Του Χρήστου Χωμενίδη*


Εγώ θυμάμαι έναν έφηβο να δολοφονείται εν ψυχρώ από έναν άνδρα, προφανώς ακατάλληλο για να υπηρετεί ως ειδικός φρουρός της Αστυνομίας. Επηρμένο από τη δύναμη που τού έδινε το όπλο του, φορέα μίσους - μίσους ταξικού εάν πιστέψουμε τους απολογητικούς κλαυθμούς του – "…ο Γρηγορόπουλος ένα κακομαθημένο από τα Βόρεια Προάστια, εγώ ένας βιοπαλαιστής από τα Λιόσια…". Περιφρονητικό απέναντι στην ανθρώπινη ζωή. Ανίκανο να προβλέψει τις συνέπειες της αποτρόπαιας πράξης του ακόμα κι επάνω στον ίδιον.



Την ώρα που η ελληνική βιομηχανία στο σύνολό της παλεύει να σταθεί όρθια σε μια νέα εποχή, ο τομέας των ειδών διατροφής αποτελεί παράδειγμα προ μίμηση.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Έρευνα και Καινοτομία: Πυλώνες Ανάπτυξης της Ελληνικής Βιομηχανίας Τροφίμων» ήταν το θέμα της ημερίδας. Το δε περιεχόμενό της υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικό και ενθαρρυντικό, γιατί έφερε στο προσκήνιο το αθόρυβο έργο που γίνεται στους κόλπους ενός κλάδου, ο οποίος αντιπροσωπεύει 5 δισ. ευρώ εξαγωγές και 330.000 θέσεις εργασίας. Υπήρξε δε και ο μοναδικός τομέας της παραγωγικής Ελλάδας,που στα χρόνια της κρίσης όχι μόνον κράτησε το κεφάλι του έξω από το νερό, αλλά σημείωσε και κάποιους πόντους ανάπτυξης.



Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος*

Στα τέλη του 2019 η Ελλάδα και ο ελληνισμός βρίσκονται αντιμέτωποι με μια από τις μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες προκλήσεις μετά το 1974. Η Μεταπολίτευση ξεκίνησε με την τραγωδία της Κύπρου και είναι πολύ πιθανό να κλείσει με μια νέα αναμέτρηση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Φαίνεται ότι η Τουρκία και ο Ερντογάν έχουν πάρει τις αποφάσεις τους και υλοποιούν με ακρίβεια το σχεδιασμό τους τόσο για την «Γαλάζια Πατρίδα» αλλά όσο και για την αναβίωση του νέο-οθωμανικού οράματος τους για μια Τουρκία που θα κυριαρχεί γεωπολιτικά στην ευρύτερη περιοχή από τα Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή.



Η παράλυση της Αθήνας κάθε 6η Δεκεμβρίου, «επέτειο» του άδικου χαμού ενός 15χρονου μαθητή, πρέπει να σταματήσει!
Όπως πρέπει να σταματήσουν και τα έκτροπα, που γίνονται «εις ανάμνησιν»…

Του Θανάση Κ.

Όλο αυτό το σκηνικό τρόμου είναι παρανοϊκό!


Ένας αντάρτης μαχητής στο Βαλουχιστάν, στο Πακιστάν, τον Μάρτιο του 2006. Scott Eells/The New York Times/Redux


Οι κοινότητες ασφαλείας και μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ μιλούν για την επιστροφή του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων. Το Πεκίνο και η Μόσχα ανταγωνίζονται όλο και περισσότερο για επιρροή στην παγκόσμια σκηνή. Η Κίνα αναδιαμορφώνει τον χάρτη της Νοτιοανατολικής Ασίας, αναπτύσσει έργα υποδομών σε ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο και δημιουργεί νέους περιφερειακούς και παγκόσμιους θεσμούς. Η παρέμβαση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Ευρώπη έχει αποκαταστήσει την γεωπολιτική της σημασία. Και στην Ουάσινγκτον και σε άλλες Δυτικές πρωτεύουσες, οι υπεύθυνοι για την χάραξη πολιτικής και οι ειδήμονες ανησυχούν ότι ο κινεζικός και ο ρωσικός ανταγωνισμός με την Δύση θα μπορούσε σύντομα να δώσει χώρο στην σύγκρουση.