Δημήτρης Καμπουράκης - Home | Facebook

Του Δημήτρης Καμπουράκη
 
Έχω να μπω σε ταξί πάνω από δέκα χρόνια. Όταν παθαίνει κάτι το αυτοκίνητό μου, κυκλοφορώ με ένα παλιό μηχανάκι που κρατώ για λόγους συναισθηματικούς από τη νεότητά μου και που ακόμα είναι ικανό να κάνει μερικά έκτακτα χιλιόμετρα. Κοντολογίς, ούτε με ταξιτζήδες συνομιλώ συχνά, ούτε την περιβόητη Uber έχω επιστρατεύσει ποτέ. Δεν ξέρω καν πώς λειτουργεί. Έχω δει όμως νεαρά παιδιά που κατά κόρον πληκτρολογούν στο κινητό τους για να καλέσουν ένα ταξί, το οποίο -ω του θαύματος- έρχεται γρήγορα, απ’ όπου κι αν το καλούν.

Και οι αρμοί της Δημοκρατίας, σύντροφοι; | Liberal.gr
Του Βσιλειου Γρ.Παπαδακη

Ενδεχομένως, στο απώτατο  μέλλον να υπάρξει ένας πεφωτισμένος ηγέτης ικανός να λύσει το γόρδιο δεσμό: Δημοκρατία – Ελευθεροτυπία. Επί του παρόντος άλυτο παραμένει το πρόβλημα της ελευθερίας του τύπου και κατά συνέπεια της δημοκρατίας, συν τις δυσκολίες από τη διάρθρωση της κοινωνίας και του κράτους. Μέσα στον κόσμο της ανισότητας-σχετικότητας είναι επιβεβλημένο  να σταθμίζουμε με σύνεση τα υπέρ και τα κατά κάθε θεσμού. Τα Μ.Μ.Ε. παρά την παρακμή και τα κόμματα μ΄ όλα τα ελαττώματα, παραμένουν η δικλείδα ασφαλείας της υπαρκτής  δημοκρατίας. Τα κόμματα είναι οι αρμοί της δημοκρατίας, επιτελούν σημαντική λειτουργία στα πλαίσια του πολιτεύματος. Χωρίς αυτά δε θα εκφράζονταν οι πολιτικές πεποιθήσεις, θα ήταν κονιορτός απόψεων με αποτέλεσμα την ανυπαρξία κοινοβουλευτισμού.


Πολυτεχνείο 1973 και Λέσχη Μπίλτενμπεργκ
Του Τάκη Σουβαλιώτη

Ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω στη δημοκρατία. Ούτε και θα πάψω να πιστεύω. Παρόλο που έχει και αυτή κάποιες αδυναμίες, είναι προτιμότερη από τα αυταρχικά καθεστώτα. Και μετά από αυτές τις απλές σκέψεις μπαίνω σε αυτή τη συζήτηση που γίνεται, για το αν αυτή η ιστορία για το πολυτεχνείο μας δίνει τη πραγματική εικόνα για τα όσα συνέβησαν τότε.

 Νέα γενιά και κοινωνικές συνθήκες... Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Μια σύγχρονη παραδοξότητα είναι οι πολιτικοί μεγαλοϊδεατισμοί, που χαρακτηρίζουν τo πολιτικό σύστημα όχι μόνο στο επικοινωνιακό πεδίο αλλά και στην μετατροπή του πολιτικού σχεδιασμού σε πράξη από το ένα μέρος, σε συνδυασμό με την ωμή πραγματικότητα, που βιώνεται από τους πολίτες από το άλλο μέρος.

 

Ιδιαιτέρως στις σύγχρονες σύνθετες και ταχύτατα εξελισσόμενες συνθήκες στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, οι οποίες είναι δύσκολα διαχειρίσιμες με την πολιτική οπτική και το σύστημα οργάνωσης των κοινωνιών, που οριοθετούν την πραγματικότητα, οι πολιτικοί μεγαλοϊδεατισμοί όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην ομαλή και ειρηνική πορεία προς το μέλλον, αλλά αυξάνουν τον βαθμό διακινδύνευσης και τις ανισορροπίες σε πλανητικό επίπεδο.

Κουβαράς Γεώργιος - Who is Who Greece - Βιογραφίες Διαπρεπών Ελλήνων

Θεωρητικά ο πολιτικός αυτός χώρος αποτελεί προνομιακό πεδίο του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, το οποίο θα ήταν λογικό να έχει το προβάδισμα εκεί, όπως το έχει η ΝΔ στη Δεξιά και ο ΣΥΡΙΖΑ στην Αριστερά. Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Αντίθετα, στο σύνολο των ψηφοφόρων ο Ανδρουλάκης υποχωρεί στην τρίτη θέση ως εκφραστής του, με κυρίαρχο τον Μητσοτάκη

Του Γιώργου Κουβαρά

H τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΪ περιλαμβάνει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τη μάχη του Κέντρου. Ενας χώρος που αποδεδειγμένα παίζει καθοριστικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα κι επίσης αποτελεί τον πυρήνα της διακυβέρνησης της χώρας είναι αδιαμφισβήτητα το «μήλο της έριδος». Ας δούμε, λοιπόν, ποιος, πώς και γιατί έχει το προβάδισμα:

Σύμφωνα με την Pulse ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που κερδίζει προς το παρόν το παιχνίδι στο Κέντρο. Το 28% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι εκφράζει καλύτερα τον κεντρώο χώρο, έναντι 23% του Τσίπρα και 20% του Ανδρουλάκη. Στην προηγούμενη έρευνα ο Μητσοτάκης είχε 26%, ο Ανδρουλάκης ήταν δεύτερος με 24% και ο Τσίπρας τρίτος με 21%.