Γράφει ο Π.Κ. Ιωακειμίδης

Καθώς έχει ανοίξει η συζήτηση για τον εορτασμό της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση (1821) και το τι ακριβώς πρόκειται να «γιορτάσουμε», από τον όλο προβληματισμό δεν μπορεί να αγνοηθεί η Ευρώπη.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Αύγουστος 2007.Πυρκαγιές έκαψαν την Ηλεία και έφτασαν και τα χωριάΖαχάρω,Αρτεμιδα , Μάκιστο. Ιουλιος 2017 Πυρκαγιά στα Κήθυρα Ιούλιος 2018 . Πυρκαγιές έκαψαν την Κινέτα και ταυτόχρονα το Βουτζά και Μάτι. Αύγουστος 2019. Πυρκαγιές έκαψαν Αλόννησο, Υμηττό και Εύβοια.


Η απάθεια και η εξαντλητική ανοχή της Δύσης κοντεύουν να ξεπεράσουν κάθε λογικό όριο. Μετά τις επεκτατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) στη Συρία και στο Ιράκ, εκατοντάδες μέχρι χιλιάδες εθελοντές μωαμεθανοί, από την Ευρώπη κι από μετριοπαθείς μουσουλμανικές χώρες, προσέτρεξαν στις τάξεις του.

του Ανδρέα Ανδριανοπουλου(*)

Η απάθεια και η εξαντλητική ανοχή της Δύσης κοντεύουν να ξεπεράσουν κάθε λογικό όριο. Μετά τις επεκτατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) στη Συρία και στο Ιράκ, εκατοντάδες μέχρι χιλιάδες εθελοντές μωαμεθανοί, από την Ευρώπη κι από μετριοπαθείς μουσουλμανικές χώρες, προσέτρεξαν στις τάξεις του.



Γράφει ο Δρ. Αντώνης Ζαΐρης

Κατ’ αρχάς είναι πασιφανές ότι όταν μιλάμε περί παραγόμενου εθνικού πλούτου, αυτό δεν συνιστά προϊόν μιας κανονιστικής, νομοθετικής διαδικασίας που επιβάλλεται ή διατάσσεται, αντίθετα είναι αποτέλεσμα κατά πρώτον, επαναλαμβανόμενα σκληρής εργασίας, αυστηρά στοχοθετημένης, πειθαρχημένης και προσηλωμένης,  που την διαμοίραση  του παραγόμενου προϊόντος αυτής της εργασίας απολαμβάνουν οι πολίτες μιας χώρας που λειτουργούν στο πλαίσιο ενός κράτους με κοινωνικό περιεχόμενο και ενισχυμένη αντίληψη  συλλογικότητας.



Toυ Τάκη Σουβαλιώτη


 Επιτέλους έπειτα από πέντε σχεδόν χρόνια ξανά έχουμε την αίσθηση του κράτους. Ξανά έχουμε δηλαδή χειροπιαστές αποδείξεις, ότι έχουμε κράτος. Και αυτές τις αποδείξεις τις έχουμε κυρίως από την αστυνομία και την πυροσβεστική υπηρεσία.