Ολλανδία: Ύποπτα για ξέπλυμα τα φιλανθρωπικά ιδρύματα | Insider

Του Νίκου Μελέτη

Την ώρα που έστω και με ήπιο και έμμεσο τρόπο το Κείμενο της «Στρατηγικής Πυξίδας» της Ε.Ε. θέτει τις σχέσεις καλής γειτονίας και την μη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων «κρατών μελών» ως όρο για την συνέχιση των ευρωτουρκικών σχέσεων, ο Ολλανδός ΥΠΕΞ Μ. Ρούτε εμφανίσθηκε χθες στην Άγκυρα ως ο σθεναρότερος συνήγορος της «ουδετερότητας» και του «ιδιαίτερου» ρόλου της Τουρκίας στο Ουκρανικό, ενώ η Άγκυρα εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην Ε.Ε. επειδή υποκύπτει όπως είπε στις αντιτουρκικές διαθέσεις των δυο κρατών μελών της, της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μ. Ρούτε ο οποίος έσπευσε χθες να επισκεφθεί στην Άγκυρα τον Τ. Ερντογάν στις κοινές δηλώσεις δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για την Τουρκία φροντίζοντας συγχρόνως να δικαιολογήσει και να «ξεπλύνει» την επιλογή της Τουρκίας να μην επιβάλει κυρώσεις στην Ρωσία ,παρά την ιδιότητα της ως μέλους του ΝΑΤΟ και υποψήφιας προς ένταξη στην Ε.Ε.

Ομιλία του Ανδρέα Ανδριανόπουλου για το μεταναστευτικό | Alithia.gr |  online ενημέρωση για τη Χίο | ΑΛΗΘΕΙΑ | ΕΙΔΗΣΕΙΣ | ΝΕΑ | ΧΙΟΣ | Eιδήσεις  Χίος

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Χρειάζεται πολλή δουλειά για να περάσει στον ρωσικό λαό το μήνυμα πως η Δύση δεν είναι εχθρός και δεν τον υπονομεύει...
Δεν χωράει αμφιβολία πως η επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας ήταν μια πράξη εντελώς αδικαιολόγητη, βάρβαρη και έξω από τα δεδομένα της συμπεριφοράς πολιτισμένων κρατών στον 21ο αιώνα. Η απόφαση του προέδρου Πούτιν να εισβάλει στα εδάφη μιας ανεξάρτητης χώρας δεν δικαιολογείται από κανενός είδους επιχείρημα. Ιδίως μετά την αναγνώριση των δύο κρατιδίων του ρωσόφωνου Ντονμπάς, που απέκλειε την πιθανότητα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Γιατί αυτό, σύμφωνα με το καταστατικό του, δεν δέχεται ως μέλη χώρες με ανοιχτά εδαφικά ζητήματα.


Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το 30% των πουτινόδουλων συμπατριωτών μας όλως συμπτωματικώς αντιστοιχεί στο ποσοστό όσων αρνούνται να εμβολιασθούν. Είναι πολλοί, το ένα τρίτο του πληθυσμού. Είναι περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ομως υπάρχει και το 60% που συμπαρίστανται στον αγώνα των Ουκρανών για την ανεξαρτησία τους. Είναι η ακριβής αντιστροφή των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος. Τότε, το 60% είχε ψηφίσει «Οχι» στην Ευρώπη – αυτό ήταν το ψυχολογικό υπόβαθρο του αποτελέσματος. Τώρα, το 60% λέει «Ναι» στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει η συμπαράσταση στην Ουκρανία. Η Ελλάδα του 2022 είναι το αντεστραμμένο είδωλο της Ελλάδας του 2015. Πόθεν η αντιστροφή; Αρκούμαι σε εμπειρικές παρατηρήσεις.

Δημήτρης Κούρκουλας - Newsbeast

του Δημήτρη Κούρκουλα


Οι τεκτονικές αλλαγές που ενεργοποιήθηκαν με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχουν ήδη μεταβάλλει ριζικά τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη με ανατροπές σε παραδοσιακές συμμαχίες και αντιπαραθέσεις που θεωρούντο ακλόνητες.
 Η επίσκεψη του έλληνα υπουργού Εξωτερικών στο Νέο Δελχί γίνεται μέσα σε ένα ριζικά διαφορετικό διεθνοπολιτικό σκηνικό.


Πολλές χώρες έχουν βρεθεί σε «στρατηγική αμηχανία» προσπαθώντας να χαράξουν τη στάση τους απέναντι στις δραματικές εξελίξεις και να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα.


