Μαυραγορίτες και προοδευτικοί...

Του Γιώργου Κράλογλου

Για πέμπτη φορά, από την χρεοκοπία του 2009, μας σώζουν Αμερικανοί επενδυτές. Η πιο αστεία ήταν το 2017. Κατά την αριστερή διακυβέρνηση της χώρας.

Ξεκαθαρίζουμε ευθύς εξαρχής.

Η στήλη πιστεύει, από την κορυφή μέχρι τα νύχια, στις ιδιωτικές επενδύσεις και τους ιδιώτες επενδυτές. Εγχώριους, ξένους και πολυεθνικούς. Και μάχεται το γελοίο ελληνικό κράτος όταν οι κυβερνήσεις το βάζουν να παριστάνει τον επιχειρηματία, μέχρι και σε χαρτί τουαλέτας…

Προδημοσίευση: «Σελάνα - Το μυθιστόρημα του Παρθενώνα» του Τάκη  Θεοδωρόπουλου | Athens Voice

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Η χειρότερη προοπτική. Από τα εκατομμύρια των Αφγανών που εγκαταλείπουν τη χώρα, ένα μέρος προωθείται στην Τουρκία. Η Ελλάδα θεωρεί την Τουρκία ασφαλή χώρα. Ασφαλής, πλην όμως απρόβλεπτη. Πώς θα διαχειρισθεί όσους θα θελήσουν πάση θυσία να περάσουν σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα; Θα τους χρησιμοποιήσει για να διαπραγματευθεί με την Ε.Ε. Κάνα δυο δισ. ευρώ παραπάνω και, βέβαια, ανθρώπινα πυρομαχικά, που ανά πάσα στιγμή μπορούν να δημιουργήσουν πίεση στα σύνορα της Ελλάδας, χερσαία και θαλάσσια. Σε τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα αντιδράσει, όπως αντέδρασε στις αρχές του 2020 στον Εβρο. Θα προστατεύσει τα σύνορά της με ό,τι μέσο διαθέτει. Στην καλύτερη περίπτωση και με βοήθεια από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Αυστρία. Οι επαγγελματίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εγχώριοι και αλλοδαποί, θα την καταγγείλουν. Με μια διαφορά. Τα πράγματα δεν είναι όπως το 2015, όταν εκμεταλλεύονταν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες για να εμπορευθούν τον ανθρωπισμό τους αποκομίζοντας πολιτικά και υλικά οφέλη. Και εδώ αρχίζει και προβάλλει η καλύτερη προοπτική της χειρότερης προοπτικής. Η κατάσταση επιδεινούται βελτιούμενη, όπως έλεγε και ο μακαρίτης Δημήτρης Δεσποτίδης. Ή μήπως βελτιούται επιδεινούμενη;

Αφγανιστάν: Χάος και παγκόσμια ανησυχία - Στα χέρια των Ταλιμπάν η Καμπούλ

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Το έχω γράψει αρκετές φορές σχολιάζοντας την εξωτερική αμερικανική πολιτική. Όποιος την ερμηνεύει βάσει «συμφερόντων», βάσει κάποιας κακόβουλης ιμπεριαλιστικής στρατηγικής, δεν γνωρίζει τις ΗΠΑ και δεν κατανοεί πώς λειτουργούν οι συσχετισμοί των δυνάμεων στο εσωτερικό τους. Η αμερικανική πολιτική δεν είναι ορθολογική: μερικές φορές επηρεάζεται από μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, πάντοτε από το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» και κατά καιρούς από κάποια μορφή ιδεαλισμού. Προπάντων, επηρεάζεται από την ανάγκη επίδειξης παγκόσμιας πρωτιάς και ισχύος. Από την άλλη πλευρά, οι διεθνείς πολιτικές δυνάμεις που πιέζουν υπέρ της τάχα αυτοδιάθεσης των λαών και εναντίον των επεμβάσεων έχουν προσφέρει κακές υπηρεσίες στους λαούς τους οποίους υποτίθεται ότι στηρίζουν. Όταν υπήρχε η Σοβιετική Ένωση, ένα μέρος των αντι-ιμπεριαλιστών με τη χρυσή καρδιά χειροκροτούσε τις σοβιετικές επεμβάσεις και καταδίκαζε τις αμερικανικές -ίσως παραδεχόταν τουλάχιστον ότι μερικοί λαοί έχουν υποστεί τέτοιες καταστροφές από την έλλειψη πόρων και τις θρησκείες ώστε χρειάζονται εξωτερική βοήθεια, τουτέστιν «ξένη επέμβαση»· παραλλήλως, επιθυμούσαν την επέκταση της σοβιετικής αυτοκρατορίας.

