Τι δεν κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενεργειακή κρίση
 Του Δρ. Δημήτρη Γρέβια

Δύο ενδεικτικά πραγματικά παραδείγματα

Η Ευρώπη και γενικότερα η παγκόσμια οικονομία διέρχεται μια σοβαρή ενεργειακή κρίση με συνέπεια τη ραγδαία αύξηση των τιμών πρωτίστως στην ενέργεια (ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο) και στις μεταφορές, αλλά και σε ένα ευρύ κύκλο προϊόντων και υπηρεσιών ως συνέπεια αυτής. Η έλλειψη πρώτων υλών οδήγησε σε δραστική μείωση της παραγωγικής διαδικασίας με αποτέλεσμα να υπάρχει πολύ μικρή προσφορά, αλλά μεγάλη ζήτηση. Ταυτόχρονα οι τιμές των κόμιστρων για τη μεταφορά των προϊόντων από τις χώρες παραγωγής έχουν εκτοξευθεί στα ύψη με αποτέλεσμα την μεγάλη αύξηση των τιμών, η οποία μετακυλίεται σχεδόν σε όλα τα προϊόντα και να επιφέρει επώδυνες συνέπειες στους καταναλωτές πολίτες σε όλες τις χώρες και ιδιαίτερα στις πιο αδύναμες.


ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΟΥ
Του Γιάννη Μαρίνου

Οι συγγραφείς και οι ιδιαίτεροι συναισθηματικοί δεσμοί

Η στήλη αυτή ούτε προσφέρεται για παρουσίαση βιβλίων ούτε ο χώρος της το επιτρέπει, μολονότι στον συντάκτη της αποστέλλεται μεγάλος αριθμός κατά κανόνα πολύ σημαντικών, που αξίζει η προβολή τους. Θα κάνω μια εξαίρεση σήμερα καθώς με τους συγγραφείς ή τους βιογραφούμενους με συνδέουν ιδιαίτεροι συναισθηματικοί δεσμοί:

• Σε δύο πολυτελείς τόμους, σε έκδοση Ν. και Σ. Μποτόπουλου και με υψηλή αισθητική επιμέλεια του Δημήτρη Τσίτουρα, ο Γιάννης Λάμπρου επιχειρεί να συμπυκνώσει την ιστορία μιας οικογένειας, που ξεκινώντας από το μηδέν αναδείχθηκε στη δημιουργό της κορυφαίας βαριάς βιομηχανίας της χώρας και ταυτόχρονα στην εκκόλαψη ενός από τα λαμπρότερα πνευματικά τέκνα του τόπου μας. Ο πρώτος τόμος υπό τον τίτλο «Ο επιχειρηματίας Θεόδωρος Αγγ. Αγγελόπουλος (1875-1953)» βιογραφεί τον γενάρχη και δημιουργό της Χαλυβουργικής. Ξεκίνησε από τη Βλαχόραπτη Αρκαδίας ως ταχυδρομικός διανομέας, μετακομίζει οικογενειακώς στην Αθήνα όπου απασχολείται ως πωλητής στο εμπορικό κατάστημα του κουνιάδου του. Σπουδάζει τα παιδιά του δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον πρωτότοκο γιο του Αγγελο λόγω των ιδιαίτερων επιδόσεών του. Το 1925 η οικογένεια αποκτά δικό της κατάστημα-σιδηροπωλείο. Ακολουθεί η ανέγερση της μικρής βιοτεχνίας Ελληνικά Συρματουργεία.


