, τούρισμ, ιμπλεμεντέσιον, ταξέσιον, ντίσνεϊλαντ, γουόρ, πις, γκουντ γουέδερ, νάις σι, μπιτς πάρτι, Μελάνια, γουάιν εντ γκουντ χαρτ. Χάρι Τρούμαν. Μάι ίνγκλις αρ γκουντ, νόου; Αϊ κνόου μένι γουέρντς ιν στρέιντζερ λάνγκουιτς. Αφτερ Ογκουστ κλιν έξιτ. Ουάτ ελς ντου γιου γουάντ; Ντοντ σέι θενκ γιου. Γιου νιντ μι άι χελπ γιου. Αϊ νιντ γιου γιου χελπ μι. Γκουντ χαρτ εντ μπάι μπάι,

Αλέξις».

 

 

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

 

Τα φιλοαμερικανικά ανοίγματα της κυβέρνησης προκαλούν μεγάλες γερμανικές καχυποψίες, με σοβαρό οικονομικό βάρος

 

Είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι η Γερμανία αντιδρά στην εκταμίευση της δόσης για την Ελλάδα επειδή η αναστολή της αύξησης του ΦΠΑ σε πέντε επιβαρυμένα από το μεταναστευτικό νησιά του Αιγαίου θα κοστίσει στον προϋπολογισμό μας 28 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για ψίχουλα –πολλώ μάλλον όταν ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα υπερκεράστηκε κατά 4 δισεκατομμύρια ευρώ πέρυσι και, ως φαίνεται, θα ξεπεραστεί και φέτος. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα έχει δύο σκέλη και βρίσκεται αλλού.