- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 210
Το Ουκρανικό είναι μόνο ένα από τα πολλά προβλήματα που προκαλεί στους Ευρωπαίους η ουτοπική πια προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης
Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Το πρώτο που μπορεί να σκεφτεί κανείς για την «εικονιστική σύρραξη» στα ρωσοουκρανικά σύνορα είναι το πειραγμένο ρητό «αν θέλεις ειρήνη, μίλα συνεχώς για πόλεμο»! Το άλλο είναι η φαντασίωση της εδραίωσης του ΝΑΤΟ στο υπογάστριο της Ρωσίας. Και το τελευταίο, η αδικαιολόγητα «γενναία» στάση της ΕΕ απέναντι σε μία χώρα η οποία, αν κλείσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου, θα παγώσει το κτίριο της Κομισιόν στις Βρυξέλλες.
Πέρα όμως από τις γεωπολιτικές αναλύσεις, το μεγαλύτερο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Είναι οι Ουκρανοί Ευρωπαίοι ή Ρώσοι; Ποια είναι τελικά τα κριτήρια προσδιορισμού και απόδοσης ταυτότητας σε αυτή τη χώρα; Εθνικά, πολιτιστικά, γεωγραφικά, οικονομικά, κοινωνικά, στρατηγικά;
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 209
Του Θανάση Μαυρίδη-liberal
Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 είχε υιοθετήσει «ατάκες» των Εξαρχείων ακόμη και για τα εθνικά θέματα. Στη λογική «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», οι σύντροφοι υποστήριζαν ότι δε χρειαζόμασταν αμυντικές δαπάνες και ότι δεν θα ήταν καταστροφή αν χάναμε μερικά νησιά. Σε γενικές γραμμές, πάντως, ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση δεν υπήρξε τόσο ακραία ανεύθυνος, όσο ήταν ως αντιπολίτευση. Αυτά μέχρι που έγινε και πάλι αντιπολίτευση. Μια από τα ίδια. Η παλιά καλή γνώριμη αριστερά…
Δε στήριξαν τη συμφωνία με τη Γαλλία, δε συμφώνησαν με τη συμφωνία για ΑΟΖ με την Αίγυπτο, δε θα υποστηρίξουν, κατά τα φαινόμενα και τη συμφωνία με τις ΗΠΑ. Και το ερώτημα είναι το ακόλουθο: Τι ακριβώς θέλουν; Ποια είναι η πρότασή τους για τα εθνικά θέματα; Εκτός και ισχύει αυτό που είπε ο εξάδελφος Γιώργος Τσίπρας, ότι «η άμυνα της χώρας δεν είναι αυτοσκοπός». Το οποίο θα πιστεύαμε ότι το πιστεύουν αν κατά τη διάρκεια της θητείας τους είχαν καταργήσει τα σύνορα, τους στρατούς και τα σώματα ασφαλείας.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 227
Ο Ρώσος πρόεδρος πριν απ’ όλα, θέλει η έστω και προβληματική σημερινη Ρωσία, να εκλαμβάνεται ωσάν να ήταν η πάλαι ποτέ Σοβιετική Ενωση
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Θυμάμαι τη συνέντευξη που μου έδωσε το 1989 στην Αθήνα,για τον Οικονομικό Ταχυδρόμο τότε, ο αρμενικής καταγωγής οικονομικός σύμβουλος του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, ακαδημαϊκός και οικονομολόγος Αμπέλ Ανγκαμπενγκιάν , 82 ετών σήμερα και που με βεβαιότητα είχε τονίσει: «...Η Ρωσία είναι απίθανο να γίνει κάποτε δυτικού τύπου οικονομία και δημοκρατία. Αυτός που θα προσπαθήσει κάτι τέτοιο θα σπάσει τα μούτρα του…». Όντως λίγα χρόνια αργότερα η κατάρρευση του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και εν συνεχεία του Μπορίς Γέλτσιν, επιβεβαίωναν την εκδοχή του διάσημου στην εποχή του εμπνευστή της περεστρόικα. Ετσι,στα τέλη της δεκαετίας του 1990,μετά μια περιπετειώδη περίοδο Γέλτσιν,την εξουσία στη Ρωσία την κατακτούσε ένας «υπαλληλάκος» της KGB,χαρακτηρισμός που αποδίδεται στην αμερικανική εφημερίδα «Washington Post». Και από την άποψη αυτή, θεωρώ απαραίτητο να διαβάσει κανείς το βιβλίο των ανταποκριτών αυτής της εφημερίδας στη Μόσχα την περίοδο 2001-2004 (Peter και Susan Baker), με τίτλο «Απόλυτο σχέδιο Πούτιν» (Εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί» Νοέμβριος 2007).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 196
Του Ηλία Καραβόλια
Ακυρώθηκαν πολλά κατά την διάρκεια των δυο τελευταίων ετών : όνειρα, στόχοι, επιθυμίες, προσδοκίες, επαφές και συλλογικότητες. Στην αρχή, απλά αρκεστήκαμε στο να αναβάλλουμε προσωρινά ανάγκες και απολαύσεις. Η σταδιακή όμως προσαρμογή και η παθητική αναμονή στο δυστοπικό σκηνικό, πάγωσαν τις κοινωνίες και αυτές έχασαν το «κέντρο βάρους» τους.
