Γράφει ο Θανάσης Κ.


Τι σηματοδοτεί η νέα ήττα που υπέστη ο Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη; Είναι αυτό «καλό» για μας; Είναι κάτι «ανησυχητικό» για μας; Τον «σπρώχνει» να μας χτυπήσει, ή τον «συγκρατεί»;
Απάντηση: Τίποτε απ’ όλα αυτά. Και ταυτόχρονα, όλα αυτά μαζί!
Ας τα πάρουμε από την αρχή:



«Η μείωση των δημοσιονομικών στόχων πρέπει να γίνει σε συνεννόηση με θεσμούς», τονίζει εκ νέου ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννης Στουρνάρας, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα, Handelsblatt.

 

Στα δέκα χρόνια ύφεσης και απαισιοδοξίας, η χώρα έχει συσσωρεύσει ένα τεράστιο δυναμικό αξίας, που περιμένει να γίνει αναπτυξιακή βολίδα

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Όσοι θεωρούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ δε ακολούθησαν αριστερή πολιτική τα τέσσερα και πλέον χρόνια που πέρασαν πλανώνται, πλάνην οικτρά.



Του Αντώνη Κεφαλά

Το κρίσιμο ερώτημα για την χώρα εστιάζεται στο μίγμα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα πρέπει να ακολουθηθεί την επομένη των εκλογών από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Το 2004 ακολουθήθηκε η καταστρεπτική επιλογή της «ήπιας προσαρμογής», δηλαδή, ουσιαστικά της απραξίας. Από την «επανίδρυση του κράτους» και την «μηδενική ανοχή στην διαφθορά», φτάσαμε έτσι με περίσσεια ευκολία στο «λεφτά υπάρχουν» και την χρεοκοπία. Σήμερα, μηδενικά είναι μόνο τα περιθώρια για λάθη.



Του Χρήστου Χωμενίδη

Η παρακάτω ομιλία εκφωνήθηκε πριν από έξι μήνες στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στην παρουσίαση του βιβλίου "Η Δημοκρατία μεταξύ Συγκυρίας και Ιστορίας". Σήμερα -που ενώ οι απόψεις τού Ευάγγελου Βενιζέλου καρποφορούν, ο ίδιος μένει για πρώτη φορά ύστερα από τρεις δεκαετίες εκτός Βουλής- αποκτά, νομίζω, καινούργιο ενδιαφέρον.