Λάμπρος Γ. Ροϊλός | BestPrice.gr
Του Λάμπρου Ροιλού

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα οι επιστήμονες με επιφυλάξεις, υπονοούν ότι ενδεχομένως να διανύουμε το τελευταίο στάδιο της πανδημίας.
Από την άλλη τα συμπεράσματα από την ετήσια σύνοδο για το κλίμα που έγινε τον Νοέμβριο στην Γλασκώβη (COP 26) -εν όψει και της ενεργειακής κρίσης που προέκυψε μετά την πανδημία-, κρίνονται μάλλον απογοητευτικά, παραπέμποντας τους στόχους των ληπτέων μέτρων στις «καλένδες» του 2030 και 2050!
Φως στο τούνελ: Σε μια συλλογική επιστημονική μελέτη 8 επιστημόνων και αναλυτών, του Κέντρου Έρευνας και Αντιμετώπισης Λοιμωδών Νόσων (CIDRAP) στην Αμερική, της 30ης Απριλίου 2020, (https://www.cidrap.umn.edu/covid-19/covid-19-cidrap-viewpoint) που μελέτησε την εξέλιξη προηγουμένων επιδημιών και της πανδημίας της λεγόμενης Ισπανικής Γρίπης (1918-1920) προβλέπονταν 2 σενάρια. Εξ΄ών το ένα που επιβεβαιώνεται από την μέχρι τώρα εξέλιξη της πανδημίας έλεγε ότι αφού θα υπάρξει άλλη μια έξαρση το φθινόπωρο 2021-και τον χειμώνα 2022, μετά καταλαγιάζει ο ιός , προσαρμόζεται στο περιβάλλον και εξελίσσεται σε μια κοινή γρίπη όπως έγινε και με την Ισπανική γρίπη (άνοιξη 1920). Μετά από πολύ μεγάλες απώλειες, αλλά χωρίς εμβόλια, που τουλάχιστον δεν χρειάστηκαν ούτε τα επόμενα χρόνια για εκείνη την πανδημία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΟΛΠ | Εφημερίδα  Κοινωνική | Νέα Πειραιάς

Του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου

Η παρερμηνεία των εξελίξεων στη Δύση ως παγιωμένων και ανεπίστροφων τον οδήγησε σε μια σοβαρή και δυσανάλογη κλιμάκωση στην Ουκρανία και σε ένα στρατηγικό λάθος.

Ο Πούτιν δεν έκρυψε ποτέ τη δυσανεξία του για τη μεταψυχροπολεμική ισορροπία. Θεωρεί ότι η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης ήταν μια μεγάλη γεωπολιτική καταστροφή. Εχει επινοήσει ένα ιστορικό αφήγημα με το οποίο δαιμονοποιεί τη Δύση και την κατηγορεί ότι, με την επέκταση του ΝΑΤΟ, αθέτησε τα συμφωνηθέντα. Και ότι έχει, ουσιαστικά, μετατρέψει το δόγμα της ανάσχεσης σε δόγμα περικύκλωσης της Ρωσίας. Αυτό το αφήγημα έχει απήχηση και σε ορισμένους κύκλους της Δύσης, ιδιαίτερα σε αναθεωρητικούς ιστορικούς, που επανεξετάζουν την ορθότητα της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ.

Το κουδούνι του Έθνους. Του Ηλία Καραβόλια | readfree.gr

Του Ηλία Καραβόλια

«Για κάθε ιδέα πρέπει να ψάξει κανείς από πού έρχεται και πού πάει. Μόνο έτσι μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι καλή ή όχι», έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ. Διαβάζουμε λοιπόν στον τύπο ότι προωθείται παγκοσμίως η 4ήμερη εργασία άνευ μείωσης αποδοχών. Το πείραμα ήδη έδειξε τα πρώτα του δείγματα αφού η Microsoft Ιαπωνίας ανακοίνωσε ότι αυξήθηκε αρκετά η παραγωγικότητα για τον μήνα που εφάρμοσε το 4ημερο στους υπαλλήλους της.

Το θέμα είναι φυσικά πως μετριέται σήμερα στην εποχή της δικτυακής απασχόλησης η παραγωγικότητα. Πως ορίζεται στην ουσία ως μέγεθος δεδομένης της ολικής αναδιάρθρωσης εργασίας και κεφαλαίου. Με ποιές συγκριτικές παραμέτρους και με ποιά εναλλακτικά οφέλη υιοθετούνται οι παραδοχές μέτρησης των  μεγεθών( μισθός, κόστη παραγωγής, τελικό παραγόμενο προϊόν, υπεραξία).

