ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ | eirinika.grΈνα σημαντικό βιβλίο του για την πορεία των οικονομικών ιδεών και την επικαιρότητα τους.

Του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Τον Γιώργο Ι. Καλαμωτουσάκη τον πρωτογνώρισα το 1978. Ηταν τότε γενικός διευθυντής στο Ελληνικό Κέντρο Παραγωγικότητας (ΕΛΚΕΠΑ) και διευθυντικό στέλεχος στο Τμήμα Οικονομικών Ερευνών της Τράπεζας της Ελλάδας. Η γνωριμία μας έγινε το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς, με αφορμή την απόφαση του Γιάννη Μαρίνου, διευθυντή του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», να μου αναθέσει την ευθύνη δύο ειδικών σελίδων του περιοδικού, που θα αφορούσαν τη διοίκηση των επιχειρήσεων και επιχειρηματικό ρεπορτάζ ουσίας.

H συμπύκνωση του χωροχρόνου στις σύγχρονες κοινωνίες της υπερδικτύωσης

Του Ηλία Καραβόλια

Μπορεί οι μακροοικονομικές προβλέψεις να κινούνται μεταξύ ύφεσης και οριακής ανάπτυξης όμως αυτό που σταδιακά εγκαθίσταται στις οικονομίες είναι μια πολυοργανική κρίση του τωρινού συστήματος.

Η εύκολη ανάλυση και ερμηνεία είναι να περιγράψουμε απλά την ορατή αστάθεια και να προσδιορίσουμε παραδοχές, υποθέσεις και προβλέψεις.Όμως το μείζον σήμερα είναι η αθέατη όψη των πραγμάτων…

Dimitris Kourkoulas - Δημήτρης Κούρκουλας | Facebook

του Δημήτρη Κούρκουλα

Ειδικού Σύμβουλου, τ. Υφυπουργού Εξωτερικών, τ. Πρέσβη της ΕΕ

 

Η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο ζητείται να συσταθεί ειδικό διεθνές Δικαστήριο για να δικαστεί το έγκλημα της επίθεσης κατά της Ουκρανίας. Το ψήφισμα εγκρίθηκε με ευρύτατη πλειοψηφία. Η ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε την αποχή και δεν ακολούθησε το 90% των ευρωβουλευτών που υπερψήφισαν την πρόταση, ανάμεσά τους και πολλά μέλη του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

 

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου τεκμηρίωσε τη στάση του κόμματός του ως εξής: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ της παραπομπής των εγκλημάτων πολέμου της βάρβαρης ρωσικής εισβολής στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και όχι σε κάποιο Ειδικό Δικαστήριο που εξασθενεί το κύρος και τη νομιμοποίηση του Διεθνές Ποινικού Δικαστηρίου».

GFF: Άρθρα - Απόψεις

Ιστορικά υπήρξε βαρύτατο το κόστος σε ζωές, κάθε φορά που ο άνθρωπος θεώρησε και πίστεψε ότι μπορούσε να αλλάξει την πραγματικότητα

«Όχι λίγες φορές, εξάλλου, η αμνησία συνοδεύεται και από συλλογική άγνοια. Ας το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι αφρόνως ακούν το νέο αρρωστημένο ένοικο του Κρεμλίνου.»

του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Στο βιβλίο του «Ουτοπίες και Πολιτισμοί» (1973) ο Ζιλ Λαπούζ (Gilles Lapouge 1923-2020], τόνιζε και εξηγούσε ότι όλες οι προσπάθειες που έγιναν στην ιστορία του ανθρώπου για να θεμελιωθούν άριστες κοινωνίες, κατέληξαν σε τραγικά αποτελέσματα.

Παναγιώτης Ι. Καραφωτιάς |

Γράφει ο Π.Ι.Καραφωτιάς   

Αραγε, υπάρχουν ακόμη Ελληνες εδώ και στη Διασπορά, με στοιχειώδη μόρφωση και εμπειρία, που να αμφιβάλλουν πως η Ελλάδα, μετά την «απελευθέρωσή» της από τον οθωμανικό ζυγό, αποτελεί μια διαρκή «δεξαμενή» αφαίμαξης εγκεφάλων, εργατικού δυναμικού και θυμάτων πολεμικών συγκρούσεων, και ένα-γενικότερα- «προτεκτοράτο» ισχυρών Δυνάμεων; Μάλλον δικαιώθηκε ο αείμνηστος Παπαδιαμάντης που είπε ότι απελευθερωθήκαμε από τους Οθωμανούς, αλλά αποκτήσαμε καινούργιους τυράννους. Μια επιγραμματική ιστορική αναδρομή θα είναι χρήσιμη προς επίρρωση των παραπάνω.