Από Militaire News - Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Η  γενικότερη συνέπεια λόγων και πράξεων της Τουρκίας, έστω και αν  οι συνθήκες ήταν αρχικά απαγορευτικές, καθώς και οι προηγηθείσες δύο στρατιωτικές  εισβολές στην Συρία  ήταν ενδεικτικές του τι μπορεί να πράξει η Τουρκία, αδιαφορώντας για  την Διεθνή Κοινότητα και το Διεθνές Δίκαιο και λαμβάνοντας υπόψη την ύποπτη αδράνεια της Δύσης και των Μεγάλων Δυνάμεων. Οι επιχειρήσεις «Ασπίδα του Ευφράτη» το 2016 , με την κατάληψη της περιοχής Γιαραμπλούς Δυτικά του Ευφράτη και η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» το 2019, με την κατάληψη του καντονίου των Κούρδων Αφρίν,  ήταν τα παραδείγματα που θα έπρεπε να μας είχαν προϊδεάσει για την επικείμενη τουρκική εισβολή για τρίτη φορά στην πολύπαθη Συρία. Αν και τουρκική επιχείρηση είναι στα πρώτα της στάδια, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε την στρατιωτική και όχι μόνο κατάσταση.



Είναι το ζήτημα αυτό θέμα κομματικής αντιπαράθεσης;

Γράφει ο Τάσος Γαϊτάνης

Γιατί η διευκόλυνση της ψήφου των Ελλήνων της διασποράς είναι θέμα ουσίας για τη χώρα.

Το θέμα της ψήφου των Ελλήνων της διασποράς είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να έχει τη συναίνεση του πολιτικού κόσμου και να μη γίνει αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης. Για το σκοπό αυτό, ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει συγκαλέσει συναντήσεις με όλους τους αρχηγούς ώστε να διαπιστωθούν τα σημεία σύγκλισης.


Της Σοφίας Βούλτεψη*

23 Σεπτεμβρίου 2015. Η ανακοίνωση των ονομάτων που κοσμούν το νέο υπουργικό συμβούλιο περιλαμβάνει μια πραγματική έκπληξη: Από τον κατάλογο της – μνημονιακής έως μυελού οστέων – νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, απουσιάζει το όνομα του Παναγιώτη Νικολούδη. Οι αρμοδιότητές του περνούσαν στον αναπληρωτή υπουργό Δ. Παπαγγελόπουλο. Χωρίς καμιά εξήγηση από την πλευρά του κ. Τσίπρα. Υπό το φως των πρόσφατων γεγονότων, σήμερα το θολό τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Νικολούδης και Παπαγγελόπουλος ανήκαν σε διαφορετικές «σχολές»…



Μην περάσει απαρατήρητο: Ο Ερντογάν απείλησε την Ευρώπη, ότι θα ανοίξει την «κάνουλα» και θα στείλει – στην Ευρώπη – 3,6 εκατομμύρια «πρόσφυγες»!

Τι ήθελε να πει ο «ποιητής»;

Του Θανάση Κ.

–Στην καλύτερη περίπτωση, εννοούσε ότι αν επιτύχει η επιχείρησή του στον ανατολικό Ευφράτη θα εγκαταστήσει εκεί τον πληθυσμό αυτό! Αλλιώς θα αναγκαστεί να τους στείλει όλους στην Ευρώπη…



Η ανάγνωση των δημογραφικών, οικονομικών δεδομένων και άλλων στοιχείων λέει ότι η Ευρώπη χρειάζεται τη μετανάστευση

Γράφει ο Π.Κ. Ιωακειμίδης

Τελικά ούτε η Ελλάδα αλλά ούτε και η Ευρώπη συνολικά έχουν αποκρυσταλλώσει μια πάγια θέση για το τι συνιστά η μετανάστευση: απειλή ή ευκαιρία; Και δεν έχουν καταλήξει γιατί υπάρχει μια εντελώς θολή και εν πολλοίς πολωμένη συζήτηση γύρω από το ζήτημα και τις βασικές συντεταγμένες και έννοιες που το συγκροτούν. Πρώτα απ’ όλα, ακροδεξιές κυβερνήσεις και δυνάμεις αξιοποιούν το ζήτημα για ιδιοτελείς πολιτικούς σκοπούς με επιχειρήματα που συνδέονται με την ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα και αξίες.