H συμπύκνωση του χωροχρόνου στις σύγχρονες κοινωνίες της υπερδικτύωσης

Του Ηλία Καραβόλια

Μπορεί οι μακροοικονομικές προβλέψεις να κινούνται μεταξύ ύφεσης και οριακής ανάπτυξης όμως αυτό που σταδιακά εγκαθίσταται στις οικονομίες είναι μια πολυοργανική κρίση του τωρινού συστήματος.

Η εύκολη ανάλυση και ερμηνεία είναι να περιγράψουμε απλά την ορατή αστάθεια και να προσδιορίσουμε παραδοχές, υποθέσεις και προβλέψεις.Όμως το μείζον σήμερα είναι η αθέατη όψη των πραγμάτων…

Dimitris Kourkoulas - Δημήτρης Κούρκουλας | Facebook

του Δημήτρη Κούρκουλα

Ειδικού Σύμβουλου, τ. Υφυπουργού Εξωτερικών, τ. Πρέσβη της ΕΕ

 

Η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο ζητείται να συσταθεί ειδικό διεθνές Δικαστήριο για να δικαστεί το έγκλημα της επίθεσης κατά της Ουκρανίας. Το ψήφισμα εγκρίθηκε με ευρύτατη πλειοψηφία. Η ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε την αποχή και δεν ακολούθησε το 90% των ευρωβουλευτών που υπερψήφισαν την πρόταση, ανάμεσά τους και πολλά μέλη του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

 

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου τεκμηρίωσε τη στάση του κόμματός του ως εξής: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ της παραπομπής των εγκλημάτων πολέμου της βάρβαρης ρωσικής εισβολής στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και όχι σε κάποιο Ειδικό Δικαστήριο που εξασθενεί το κύρος και τη νομιμοποίηση του Διεθνές Ποινικού Δικαστηρίου».

GFF: Άρθρα - Απόψεις

Ιστορικά υπήρξε βαρύτατο το κόστος σε ζωές, κάθε φορά που ο άνθρωπος θεώρησε και πίστεψε ότι μπορούσε να αλλάξει την πραγματικότητα

«Όχι λίγες φορές, εξάλλου, η αμνησία συνοδεύεται και από συλλογική άγνοια. Ας το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι αφρόνως ακούν το νέο αρρωστημένο ένοικο του Κρεμλίνου.»

του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Στο βιβλίο του «Ουτοπίες και Πολιτισμοί» (1973) ο Ζιλ Λαπούζ (Gilles Lapouge 1923-2020], τόνιζε και εξηγούσε ότι όλες οι προσπάθειες που έγιναν στην ιστορία του ανθρώπου για να θεμελιωθούν άριστες κοινωνίες, κατέληξαν σε τραγικά αποτελέσματα.

Παναγιώτης Ι. Καραφωτιάς |

Γράφει ο Π.Ι.Καραφωτιάς   

Αραγε, υπάρχουν ακόμη Ελληνες εδώ και στη Διασπορά, με στοιχειώδη μόρφωση και εμπειρία, που να αμφιβάλλουν πως η Ελλάδα, μετά την «απελευθέρωσή» της από τον οθωμανικό ζυγό, αποτελεί μια διαρκή «δεξαμενή» αφαίμαξης εγκεφάλων, εργατικού δυναμικού και θυμάτων πολεμικών συγκρούσεων, και ένα-γενικότερα- «προτεκτοράτο» ισχυρών Δυνάμεων; Μάλλον δικαιώθηκε ο αείμνηστος Παπαδιαμάντης που είπε ότι απελευθερωθήκαμε από τους Οθωμανούς, αλλά αποκτήσαμε καινούργιους τυράννους. Μια επιγραμματική ιστορική αναδρομή θα είναι χρήσιμη προς επίρρωση των παραπάνω.

Το κλίμα σε «κατάσταση ανάγκης». Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ* – Ανανεωτική  Αριστερά

 ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

 

Όσο περνάει ο καιρός, συνειδητοποιείται όλο και περισσότερο η αδιέξοδη πορεία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Οι κοινωνίες, που συνθέτουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να προσεγγίζουν η μια την άλλη, αποστασιοποιούνται από την προοπτική της ενοποίησης και αναρωτιούνται, εάν η κοινή πορεία έχει νόημα, όταν οι σχέσεις μεταξύ τους οριοθετούνται από την εθνικιστική οπτική και τον βαθμό οικονομικής, πληθυσμιακής και πολιτικής ισχύος.

 

Το χειρότερο δε είναι, ότι η εθνοκεντρική οπτική ιδιαιτέρως των ισχυρών κρατών-μελών συχνά οδηγεί στην διαμόρφωση πολιτικών στάσεων, οι οποίες βλάπτουν άλλα κράτη-μέλη προς όφελος μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως συμβαίνει με την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής για την Ελλάδα και την πρόκληση της αίσθησης στην ελληνική κοινωνία, ότι η Ευρώπη δεν διασφαλίζει τα εθνικά της συμφέροντα.