Ο φθόνος κατά των επιτυχημένων...Του Κώστα Χριστίδη - NewIdeas | Το κανάλι  με άποψη

Του Κώστα  Χριστίδη*

        Ο φθόνος είναι ένα άκρως αρνητικό ανθρώπινο συναίσθημα. Ο Τζον Στιούαρτ Μιλ τον θεωρούσε ως ‘’το πιο κακό από τα ανθρώπινα κακά’’    (envy, that most evil of human evils). Ιδιαιτέρως ανεπτυγμένο είναι  το συναίσθημα αυτό στους Έλληνες, διαχρονικά. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν επινοήσει τον θεσμό του οστρακισμού που, μεταξύ άλλων στόχων, εξυπηρετούσε και την εκτόνωση από τον φθόνο.

        ΟΙ σύγχρονοι Έλληνες συχνά βάζουν ως στόχο ‘’να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα’’. Εκδήλωση της κοινωνικής μοχθηρίας ήταν η απίστευτη χολή που εξέμεσαν προσφάτως διά του διαδικτύου εκατοντάδες Ελλήνων εναντίον δύο νέων, εξαιρετικά επιτυχημένων στο επάγγελμά τους, συμπολιτών μας, του Στέφανου Τσιτσιπά και της Μαρίας Σάκαρη. Οι δύο αυτοί τενίστες με την σύντομη μέχρι στιγμής αλλά πάντως εκπληκτική πορεία τους έχουν ανατρέψει μία σειρά από μύθους και ‘’προοδευτικά’’ στερεότυπα. Κατ’ αρχάς αγωνίζονται μέσα στα γήπεδα του τένις (‘’αντισφαιρίσεως’’, επί το ελληνικότερον) και όχι στους δρόμους και τις πλατείες.


τασος παπαδοπουλος | tempo24.news
Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Απόλυτα ικανοποιημένη δήλωσε, τόσο η Αθήνα, όσο και η Λευκωσία από τα αποτελέσματα της Συνόδου των “27” το διήμερο που προηγήθηκε. Από την πλευρά της η Άγκυρα σχολίασε αρνητικά τις αποφάσεις των Βρυξελλών, μια και δεν ικανοποιήθηκε από από τα 3,5 δις που θα της καταβληθούν τα επόμενα χρόνια για το προσφυγικό.


Και όπως συμβαίνει συνήθως, έριξε το φταίξιμο στην Ελλάδα που εμποδίζει την επικαιροποίηση της τελωνειακής συμφωνίας και επηρεάζει αρνητικά για την Τουρκία, τις αποφάσεις της Συνόδου των Αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων.

Αναζήτηση | Ηλιούπολη για όλους

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Σε πρόσφατη συνέντευξη του στην Zeit online ο καθηγητής μακροοικονομίας στο Humboldt Universität στο Βερολίνο και πρόεδρος του Deutsches Institut für Wirtschaftsforschung (Γερμανικό Ινστιτούτο για Οικονομική Έρευνα) Marcel Fratzscher είπε: «Εάν θέλουμε να κληρονομήσουν οι γενιές, που έρχονται, έναν ισορροπημένο πλανήτη και βιώσιμες συνθήκες ζωής, τότε πρέπει να δώσουμε άμεσα πολύ μεγαλύτερη σημασία στην προστασία του περιβάλλοντος, του κλίματος και της βιοποικιλότητας από αυτήν, που δίνουμε μέχρι τώρα».

Ο Εθισμός στην Ελεημοσύνη - Κουρδιστό Πορτοκάλι

Κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος είναι πλέον υποχρεωμένος  δια της πνευματικής και όχι μόνο βίας να συναινεί σε εμφανώς λανθασμένες ή υπερβολικές προτάσεις.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πολλά και περίεργα πράγματα, για μένα τουλάχιστον, συμβαίνουν στον κόσμο μας. Καταλαβαίνω ότι αυτός ο κόσμος αλλάζει και βλέπω ότι οι αλλαγές αυτές δεν είναι του τύπου τις εφαρμόζω αμέσως. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Είναι αλλαγές πολύπλευρες, δυσνόητες, ενίοτε δε και παραπλανητικές. Πριν 15 μήνες ήλθε και η πανδημία και η κατάσταση έγινε ακόμα πιο χειρότερη. Μέσα σε 15 μήνες τέσσεφα εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους   υπό τραγικές συνθήκες και άλλα 30 εκατομμύρια τη γλύτωσαν μεν μετά την προσβολή τους από τον κορωνοιό αλλά θα πρέπει να δούμε τί κουσούρια έμειναν σε αρκετούς από αυτούς.

Η «Σελάνα» του Τάκη Θεοδωρόπουλου στο Ηράκλειο - Πολιτισμός - Νέα Κρήτη

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Μέρες τώρα με τριγυρίζει ο στίχος από το υπέροχο τραγούδι του Πορτοκάλογλου. Αν και πάντα θεωρούσα την κατηγοριοποίηση σε γενιές ισοπεδωτική. Είναι ένα πρώτης τάξεως άλλοθι για να αποφύγεις το βάρος της ατομικής ευθύνης. Απ’ την άλλη, είναι ένα είδος κοινωνικής ένταξης μέσα από κοινές εμπειρίες που ξεπερνούν τη θέλησή σου, τις επιθυμίες σου, τη δύναμη ή την αδυναμία του χαρακτήρα σου. Η γενιά του πατέρα μου έζησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Δεν τα έζησαν όλοι με τον ίδιο τρόπο και δεν επηρέασαν όλους με τον ίδιο τρόπο. Ομως ακόμη και οι ατομικές τους διαφορές είχαν κοινές αναφορές.