Νέα δημοσκόπηση: Ποια η διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ - Κυριαρχία Μητσοτάκη σε  οικονομία και επενδύσεις

Του Σιακαντάρη Γιώργου


Το 2010 στην Πλατεία των αγανακτισμένων κτύπησαν οι καμπάνες του τέλους της Μεταπολίτευσης. Οχι γιατί κατέρρευσε ο παραδοσιακός δικομματισμός ΠαΣοΚ και ΝΔ, αλλά γιατί κατέρρευσαν οι «ανοχές» που κρατούσαν τη συνοχή της μεταπολιτευτικής κοινωνίας. Μερικοί κρίνουν το τέλος ή τη συνέχεια της Μεταπολίτευσης αθροίζοντας τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων. Κάνουν λάθος. Κάθε ιστορική περίοδος καθορίζεται από τις αξίες που επικρατούν σε αυτή. Στη Μεταπολίτευση επικράτησαν οι αξίες της πολιτικής συμμετοχής και αλληλεγγύης. Αυτές διαμόρφωσαν το ισχυρό ΠαΣοΚ. Βεβαίως αυτές ήταν εύκολο να διατηρούνται σ’ ένα περιβάλλον διαρκούς ανοδικής κινητικότητας όλων. Μεσαία και κατώτερα στρώματα ήταν αλληλέγγυα αφού έβλεπαν πως κανένας από τους δύο δεν έχανε απ’ αυτή τη συμβίωση. Τα κατώτερα στρώματα γίνονταν μεσαία και τα μεσαία ανέβαιναν ακόμη ψηλότερα.


Πόσο ισχυρή θα είναι τελικά η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας -  Π.Μπουσμπουρέλης
Καταιγισμός από προβλέψεις και αναλύσεις για το πως θα κυλήσει η ζωή και οι οικονομίες από το φθινόπωρο. Τι δείχνουν τα στοιχεία για Ελλάδα και Ευρώπη.

Της Ελένης Στεργίου

Από αλλεπάλληλα κρας τεστ περνά η μετάλλαξη Δελτα τις οικονομίες που δίνουν μάχη να αποκτηθεί το ποσοστό ανοσίας πριν το φθινόπωρο. Οι αναλυτές – πέρα από την ανάκαμψη- βλέπουν παράλληλα τη “σκιά” της αβεβαιότητας να απλώνεται πάνω από την Ευρώπη, αν και εκπέμπονται θετικά μηνύματα από τα οικονομικά στοιχεία του δεύτερου τριμήνου.  Σε γενικές γραμμές οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι η ανάκαμψη θα συνεχιστεί με «υγιή» ρυθμό όλο το καλοκαίρι και η ι αύξηση που επέδειξε το ΑΕΠ στην ζώνη του ευρώ κατά το 2ο τρίμηνο είναι πιθανό να επαναληφθεί και τους επόμενους μήνες παρά την εξάπλωση «Δέλτα». Οι νότιες οικονομίες παρά ταύτα μπορεί να υστερούν λόγω της εξάρτησης από τον τουρισμό αφού οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί θα εξακολουθούν να περιορίζουν την τουριστική βιομηχανία.