 
Του Φάνη Ζουρόπουλου


Θυμάμαι ότι εκτός από το ΚΚΕ και τις παραφυάδες του, μόνο ο Σπύρος Μαρκεζίνης από τους Έλληνες παλιούς πολιτικούς υποστήριζε φανατικά την Σοβιετική Ένωση και ήθελε ανοίγματα προς την ηγεσία της, τακτική που ακολούθησε και ο γιος του Βασίλης που εμφανίστηκε ένα διάστημα στην Ελλάδα, έγραψε κάποια βιβλία, αλλά στην συνέχεια εξαφανίστηκε πάλι στην Αγγλία, όπου έκανε καριέρα νομικού. Φιλορώσοι ήταν και πολλοί από κομματικές, επιχειρηματικές, εκκλησιαστικές και δημοσιογραφικές ελίτ, που είχαν συμφέροντα κυρίως οικονομικά. Μετά την εισβολή όμως στην Ουκρανία εμφανίστηκε ένα ποσοστό αρκετά υψηλό με φιλορωσικές διαθέσεις που δίνει... μάχη στο διαδίκτυο, αρκετά μάλιστα σκληρή, μαχητική και  πολλές φορές χυδαία. Ποιοι είναι αυτοί;...

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΥΧΩΝ

Σε μια χώρα όπου 4 στους 10, προφανώς είναι ογκόλιθοι της σκέψης, άρα συμφωνούν με την αιτιολογία της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία, ας μου εξηγήσουν γιατί διαφωνούν με την κατάληψη του ενός τρίτου της Κύπρου από τον Ετσεβίτ

Του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου

Το περίμενα αλλά όχι σε τέτοιο ποσοστό. Είναι όντως εντυπωσιακό πάνω από τρεις Έλληνες στους δέκα να διεκδικούν πρωτεία και τιτανικής σκέψης, με αφήνει με ανοικτό το στόμα. Για φαντάσου, λέω, τι πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι αυτοί, ώστε να επικροτούν, αν δεν χειροκροτούν, τη ρωσική επίθεση – εισβολή στην Ουκρανία.


Σίγουρα θα έχουν καλές προσβάσεις στο Κρεμλίνο και θα έχουν εμπεδώσει ότι στις τελευταίες εκλογές τους οι Ουκρανοί σε ποσοστό πάνω από 70% εξέλεξαν ένα «ναζί» πρόεδρο. Δικαίως λοιπόν ο αρχιδημοκράτης πρόεδρος της Ρωσίας, καλά πληροφορημένος, ως πρώην αξιωματικός της KGB, στέλνει το στρατό του να «αποναζιστικοποιήσει» την Ουκρανία, πριν αυτή προλάβει να γίνει σύμμαχος του ΝΑΤΟ.


Σώτη Τριανταφύλλου - Βικιπαίδεια
Η άκρα δεξιά και η άκρα αριστερά ενθαρρύνουν λαϊκιστικά κινήματα εναντίον του «κεντρικού κράτους»

Της Σώτης Τριανταφύλλου


Λίγες εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, η κυβέρνηση Μακρόν ανακοίνωσε ότι η αυτονομία της Κορσικής είναι «κάτι που μπορεί και πρέπει να συζητηθεί». Δηλαδή, δηλώνει έτοιμη να υποχωρήσει μπροστά στον εθνικισμό και το μίσος που εκδηλώνεται αυτές τις μέρες με εμπρησμούς και καταστροφές.

Από τη στιγμή που ο αυτονομιστής (και τρομοκράτης) Yvan Colonna έπεσε θύμα τζιχαντιστή τρομοκράτη στο κελί του, η Κορσική και ιδιαίτερα η Μπαστιά, η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του νησιού, πήρε φωτιά. Αναρωτιέμαι αν ο Εμανουέλ Μακρόν σκέφτεται πράγματι να υπακούσει στο πνεύμα των βανδάλων και των κουκουλοφόρων που γράφουν στους τοίχους συνθήματα όπως «Οι Γάλλοι είναι κατώτερη φυλή» ή αν επιχειρεί έναν διπλωματικό ελιγμό. Όπως όλα τα αυτονομιστικά κινήματα στην Ευρώπη, το κορσικανό είναι ακροδεξιό· είναι ένδειξη επίμονης νησιωτικής οπισθοδρομικότητας.


Χρήστος Χωμενίδης κατά μετρίων | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Του Χρήστου Χωμενίδη

Πώς θα βιώναμε τον πόλεμο στην Ουκρανία πριν από τριανταπέντε χρόνια;

Έως τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η τηλεόραση και η ραδιοφωνία στην Ελλάδα τελούσαν υπό πλήρη κρατικό -διάβαζε κυβερνητικό- έλεγχο. Μοναδικές εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης οι εφημερίδες και τα περιοδικά, για αυτό και πουλούσαν καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα. Διαδίκτυο ασφαλώς δεν υπήρχε. Ούτε κινητή τηλεφωνία.