Παρατηρούμε σήμερα, στην λήξη της πανδημίας, την μεγάλη εικόνα ως φόντο ανασφάλειας και ανησυχίας. Ενώ φαίνεται ότι θα πετάξουμε τις μάσκες προστασίας, ενώ μειώνονται οι περιοριστικοί όροι της καθημερινότητας, τα παλιά και κατεστημένα άγχη επιστρέφουν : ακρίβεια, πληθωρισμός, χαμηλοί μισθοί, ενεργειακή κρίση, τύμπανα πολέμου.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 222
Του Τάκη Σουβαλιώτη
Αυτές τις τελευταίες δεκαετίες, τις μεταπολιτευτικές δεκαετίες από τη μια μεριά λέμε πως έχουμε έναν ανώτερο, έναν αναβαθμισμένο πολιτικό και νομικό πολιτισμό αλλά από την άλλη ζούμε κάτω από ένα κλίμα βίας και τρομοκρατίας. Διάφοροι νέοι που ισχυρίζονται πως είναι φίλαθλοι, με μαχαίρια, σιδερογροθιές και διάφορα άλλα σιδερικά κυκλοφορούν. Και όταν βρίσκονται μπροστά σε οπαδούς αντίπαλων ποδοσφαιρικών ομάδων, πολύ εύκολα γίνονται και φονιάδες.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 222
Συνέντευξη με τον Γερμανό συγγραφέα Φόλκερ Κούτσερ για τη σειρά μυθιστορημάτων του με ήρωα τον Γκέρεον Ρατ, «για τους εχθρούς και τις απειλές που αντιμετωπίζει η δημοκρατία μας και ο δυτικός τρόπος ζωής μας», για τον ήρωά του, αλλά και για τη μεταφορά των βιβλίων του στην τηλεοπτική σειρά Babylon Berlin.
Του Λεωνίδα Καλούση
Κύριε Κούτσερ, τι σας ώθησε να γράψετε το μυθιστόρημα Το βρεγμένο ψάρι;
Το Βρεγμένο ψάρι είναι το πρώτο βιβλίο μιας σειράς που θα περιλαμβάνει συνολικά δέκα αστυνομικά μυθιστορήματα, με τα οποία θέλω να περιγράψω την πορεία της Γερμανίας από τη δημοκρατία στη δικτατορία. Η σειρά ξεκινάει το 1929 και θα τελειώσει το 1938. Στη Γερμανία κυκλοφόρησε πρόσφατα το όγδοο βιβλίο, που διαδραματίζεται την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936.
