Στο εξής, οι διεθνείς παρουσίες του πρωθυπουργού αποδυναμώνουν το κύρος της χώρας

Του Αθανασίου Χ. Παπανδρόπουλου

Το ότι γεννήθηκε ο κύριος Τσίπρας 62 χρόνια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν αφαιρεί την ιστορικότητα του γεγονότος, για το οποίο ο Πρωθυπουργός μας κάτι θα έπρεπε να έχει πληροφορηθεί.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Στα πλαίσια της δουλειάς μου, συνομιλώ καθημερινά με στελέχη του Σύριζα. Υπουργούς, βουλευτές, κομματικούς ινστρούχτορες και υψηλούς κρατικούς αξιωματούχους. Δεν παύουν να με εκπλήσσουν. Δεν παριστάνουν τους ευτυχείς και τους ατάραχους, είναι. Διαθέτουν απόλυτη σιγουριά για τον εαυτό τους και για τις κυβερνητικές προοπτικές του κόμματος τους και μετά τις εκλογές. Κάτι πίνουν.


 
Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

Οι ηγέτες των μεγάλων δυτικών δυνάμεων τσακώνονται δημοσίως την ώρα ακριβώς που η Ιστορία δοκιμάζει την ηγεμονία της Δύσης. Μια ευρύτατη γκάμα άλλων ηγετών, από τη Μόσχα έως την Τεχεράνη και το Πεκίνο, πρέπει μάλλον να διασκεδάζει με το θέαμα. Είναι όντως θλιβερό.



Είναι επείγον η ελληνική οικονομία να ξεφύγει από δομές και προκλήσεις του παρελθόντος, που είναι και η αιτία της σοβαρής κρίσης της.
                                 
Του Γιώργου Μέργου{*}

Πέρα από τις διακηρύξεις και τις υποσχέσεις για“καλύτερες μέρες”, η χώρα έχει ανάγκη από άμεση και ταχείας απόδοσης ανάπτυξη. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί όμως χωρίς σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές. Άρα, η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο.



Με τις γνωστές διανομές και παροχές ο Αθηναίος «δημοκράτης» πολιτικός οδηγούσε όλους τους αμειβόμενους πλουσιοπάροχα και μη εργαζόμενους πολίτες σε αεργία και αργία και την πόλη σε «δόξαν αϊδιον» με τα επιβλητικά δημόσια έργα και οικοδομήματα, ενώ σήμερα, μετά τη μεταπολίτευση, προέκυψαν στρατιές ρουσφετολογικών διορισμών με τελευταίο  σύμβολο  το «Μνημείον αήδειον» της ΕΡΤ!

Του Δημήτρη Στεργίου

Στο τελευταίο πολύ σημαντικό, όπως πάντα, σε ενημέρωση, διαπιστώσεις και προτάσεις,  Εβδομαδιαίο Δελτίο για την ελληνική οικονομία - Οικονομία & Επιχειρήσεις του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) και υπό τον τίτλο «Η αύξηση του εργατικού δυναμικού μονόδρομος για τη βιώσιμη μείωση της ανεργίας» ( 8 Νοεμβρίου 2018) διάβασα, μεταξύ πολλών άλλων, ότι  «πρακτικά ένας Έλληνας παράγει το εισόδημα που καταναλώνουν τρεις!» και ότι «από αυτό το εισόδημα πληρώνονται η δημόσια υγεία, η παιδεία, οι συντάξεις, η άμυνα, τα δημόσια έργα, όλες οι κρίσιμες λειτουργίες του κράτους και φυσικά η ιδιωτική κατανάλωση κάθε νοικοκυριού».