Τα τριάντα χρόνια από την πτώση του Τείχους στο Βερολίνο, είναι και η άτυπη επέτειος της επανεμφάνισης του λαϊκισμού στην Ευρώπη και σε παγκόσμιο επίπεδο στη συνέχεια.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου πριν 30 χρόνια και η πλήρης κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του Ρωσικού κομμουνισμού το 1992, κατά την εκτίμησή μου, ήταν ταυτοχρόνως και το εφαλτήριο για την νέα ανάπτυξη του λαϊκισμού στην Ευρώπη.Ενας λαϊκισμός,που δεν ήθελε και πολλά,πολλά για να μετεξελειχθει σε κάποιες περιπτώσεις σε επικίνδυνο εθνικισμό.


Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Η χαοτική κατάσταση που επικρατεί αυτόν τον καιρό στην Ευρωπαϊκή Ένωση περνά κυριολεκτικά στα ψιλά, αν και με τις μεταναστευτικές ροές να συνεχίζονται με μη ανεκτούς ρυθμούς πρόκειται για κάτι που θα έπρεπε να μας απασχολεί πολύ σοβαρά. Αντιθέτως, η εθελοτυφλία συνεχίζεται, συνοδευόμενη με ευχολόγια για αναθεώρηση της Κοινής Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας.



Τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες, θα έχουμε δύο μεγάλες δοκιμασίες της δημόσιας τάξης: Την 17η Νοεμβρίου, επέτειο του «Πολυτεχνείου» (1973) και την 6η Δεκεμβρίου, την επέτειο θανάτου του Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια (2008)…

Του Θανάση Κ.

Και οι δύο «επέτειοι» σηματοδοτούνται συνηθέστατα με βίαια έκτροπα…

 

Του Γιάννη Σουλαδάκη

Μετά τις εκλογές του Ιούλη έχει διαμορφωθεί ένα νέο πολιτικό περιβάλλον, νέα κόμματα νέες εκπροσωπήσεις, το νέο πολιτικό περιβάλλον δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί, όμως κάποια βασικά συμπεράσματα μπορούν να βγουν.



Ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών ειρωνεύεται και απειλεί μια Ευρώπη που κρύβεται πίσω από το δάκτυλό της.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Άψογα κουστουμαρισμένος, με ωραίο αλλά ειρωνικο,αν όχι σαρκαστικό χαμόγελο, ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών, για όσους θέλουν να τον ακούσουν, δηλώνει ότι «η Τουρκία δεν είναι ξενοδοχείο για Ευρωπαίους Τζιχαντιστές». Οι τελευταίοι , που υπολογίζονται σε 2.000 και300 από αυτούς συνελήφθησαν εσχάτως, δραπετεύοντας από κουρδικές φυλακές,μετά την τουρκική εισβολή στη Βόρεια Συρία, είναι ή ήταν όλοι κάτοχοι ευρωπαϊκών διαβατηρίων. Άρα,με βαση το διεθνές δίκαιο είναι προβληματική η απέλαση τους στις χώρες από τις οποίες προέρχονται.Τι σκοπεύει. Α κάνει λοιπόν η τουρκική κυβέρνηση?