dioptra volker kutcher psari graphicΔηλαδή θα πάρει παράταση η σειρά με τον Γκέρεον Ρατ; Στην αρχή σχεδιάζατε να γράψετε οκτώ βιβλία.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 237
ΤΟΥ ΕΛΙΣΣΑΙΟΥ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
Στην άκρη του Β Παγκοσμίου Πολέμου το τσίρκο του Κλεμ Χότλεϊ τέμνει τις τραυματισμένες από το Οικονομικό Κραχ μεσοπολιτείες, προσφέροντας φτηνό θέαμα στο πεινασμένο και καταπονημένο κοινό. Νάνοι που κάνουν τα πάντα, γίγαντες με δυνάμεις πέρα από τ’ ανθρώπινα, ευλύγιστοι «νέγροι» που παραβιάζουν τις ανθρώπινες δυνατότητες, τρικ και κόλπα που μπερδεύουν τον κόσμο γιατί έχει ανάγκη να μπερδευτεί, να ξεχαστεί από αυτά που βιώνει, να ζήσει μακριά από τη φριχτή καθημερινότητά του, να τρυπώσει σε μιαν άλλη διάσταση εκεί που όλα είναι μαγικά, όλα είναι πιθανά, όλα είναι μια γλυκερή ψευδαίσθηση και πάντως μακριά από τη θλιβερή και μίζερη καθημερινότητά του. Η ζωή στις μεσοπολιτείες των ΗΠΑ εκείνη την εποχή, είναι ένας σκοτεινός ωκεανός χωρίς ακτές και ακρωτήρια, γεμάτη από ανθρώπινα ναυάγια και απελπισμένες υπάρξεις. Ταχυδακτυλουργοί, τσιρκολάνοι, πνευματιστές, κομπιναδόροι και μάγοι, πωλούν το αμερικάνικο όνειρο από την πίσω πόρτα, υπνωτίζουν έναν λαό που βουλιάζει μέσα στην ανέχεια και την απελπισία. Ο λαός όσο σε πιο άσχημη κατάσταση βρίσκεται τόσο περισσότερο αίμα ζητάει. Η μεγάλη ατραξιόν στο τσίρκο μας είναι ένα βρώμικο, εξαθλιωμένο, ρακένδυτο ζωντανό το οποίο πίνει αίμα, μουγκρίζει σαν τέρας αλλά είναι βεβαιωμένο επιστημονικά ότι ανήκει στο ανθρώπινο είδος. Όλος ο εξαθλιωμένος κόσμος τρέχει να δει το τέρας για να νιώσει καλύτερα για να μαλακώσει τη δική του αθλιότητα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 204
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Η λεκτική βία προηγείται αλλά και συνοδεύει τη σωματική βία. Οι ήρωες της Ιλιάδος πριν συμπλακούν στη μάχη φώναζαν για να σπάσουν το ηθικό του αντιπάλου και να τονώσουν το δικό τους. Οι μάχες του ομηρικού έπους δεν διαφέρουν και πολύ από τις συμπλοκές των τσούρμων στις σύγχρονες κοινωνίες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δολοφόνοι του Αλκη δεν αρκέστηκαν στις μαχαιριές. Χρειάζονταν να τις συνοδεύσουν και με σχόλια. Οταν τα τσούρμα των κουκουλοφόρων φωνάζουν «Μπάτσοι, Γουρούνια, Δολοφόνοι», προθερμαίνονται για να πετάξουν πέτρες και μολότοφ. Η λεκτική βία είναι μέρος του τελετουργικού. Πριν νομιμοποιηθεί η σωματική βία ως τρόπος κοινωνικής έκφρασης είχε προηγηθεί η εξοικείωση με τη λεκτική βία. Το «γαμοσταυρίδι» –με συγχωρείτε για την έκφραση, αλλά πώς αλλιώς να το πω– στο κόκκινο φανάρι είναι καθημερινό και αποδεκτό ως τρόπος αντίδρασης. Μιλάνε τώρα για τη δολοφονική βία του χουλιγκανισμού, «οπαδικού» ή απλώς αγοραίου. Και δεν υπολογίζουν τη βία που κυκλοφορεί με τα συνθήματα στο γήπεδο και στον δρόμο. Αυτή αντιμετωπίζεται ως αθώα. Ανησυχούν απ’ τη στιγμή που υπάρχουν τραυματίες ή νεκροί. Κάποτε όλοι αυτοί οι σοφοί θα πρέπει να τις συνδυάσουν, αν όντως σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν το καρκίνωμα της βίας. Τρανό παράδειγμα το άλλοθι της πολιτικής. Αν είσαι πολιτικός, κατά συνέπεια ό,τι λες είναι «πολιτικό», δικαιούσαι να πεις ότι θα χώσεις τους αντιπάλους σου τρία μέτρα κάτω απ’ τη γη.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
