Δεν είναι το μοναδικό «μαργαριτάρι» που ξεφούρνισε…Όπως καταλάβατε, τον Τσίπρα εννοώ. Βέβαια, αυτό το τελευταίο είναι και το πιο κραυγαλέο, που άφησε άναυδους τους πάντες:

Tου Θανάση Κ.

Ότι στην Κατοχή λέει, οι Έλληνες άκουγαν τη… Ντόϋτσε Βέλλε(!), το δημόσιο Ελβετικό ραδιόφωνο!




Του Alexander Hammond*

Ο καπιταλισμός, όπως και να το κάνουμε, έχει αρνητική φήμη.

Χθες το βράδυ, χιλιάδες αντικαπιταλιστές διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους στις πρωτεύουσες ανά τον κόσμο. Φορώντας μάσκες από το V for Vendetta και εμπνευσμένες από τον Guy Fawkes (οι περισσότερες από τις οποίες κατασκευάζονται στην Κίνα), αυτοί οι αποκαλούμενοι “αντικαθεστωτικοί” διαδηλωτές, που συμμετέχουν στην ετήσια Πορεία των Εκατομμυρίων Μασκών, θέλησαν να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους με το καπιταλιστικό σύστημα και τα άνισα αποτελέσματα που υποτίθεται ότι παράγει. Οι μεγάλες αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις όπως αυτές που είδαμε χθες το βράδυ δεν είναι φυσικά κάτι το ασυνήθιστο.



Ποια θα έπρεπε να είναι η θέση του ΝΑΤΟ για την Τουρκική εισβολή στην Συρία; Και ποια σε περίπτωση που ο Σουλτάνος πραγματοποιούσε την απειλή του για επανάληψη του «Αττίλα» στην Κύπρο (μη μέλους του ΝΑΤΟ);

Εφαρμόζεται το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ;



Η σωστή διαχείριση του δημόσιου πλούτου θα μπορούσε να αποφέρει στα κράτη πρόσθετα έσοδα 3% του ΑΕΠ. Η  αξία της εμπορικά αξιοποιήσιμης δημόσιας περιουσίας του συνόλου των κρατών είναι περίπου ίση με το παγκόσμιο ΑΕΠ (που, σύμφωνα με το ΔΝΤ εκτιμάται σε 75 τρισεκατομμύρια δολάρια) και αρκετά ανώτερη από το παγκόσμιο δημόσιο χρέος (54 τρισεκατομμύρια δολάρια)!

                                                       

Το βαθύ πολιτικό σχέδιο του ΣΥΡΥΖΑ αποδεικνύεται από την προκύψασα νόσος

Ιστορική ανάλυση μιας εφιαλτικής προσπάθειας διατήρησης εσαεί της εξουσίας
Γράφει ο  Νίκος Αναγνωστάτος

Όσο η νεολαία, βρίσκεται στους δρόμους, με διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις και χρήση βίας με μολότοφ και κοντάρια, αντί να την ενδιαφέρει η μόρφωση και εκπαίδευσή της, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει επιτυχώς την διαβίωση των ιδίων, αλλά και την ανάπτυξη της ποιότητας και ευημερίας της κοινωνίας γενικότερα, είναι εμφανές  στοιχείο υπανάπτυξης και νοσηρής κοινωνίας και η ελπίδα προόδου και ανάπτυξης απομακρύνεται. Ασφαλώς και η ευθύνη δεν μπορεί να καταλογιστεί στη νεολαία, αλλά στους κομματικούς σχηματισμούς και μηχανισμούς, οι οποίοι χρησιμοποιούν την ανήσυχη και πάντοτε σε επαναστατικές αναζητήσεις δίκαιων όρων και συνθηκών για μια βέλτιστη κοινωνική ζωή, νεολαία, ως όργανο και εργαλείο επιτεύξεως των δικών τους, ευτελών πολλές φορές, σκοπών και επιδιώξεων.