Αν ζούσε ο αείμνηστος φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάννου (1925-1981), σίγουρα θα θεωρούσε τον Αλέξη Τσίπρα μεγάλο «μηχανικό των μαζών».

Του Αθανάσιου Χ.Παπανδροπουλου

Κορυφαίος μελετητής του Μαρξ, του ολοκληρωτισμού, το Χεγκελ,αλλά και της βυζαντινής τέχνης ο Κώστας Παπαϊωάννου, που δυστυχώς «έφυγε» νωρίς, στο περιεκτικό βιβλίο του, με τίτλο «Η κρίση του μαρξισμού» που πρωτοεκδόθηκε από τον ίδιο στην Αθήνα το 1954,  επισημαίνει ότι κατά το πρότυπο οργανώσεως της βιομηχανικής παραγωγής που απευθύνεται στις μάζες, τα μαρξιστικής - λενινιστικής εμπνεύσεως κόμματα και οι συναφείς πολιτικοί σχηματισμοί δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην δημιουργία στελεχών του οργανωτικού και προπαγανδιστικού μηχανισμού τους, ο οποίος έχει αποστολή να κινητοποιεί, να κρατά υπό τον έλεγχό του και να καθοδηγεί την μάζα.



Tι διακυβεύεται για τη Ρωσία στη Βενεζουέλα; Η Μόσχα έχει χορηγήσει υπέρογκα δάνεια στο Καράκας. Έχει επίσης άμεσα οικονομικά συμφέροντα από την εκμετάλλευση πετρελαϊκών πόρων.

Ο Νίκολας Μαδούρο δίνει αγώνα πολιτικής επιβίωσης στη Βενεζουέλα έναντι της ισχυρής αντιπολίτευσης, έχοντας την υποστήριξη της Μόσχας. Η αποχώρησή του από την εξουσία θα έχει επιπτώσεις για τη Ρωσία, εξαιτίας πολλών παραγόντων.



Τέσσερις προτάσεις προκειμένου να μετατραπούν τα Βαλκάνια από «αέναο μήλον της έριδος» σε μια «καλοκατασκευασμένη πλατφόρμα συνεργασίας» παρουσιάζει το Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων. Τα σχέδια της Βρετανίας και η στάση της ΕΕ.



Γράφει ο Τάκης Σουβαλιώτης

 Κυρώθηκε και από τη δική μας βουλή η συμφωνία των Πρεσπών, με το βροντερό ναι που είπαν σε αυτή 153 βουλευτές. Με αυτή τη πολιτική πράξη τους οι κυβερνώντες μας δεν έδωσαν μόνο στους Σκοπιανούς τη νομική δυνατότητα, τη νομική ευχέρεια να προωθήσουν πιο αποφασιστικά τις γνωστές αλυτρωτικές τους ιδέες σε βάρος της Μακεδονίας μας.



Από τις τρελές σπατάλες της δεκαετίας του 1980 στη μόνιμη προειδοποίηση της Κομισιόν τα τελευταία χρόνια για παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παράνομες κρατικές ενισχύσεις σε βάρος των φορολογουμένων

Του Δημήτρη Στεργίου

Πριν από 33 χρόνια, σε μια μεγάλη έρευνά μου που δημοσιεύθηκε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (24 Ιουλίου 1986) τόνιζα ως εισαγωγή τα εξής: «Δεν μας σώζει τίποτε. Δεν πρόκειται να σώσουν την ελληνική οικονομία ούτε τα γνωστά μέτρα λιτότητας και ούτε άλλα ενδεχομένως πιο σκληρά που αναγκαστικά θα ληφθούν, αν οι αρμόδιοι θα εξακολουθήσουν σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης να σπαταλάνε  τα εθνικά κεφάλαια για  προκλητικές σκοπιμότητες ή να κλείνουν τα μάτια τους μπροστά σε αδίστακτες παραβάσεις διατάξεων της ελληνικής νομοθεσίας περί ανωνύμων εταιρειών…».