Σε think tank ο Ηλίας Καραβόλιας | Η ΡΟΔΙΑΚΗ
Του Ηλία Καραβόλια

Η πρόσφατη νίκη των ντελιβεράδων κατά εταιρείας-πλατφόρμας είναι η νίκη της παραδοσιακής εργασίας απέναντι στην νέα μορφή εργοδοσίας που κερδίζει απο την ηλεκτρονική διαμεσολάβηση μεταξύ παραγωγού-καταναλωτή( πχ. εστιατορίου-πελάτη). Η απόσπαση της υπεραξίας απο τον εργαζόμενο που κάνει delivery με δικό του μηχανάκι και καύσιμο, είναι η νέα παγιωμένη συνθήκη υπαγωγής της εργασίας στο κεφάλαιο.


Η Θεσσαλονίκη ίσως διεκδικήσει την EXPO του 2027 ή του 2028 - e-thessalia.gr
Του Κώστα  Χριστίδη    *

      Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης έχει καθιερωθεί από πολλών ετών ως ένα βήμα κατάλληλο για ανακοινώσεις απολογιστικού και εξαγγελτικού χαρακτήρα από τον εκάστοτε πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό ένα πρόσφορο μέτρο αξιολόγησης και σύγκρισης προσωπικοτήτων και πολιτικών δράσεων υπό μορφήν ενός ετήσιου ‘’τεστ’’, ευρείας δημοσιότητας.


      Βέβαια οι ομιλίες και οι συνεντεύξεις των πολιτικών ταγών μας παραδοσιακά πλέον εμπεριέχουν παροχές και ‘’ταξίματα’’ που ομοιάζουν περισσότερο με πρωτοχρονιάτικους μποναμάδες από γενναιόδωρους Αι Βασίληδες. Όπως και αν έχει το πράγμα, οι συγκρίσεις γίνονται αυτόματα και τα συμπεράσματα, λιγότερο ή περισσότερο ασφαλή, ακολουθούν.

Άνγκελα Μέρκελ - Το τέλος μιας εποχής: Το όραμα, τα πεπραγμένα & η  κληρονομιά της «σιδηράς κυρίας» | LiFO

Ανέβασε τους πράσινους, κατέβασε το κόμμα της. Η Μέρκελ ήταν ο ηγέτης της σταθερότητας για τη Γερμανία και την Ευρώπη, διαχειρίστηκε με επαγγελματική επάρκεια κρίσεις. Αλλά δεν αφήνει πίσω της μια κληρονομιά - πυξίδα για το μέλλον της Ευρώπης

του Ηλία Παπαθεοδώρου*

Λίγο μετά την εκλογή της Άνγκελα Μέρκελ ως καγκελαρίου, το γερμανικό λεξικό Langenscheidt άρχισε έναν ετήσιο διαγωνισμό για τη λέξη της χρονιάς της γερμανικής νεολαίας. Το 2015, μετά από 9 χρόνια διακυβέρνησης Μέρκελ, κέρδισε το ρήμα «merkeln», δηλαδή «μερκελίζω». Ο ορισμός του μερκελίζω είναι «παραμένω αδρανής σε σημαντικά θέματα και δεν εκφράζω σαφείς απόψεις η κατευθύνσεις». Η νεολαία κατάφερε με μία λέξη να προσδιορίσει τα θετικά και αρνητικά της μεθόδου διακυβέρνησης Μέρκελ. Η Μέρκελ είναι φυσικός με ερευνητική καριέρα πριν από την πολιτική καριέρα. Η μέθοδός της ήταν να προσεγγίζει την Πολιτική ως μια σειρά προβλημάτων τα οποία θα λυθούν χωρίς να διαταραχθούν ισορροπίες και να δημιουργηθούν εντάσεις. Δεν ήταν πολιτικός του μπαλκονιού ούτε του μεγάλου οράματος. Ήταν η απόλυτη πραγματίστρια στα πάντα, από τον τρόπο μου μιλούσε, χωρίς εξάρσεις, τον τρόπο Που ντυνόταν, το απόλυτο αντι-στύλ, τον τρόπο που έλυνε τα προβλήματα, χωρίς να παίρνει ξεκάθαρες θέσεις.

αθανασιος παπανδροπουλος | tempo24.news

Είναι ελάχιστοι αυτοί που επισημαίνουν ότι αν η Άνγκελα Μέρκελ έμεινε  15 και πλέον χρόνια στην εξουσία, αυτό το οφείλει σε μεγάλο βαθμό στις μεταρρυθμίσεις που είχε πραγματοποιήσει ο σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρντ Σρέντερ.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αν ο Όλαφ Σόλτζ είναι τελικά ο προσεχής καγκελάριος της Γερμανίας, αυτό θα αποτελέσει ιστορική δικαίωση.Πρόκειται δε για κάτι  που η απερχόμενη πρώτη γυναίκα καγκελάριος της ισχυρότερης ευρωπαϊκής χώρας, το γνωρίζει πολύ καλά. Στις εκλογές του 2005, όπου το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και η Χριστιανική Ένωση  επικράτησαν των Σοσιαλδημοκρατών με μια ποσοστιαία μονάδα διαφορά, το τότε Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, υπό τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, πλήρωνε το τίμημα των μεταρρυθμίσεων που είχε κάνει και αυτών που ήθελε  να συνεχίσει να υλοποιεί, ώστε η Γερμανία να γίνει «ισχυρή δύναμη του 21ου αιώνα»

Γερμανικές εκλογές: Σενάριο για παράταση θητείας Μέρκελ - Aftodioikisi.gr

του Παύλου Ελευθεριάδη*

Η συνήθης δημοσιογραφική περιγραφή της Άνγκελα Μέρκελ είναι ως έναν καθημερινό άνθρωπο. Οι περιγραφές εστιάζουν στο απλό της  ντύσιμο, τον ευθύ και ανεπιτήδευτο τρόπο ομιλίας της, την παροιμιώδη εργατικότητά της αλλά και τον λιτό τρόπο ζωής της, π.χ. το γεγονός ότι διαμένει με τον σύζυγό της στο δικό τους απλό διαμέρισμα στο Βερολίνο, και όχι σε κάποιο παλάτι της ομοσπονδιακής Καγκελαρίας. Όλα αυτά δεν την κάνουν φυσικά έναν «συνηθισμένο» άνθρωπο. Σε μια εποχή που η πολιτική εξελίσσεται σαν τηλεοπτική εκπομπή και οι πολιτικοί συμπεριφέρονται  σαν θεατράνθρωποι, διψώντας για αναγνώριση και δημοσιότητα, την κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Είναι ένας ασυνήθιστος άνθρωπος, μια ηγέτης χωρίς ματαιοδοξία.