Δεν έχουν περάσει παρά μόνο ελάχιστες ώρες από τη στιγμή που έφυγε το 2019, πολλοί από εμάς ίσως κάναμε έναν γρήγορο απολογισμό και άλλοι απλά το προσπεράσαμε. Η ουσία είναι μια πως όλοι είτε λίγο είτε πολύ κάτι προσδοκούμε από το νέο χρόνο. Ας πιάσουμε το κουβάρι της ζωής μας από την αρχή.


Αναλύοντας την περίοδο 2005-2018, παρατηρείται ότι καταγράφηκε μια σημαντική αύξηση της αξίας των εξαγωγών μας, με έντονες όμως διακυμάνσεις.

«To διάστημα 2010-2018, η Ρωσία κατατάχτηκε μεταξύ των θέσεων 15ης και 18ης από πλευράς ελληνικών εξαγωγών. Θεωρούμε βέβαιο ότι η θέση αυτή μπορεί να βελτιωθεί, διότι τα ελληνικά κρασιά αξίζουν αποδοτικότερης τοποθέτησης στα ράφια των ρωσικών σημείων πώλησης (υπεραγορές, κάβες και υψηλής αισθητικής εστιατόρια). Στη Ρωσική Ομοσπονδία, την πρωτοκαθεδρία στις πωλήσεις ελληνικών οίνων έχει το νότιο τμήμα της χώρας (ανατολικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας), όπου κυριαρχεί το ομογενές στοιχείο».    


Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Η κοινωνία μας κι το μεγαλύτερο μέρος της, δεν τους θέλει τους πολιτικούς μας να κραδαίνουν σπαθιά και καριοφίλια. Ούτε και να τη καλούν να βγει στους δρόμους. Ή να πάρει τα όρη και τα βουνά. Η κοινωνία μας τους θέλει τους πολιτικούς μας να είναι πάντα ειρηνικοί.



Του Ηλία Καραβόλια

Περίπου δέκα χρόνια κρίσης, λιτότητας και ύφεσης, έριξαν τα εισοδήματα πολλών(όχι όλων) σε χαμηλά επίπεδα. Στην χώρα των πολλών ελεύθερων επαγγελματιών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων τα λουκέτα χτύπησαν ρεκόρ και οι περισσότεροι ''άνεργοι'' εργοδότες αναγκάστηκαν να γίνουν μισθωτοί. Η φαεινή ιδέα δανειστών και εθνικών κυβερνήσεων να συμπιεστούν οι μισθοί στο όνομα της ευελιξίας στην αγορά εργασίας και της αφηρημένης αύξησης ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, είχε σαν αποτέλεσμα την εσωτερική υποτίμηση,την καθίζηση της αγοραστικής δύναμης και την πτώση των τζίρων παντού με αποτέλεσμα την έκρηξη της ανεργίας ειδικά στους νέους.



INTIME NEWS/ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Από την έντυπη έκδοση- https://www.naftemporiki.gr/story/1542139/pagkosmio-xreos-kata-suntakseon

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Με το παγκόσμιο κρατικό χρέος να οδεύει προς τα 300 τρισεκατομμύρια δολάρια και να είναι σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από το παγκοσμίως παραγόμενο εισόδημα, ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι αυτό του τι θα γίνει με τις συντάξεις. Γιατί;