Η Αγκυρα θεωρεί τους Τουρκοκύπριους εργαλείο για την προώθηση των συμφερόντων της και ασφαλώς στο σενάριο διχοτόμησης η χρησιμότητά τους θα περιοριστεί δραστικά
               
του Κωνσταντίνου Φιλη(*)

Η κατάσταση στην κυπριακή ΑΟΖ βρίσκεται σε επικίνδυνη στροφή. Η Αγκυρα θέλει να αυξήσει για τη Λευκωσία το κόστος συνέχισης του ενεργειακού της προγράμματος, γκριζάροντας περιοχές που ανήκουν στη δικαιοδοσία της δεύτερης. Ουσιαστικά, η Τουρκία, επιχειρώντας να αντιστρέψει τη δυσμενή για αυτήν περιφερειακή πραγματικότητα, θέτει προς την Κυπριακή Δημοκρατία το δίλημμα «ενέργεια αντί κυριαρχίας», δημιουργώντας de facto τετελεσμένα στην περιοχή όπου το διεθνές δίκαιο παρέχει πλήρη δικαιώματα στη Λευκωσία. Κοντολογίς, κλιμακώνοντας την πίεση, προσδοκά πως θα κάμψει τις αντιστάσεις των Ελληνοκυπρίων, υποχρεώνοντάς τους σε αναδίπλωση.



Του Ηλία Ασπρούκου Περιβαλλοντολόγου*

Συγχαρητήρια στον Δημήτρη Καλογερόπουλο για την εκλογή του στο τιμόνι της δημαρχίας Αιγιαλείας από τον Σεπτέμβρη και για τέσσερα χρόνια. Υπήρξα υποψήφιος στο συνδυασμό του το 2010 και παρά το γεγονός ότι δέχτηκα απανωτές προσκλήσεις από τον Δήμαρχο,να συμμετέχω σε αυτές τις εκλογές, τώρα πια… Για λόγους που έχω αναλύσει στο παρελθόν δεν θέλησα να είμαι  υποψήφιος. Στήριξα ανθρώπους εργατικούς, με ήθος και διάθεση για προσφορά.



Γράφει ο Τάκης Θεοδώροπουλος

Για τους γνήσιους αριστερούς η μεσαία τάξη, ή τα μεσαία στρώματα, ήταν κάτι σαν την κατάρα της κοινωνίας. Ηταν χειρότεροι κι απ’ τους μοβόρους καπιταλιστές, οι οποίοι, αν μη τι άλλο, επέτρεπαν στο προλεταριάτο να αποκτήσει ταξική συνείδηση και να επαναστατήσει. Η μεσαία τάξη πάντα θόλωνε τα νερά της ταξικής πάλης. Ο Λένιν το είχε ήδη επισημάνει στα γραπτά του. Ο μικροαστός που θέλει να γίνει μεγαλοαστός και φοβάται μη γίνει προλετάριος παλεύει να κρατηθεί από τα ελάχιστα προνόμιά του και ταυτίζεται με τους εκμεταλλευτές.




Tου ΗΛΙΑ ΚΑΡΑΒΌΛΙΑ

Στην χώρα των μνημονίων λιτότητας τα μνημόνια συνεργασίας(MOUs)και τα σύμφωνα εμπιστευτικότητας(NDAs) μεταξύ Ελλήνων συμβούλων/επιχειρηματιών/μεσιτών και ξένων επενδυτών/μεσαζόντων, δίνουν και παίρνουν. Απο την εποχή της κρίσης με τα περίφημα distressed funds που κυνηγούσαν υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, μέχρι σήμερα που κάθε ιδέα συνεχίζει να μοιάζει μοναδική(πχ. ”ακίνητα φιλέτα”, ”καινοτομίες”, κ.α), το συμβατικό πλαίσιο μεταξύ επιθυμίας-χρήματος παρουσιάζει κενά. Οι σκληροί δίσκοι των Ελλήνων συμβούλων είναι γεμάτοι σύμφωνα, ρήτρες, αποκλειστικότητες και τα χρονοδιαγράμματα οδηγούν πολλές φορές σε αδιέξοδο.Εξετάζουμε συνοπτικά υπο το πρίσμα της οικονομικής φιλοσοφίας των συμβάσεων ποιες είναι εκείνες οι παράμετροι που αναδεικνύουν τα φορτία ρεαλισμού που διέπουν κάθε project.


Γράφει ο Γιάννης Κ.Τρουπής

Όσοι παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις και τις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη μετά την ευρωκάλπη και την ευρεία νίκη της ΝΔ, θα έχουν αντιληφθεί την επιμονή του ως προς την αποστολή ενός μηνύματος με συγκεκριμένη αποδέκτη, την κοινωνία.