Κώστας Μποτόπουλος | ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Του Κώστα Μποτόπουλου

Ο ιταλός πρωθυπουργός καταρρίπτει πολλούς μύθους: δεν είναι καν εκλεγμένος, έρχεται στην πολιτική από τον κόσμο της οικονομίας, δεν είναι νέος, δεν «γράφει» στην οθόνη

Η συμπλήρωση ενός χρόνου θητείας του προέδρου Μπάιντεν και η αναπότρεπτη πορεία του Μπόρις Τζόνσον στην ταπεινωτική αποπομπή ξαναφέρνουν με επίταση στην επιφάνεια το έλλειμμα ηγετικών προσωπικοτήτων. Το ζήτημα ξεπερνά τα σύνορα, τόσο τα γεωγραφικά – Ανατολή/Δύση – όσο και τα πολιτικά – δημοκρατικά/αυταρχικά καθεστώτα. Ισως πιο εύγλωττο είναι αυτό που συμβαίνει σταθερά εδώ και δύο περίπου δεκαετίες στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στις κορυφαίες θέσεις της οποίας ανέρχονται πρόσωπα είτε εμφανώς ανεπαρκή (Μπαρόζο και Φον ντερ Λάιεν) είτε καλών προθέσεων αλλά χαμηλού ηγετικού αναστήματος (Γιούνκερ και λίγο παλαιότερα Πρόντι). Παρόμοια είναι η κατάσταση και σε εθνικό επίπεδο, σε βαθμό που όταν λέμε «ηγέτης» τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη το μυαλό μας να πηγαίνει αυτομάτως στην Ανγκελα Μέρκελ, μια ασφαλώς σοβαρή αλλά αντικειμενικά μη υπερβατική προσωπικότητα.

Ο Νίκος Δήμου και το σπίτι των βιβλίων - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

Του Νίκου Δήμου

Μέχρι που έφυγα από την Ελλάδα για σπουδές στην Γερμανία, δεν είχα αντιμετωπίσει χιόνι σε μεγάλες ποσότητες. Εκείνη την εποχή (1954) δεν υπήρχαν στην Ελλάδα χιονοδρομικά κέντρα ούτε χειμερινά σπορ.

Ο προορισμός μου ήταν το Μόναχο.

Το Μόναχο βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο (700 μ.) και οι Άλπεις του κλείνουν τον αέρα της Μεσογείου.

Στο Μόναχο κάνει πολύ κρύο.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Του Χρήστου Α. Χωμενίδη

Πόσες περιπέτειες έχεις ζήσει στα σαράντα σου, κόρη της όψιμης Μεταπολίτευσης και της μεσαίας τάξης; Τρεις φορές ερωτεύτηκες και άλλες τρεις κοιμήθηκες με άντρες από το πρώτο ραντεβού. Μία έφαγες τα μούτρα σου στις Πανελλαδικές, τον επόμενο χρόνο έλιωσες στο διάβασμα και πέτυχες στη σχολή που ήθελες. Δούλεψες ως φοιτήτρια σε φροντιστήριο, προσλήφθηκες στα εικοσιπέντε σε ιδιωτικό σχολείο, η νεαρότερη φιλόλογος, η αγαπημένη των παιδιών. Πήγες γαμήλιο ταξίδι στην Αίγυπτο -Καϊρινές οι ρίζες τού συζύγου-, είδες τη Σφίγγα και τις Πυραμίδες, έπαθες δυσεντερία. Κατέβηκες σε διαδήλωση, ξυστά σού πέρασε (ή σχεδόν ξυστά) το δακρυγόνο. Εγκυμόνησες, γέννησες, θήλασες δίδυμα. Έχασες τον μπαμπά σου από καρδιά – μπαμ και κάτω, τουλάχιστον δεν υπέφερε. Σε παρέσυρε η κολλητή σου σε τηλεπαιχνίδι γνώσεων – τι ρεζιλίκι όταν δεν μπορούσες να θυμηθείς το μικρό όνομα της Μπουμπουλίνας! - για μήνες γέλαγαν πίσω απ’την πλάτη σου οι μαθητές σου, τα σκασμένα, ως το πρώτο λοκ ντάουν… Ξέχασα, έχεις καπνίσει κάποτε και μπάφο, έχεις φιληθεί σε εφηβικό πάρτυ με ένα κορίτσι…