Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου*

Για τους λόγους της θεσμικής ακροβασίας του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα να επιλέξει τον ΑΓΕΕΘΑ Ναύαρχο κ. Ευάγγελο Αποστολάκη ως αντικαταστάτη του κ. Πάνου Καμμένου στο ΥΠΕΘΑ γράψαμε σχετικά και δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο. Να υπενθυμίσω όμως ότι όπως είχε τονιστεί και στο υπόψη άρθρο το τελευταίο πράγμα που πιστεύαμε ότι είχε στο μυαλό του ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας ήταν να… «τιμήσει» με αυτή την επιλογή τις Ένοπλες Δυνάμεις και να στείλει «μηνύματα» στην… Τουρκία.



Του Γιώργου Κράλογλου

Μέσα στη φούρια των Πρεσπών..., και τον φόβο μήπως τσαντιστούν οι Αμερικάνοι, ξέχασαν πως "ίδρυσαν" Αναπτυξιακή Τράπεζα και την επανιδρύουν!!!

Παρακολουθήστε την ιστορία της "Αναπτυξιακής Τράπεζας" της αριστεράς και της προόδου... και την κακοποίηση μιας ιδέας του Γερμανού Χορστ Ράιχενμπαχ, επικεφαλής της Task Force, που μας έστειλαν οι δανειστές το 2011 (μαζί με το μνημόνιο), στην αγωνία τους βέβαια, να βρουν λύσεις για τα δανεικά τους...



Του Γιώργου Καραμπελιά

Το ζήτημα της υπογραφής της συμφωνίας των Πρεσπών προκάλεσε μια νέα βαθιά διχοτόμηση της ελληνικής κοινωνίας, κατ’ εξοχήν ανάμεσα στις ελίτ και τον λαό.

Πράγματι, το μεγαλύτερο μέρος της αυτό-αποκαλούμενης ελίτ της χώρας, κατ’ εξοχήν της πολιτικής, αλλά και της ακαδημαϊκής, αντιμετωπίζει το Μακεδονικό κατ’ εξοχήν από την άποψη των διεθνών συσχετισμών, της γεωπολιτικής. Σε αυτά τα πλαίσια θεωρεί πως παρ’ ότι οι απαιτήσεις των Σκοπιανών είναι παράλογες, εν τούτοις, η Ελλάδα δεν μπορεί να σπαταλά «πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο» σε ένα τέτοιο ζήτημα. Θα πρέπει λοιπόν, έστω και με κάποιες «αβαρίες» και υποχωρήσεις να κλείσουμε το ζήτημα, έτσι ώστε να μπορούμε να επικεντρωθούμε σε άλλα ζητήματα.


Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

Αν πάρουμε την ΖΥΓΑΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ και από την μια βάλουμε την Ανθρώπινη ύπαρξη και από την άλλη βάλουμε το Χρήμα (Ευρώ) τότε θα καταλάβουμε την εγκληματική και ευτελιστική συμπεριφορά των «ιθυνόντων» και «υπευθύνων» (εδώ και χρόνια) του θρυλικού δρόμου ΠΑΤΡΩΝ – ΠΥΡΓΟΥ.



Ο ευρωπαϊκόςλαϊκισμός, τροφοδοτείται από μια ψευδή και υστερική ρητορική μίσους και φόβου, η οποία συγκρίνει και ακόλουθες καταστάσεις.

Του Michael Burleigh*

Μέσα στο 2018 οι αναλογίες μεταξύ του σήμερα και της δεκαετίας του 1930 έγιναν ανησυχητικά συχνές. Βιβλία όπως αυτό της πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ ΜαντλίνΟλμπράιτ «Φασισμός; Μια προειδοποίηση;» και του ιστορικού του πανεπιστημίου Γέιλ Τίμοθι Σνάιντερ «Περί τυραννίας» γίνονται μπεστ-σέλερ και σίγουρα εμφανίζεται στον αέρα η απειλητική οσμή του ρατσισμού, της βίας και του ολοκληρωτισμού.