Όλο και περισσότερο, με τη βοήθεια και συμβολή κρατών και πολιτικοθρησκευτικών οργανώσεων, το διεθνές έγκλημα πολιτικοποιείται και παγκοσμιοποιείται.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Ο κύριος F.Q. είναι ανώτατο στέλεχος της Γαλλικής Αστυνομίας, με λαμπρές σπουδές στο δίκαιο και την εγκληματολογία, απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Αστυνομίας και συγγραφέας. «…Στην Νότια Ευρώπη», μας λέει, «το οργανωμένο έγκλημα ισλαμοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς. Και μη νομίζετε ότι η Ελλάδα θα αποτελέσει εξαίρεση στην εξέλιξη αυτή. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της νέας αυτής κατάστασης είναι η ευρεία πλέον συμμετοχή συγκεκριμένων κρατών στα τεκταινόμενα, με αποτέλεσμα το οργανωμένο έγκλημα να έχει από καιρό τώρα παγκοσμιοποιηθεί. Είναι δε πολύ καλά οργανωμένο και από τεχνολογικής πλευράς, γεγονός που το κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο…».



Το «πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο», όπως επισήμως αποκαλείται  ο πολυετής προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης, ορίζει τους μεγάλους άξονες και τα ανώτατα όρια των δαπανών της ΕΕ για την επταετία 2021-2027. Η διαπραγμάτευση  μεταξύ των κρατών μελών για τον νέο επταετή προϋπολογισμό καθυστέρησε εξ αιτίας του Brexit και των ευρωπαϊκών εκλογών  και ξανάρχισε μόλις  το περασμένο φθινόπωρο με στόχο να ολοκληρωθεί στις αρχές του 2020. Τα αποτελέσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2019 έδειξαν ότι η προοπτική αυτή είναι μάλλον αισιόδοξη.



του Δημήτρη Κούρκουλα*

Το 2020 η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέρχεται από την δυσκολότερη ίσως δεκαετία της ιστορίας της. Δέκα «anni horribiles» βαθιάς οικονομικής κρίσης και αύξησης της ανασφάλειας λόγω εσωτερικών και εξωτερικών απειλών. Η απειλή της  τρομοκρατίας και οι πολεμικές συγκρούσεις  στις ανατολικές και νότιες παρυφές της ΕΕ επιβεβαίωσαν την ανάγκη στενότερης συνεργασίας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και άμυνας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.


Δεύτερη  υπερχρεωμένη χώρα στον κόσμο, αδύναμη να αντιπαρατεθεί σε ακραίες  μειοψηφίες που πλήττουν την κοινωνική ειρήνη και με συνδικάτα που αντιπροσωπεύουν μόλις το 7% του συνόλου των εργαζομένων να απειλούν τη δημοκρατία, η Γαλλία είναι μια προβληματική χώρα.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Η μέση σύνταξή ενός κανονικού Γάλλου εργαζόμενου είναι 1.476 ευρώ το μήνα. Όμως στον κανόνα αυτόν υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Οι εργαζόμενοι στην κρατική εταιρία σιδηροδρόμων (SNCF) για παράδειγμα, έχουν μέση σύνταξη 3.735 ευρώ το μήνα επί 13 μήνες, ήτοι 48.555 ευρώ ετησίως. Και αν στο ποσό αυτό προστεθούν και μια σειρά από παροχές εις είδος, τότε το συνολικό ποσό δεν απέχει από τις 60.000 ευρώ το χρόνο.


Τι σημάδια για το μέλλον μάς δείχνει η δεκαετία των 10s που μόλις τελείωσε;

© INTIME NEWS// ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Αφιέρωμα στη δεκαετία 2010 - 2020. Η Άννα Διαμαντοπούλου γράφει για την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.

«Τρώγε την πρόοδο και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια»
Οδυσσέας Ελύτης