Μια δραματική και πλήρης μηνυμάτων προειδοποίηση του Γιάννη Μαρίνου στο «Βήμα της Κυριακής»

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι αμετανόητος μας λένε. Βεβαίως και είναι και καλά κάνει. Τι είδους επαγγελματίας θα ήταν διαφορετικά;

Για τον Δ. Κουφοντίνα η τρομοκρατία και οι συναφείς με αυτήν δολοφονίες ήταν και παραμένει επάγγελμα το οποίο ίσως να έχει και μέλλον. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ πώς εμφανίστηκε η τρομοκρατία στην Ελλάδα, ποιοι την εξυπηρέτησαν επικοινωνιακά και ποιοι την στήριξαν πολιτικά.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Και ο Γιώργος Βουλγαράκης υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Αυτό είναι. Όποιος δεν έχει τι να κάνει σε τούτη τη ζωή, ρίχνει μια υποψηφιότητα σ’ έναν δήμο και καθαρίζει. Λίγο να τον θυμάται ο κόσμος απ’ τα παλιά, ένα ελάχιστο δίκτυο ανθρώπων να έχει διατηρήσει, λίγα λεφτουδάκια να μπορεί να διαθέσει, κουτσοφτάνει ένα 2% και να τον πάλι στο προσκήνιο.



Οι υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς πρέπει να αποδεχθούν λογικές υποχωρήσεις αν θέλουν να επιβιώσει το «σύστημα». Η δυσαρεστημένη γενιά των millenials, η άνοδος των ανισοτήτων και το New Deal.

Του Janan Ganesh

Σε μια χώρα όπου ο «φιλελευθερισμός» σημαίνει μεγάλη κυβέρνηση και ο «νεοσυντηρητισμός» υποδηλώνει ουτοπικό σθένος, η κατακρεούργηση ενός άλλου αφηρημένου ουσιαστικού ήταν μάλλον αναμενόμενη.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζουμε τη γλώσσα που μιλάμε και τις σημασίες της, η αμέλεια της εκπαίδευσης απέναντι σε ό,τι το ελληνικόν, μάλλον με υποχρεώνει να απαντήσω καταφατικά στην ερώτηση του τίτλου. Επειδή βλέπω ήδη πολλούς σχολιαστές να με αντιμετωπίζουν ως νοσταλγό της «παλιάς» παιδείας, με τις εθνικοπατριωτικές κορώνες και τη μετατροπή των νέων γενεών σε τροφίμους ενός περίκλειστου ιδρύματος, το ξεκαθαρίζω ευθύς εξαρχής.


Όσοι υποτιμούν το ρόλο της Μάρκας και της επωνυμίας στη σημερινή ψηφιακή εποχή, καλά θα έκαναν να διεισδύσουν περισσότερο και βαθύτερα στην κορυφαία πρώτη ύλη του καιρού μας, που είναι τα μεγάλα δεδομένα (big data).

του Νίκου Καραγεωργίου*

Δεν έχουν περάσει παραπάνω από τριάντα χρόνια, από τότε που η επικοινωνία των επιχειρήσεων γινόταν μόνο με  το σταθερό τηλέφωνο και το fax. Και ξαφνικά, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ήρθε η κινητή τηλεφωνία και το συνολικό σκηνικό των τηλεπικοινωνιών στη χώρα μας, άρχισε να ανατρέπεται σταθερά αλλά ριζικά ταυτόχρονα. Επρόκειτο δε για μια ανατροπή που άλλαξε και συνεχώς αλλάζει πολλές από τις επικοινωνιακές και άλλες πτυχές της καθημερινής ζωής μας.