- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 207
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Αν ο Μακρόν μετά τον δεύτερο γύρο είναι και πάλι πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αυτό θα σημάνει για την Ελλάδα τη συνέχεια μιας πολιτικής συμμαχίας η οποία σημάδεψε όλες τις δεκαετίες της μεταπολίτευσης. Κοινώς, την πορεία της ευρωπαϊκής Ελλάδας. Δεν είναι μόνον οι καλές προσωπικές σχέσεις του Μακρόν με τον Μητσοτάκη. Αν και ξέρουμε πολύ καλά τον ρόλο που έπαιξαν οι καλές προσωπικές σχέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εσταίν το καλοκαίρι του 1974 και μετέπειτα στην αποδοχή της Ελλάδας στον όμιλο των επίλεκτων της τότε ΕΟΚ. Θα μου πείτε ότι στη διεθνή πολιτική η αξία των προσωπικών σχέσεων είναι απολύτως σχετική. Μην ξεχνάμε, όμως, τη σθεναρή αντίσταση που πρόβαλλε ο Φρανσουά Ολάντ όταν η Γερμανία είχε οργανώσει την αποπομπή της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ, κατά συνέπεια από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο Μακρόν συνεχίζει αυτήν την πολιτική. Θα μου πείτε τον ενδιαφέρει να πουλήσει τα Ραφάλ του και τις Μπελαρά του. Κατά διαβολική σύμπτωση θέλουμε κι εμείς να τις αγοράσουμε. Σύμπτωση συμφερόντων. Η Γαλλία θέλει μια ισχυρή παρουσία στη Μεσόγειο. Για την Ελλάδα, η ενίσχυση της στρατιωτικής της ισχύος είναι υπαρξιακό ζήτημα. Η Γαλλία χρειάζεται έναν ισχυρό σύμμαχο στην Ανατολική Μεσόγειο, και η Ελλάδα χρειάζεται έναν ισχυρό εταίρο στην Ευρώπη. Σύμπτωση συμφερόντων.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 199
«Θέλουμε να μας κρίνουν οι πολίτες, βλέποντας πως όσα είπαμε στο προεκλογικό μας πρόγραμμα τα κάναμε πραγματικότητα»
O Παύλος Μαρινάκης, Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, γράφει για τους μύθους για το κόμμα, την πολιτική, τους πολιτικούς και την Ελλάδα.
1. Η Νέα Δημοκρατία είναι κατά της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας
Πρόκειται για απολύτως προπαγανδιστικές αλλά αστήρικτες –από κάθε άποψη– θέσεις που επαναλαμβάνει η αντιπολίτευση, από την πρώτη κιόλας ημέρα της πανδημίας στην περίπτωση της υγείας και από την πρώτη ημέρα μετά τις εκλογές στην περίπτωση της παιδείας.
Όχι μόνο καταφέραμε να θωρακίσουμε ένα πληγωμένο ΕΣΥ, το οποίο οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αφήσει στο έλεος, αλλά επιπρόσθετα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προχώρησε σε προσλήψεις 11.000 επιπλέον υγειονομικών από την έναρξη της πανδημίας, αύξησε σε ποσοστό 93% τις κλίνες στις ΜΕΘ, στήριξε με κάθε τρόπο, τόσο τους γιατρούς, όσο και τους νοσηλευτές.
Την ίδια ώρα, αυξήσαμε τις κρατικές δαπάνες για την Υγεία, τα εμβόλια κατά της Covid-19 ήρθαν εγκαίρως, ήταν επαρκή και έσωσαν ζωές. Και όλα αυτά με την πανδημία να καλπάζει. Η πίεση που δέχθηκε το ΕΣΥ ήταν ασφυκτική. Μάλιστα, η κυβέρνηση πέτυχε τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, ώστε να ανταπεξέλθει σε αυτή την πρωτοφανή πανδημία. Δεν μπορώ να επιλέξω τη λέξη «επιτυχία», όταν μιλάμε για ανθρώπινες απώλειες και για μία παγκόσμια τραγωδία, όμως, η Ελλάδα κατάφερε και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.
Όσον αφορά την παιδεία, καθημερινά η κυβέρνηση δίνει μάχες για τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Η χαώδης διαφορά μας με την αντιπολίτευση είναι ότι εκείνη δεν έχει ρεαλιστικούς στόχους για τη συνολική αναβάθμιση του χώρου.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 200
Του Σάκη Μουμτζή
Ανέκαθεν τα Συνέδρια της Νέας Δημοκρατίας είχαν μια πανηγυρική μορφή. Μιλούσαν τα στελέχη και μετά οι υπουργοί, οι πρώην πρωθυπουργοί και ο εκάστοτε αρχηγός του κόμματος που μπορεί να τύχαινε να ήταν και πρωθυπουργός.
Σε αντίθεση με τα Συνέδρια της ανανεωτικής και κατόπιν της ριζοσπαστικής Αριστεράς οι νεοδημοκράτες σύνεδροι δεν διακατέχονταν από ιδεολογικές ανησυχίες. Είχαν τις παρακαταθήκες του Εθνάρχη από το Συνέδριο της Χαλκιδικής το 1977 και έτσι πορεύονταν.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 227
Αυτή υπήρξε η Γαλλία, χωρίς την οποία, μαζί με τη συνεργασία της Γερμανίας, δεν θα είχε δημιουργηθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Του Γιάννη Καρτάλη
Στις 9 Μαΐου, ημερομηνία που έχει καθιερωθεί ως η «Ημέρα της Ευρώπης», γιορτάζουμε τα 72 χρόνια από τη «Διακήρυξη Σουμάν» που υπήρξε η απαρχή της ιδέας για μια ενωμένη Ευρώπη, με στόχο τη διασφάλιση της ειρήνης και της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν υιοθέτησε τη βαρυσήμαντη πρόταση που είχε συντάξει ο συνεργάτης του, διπλωμάτης Ζαν Μονέ, ο οποίος και αποκλήθηκε «πατέρας της Ευρώπης». Ενώ ένας τρίτος Γάλλος αργότερα, ο Ζακ Ντελόρ, διετέλεσε για πολλά χρόνια ο πιο πετυχημένος και αποτελεσματικός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προωθώντας με συνεχείς προσπάθειες το όνειρο της ευρωπαϊκής ενοποίησης με τη δημιουργία του ενιαίου νομίσματος (του ευρώ) και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Αυτή υπήρξε η Γαλλία, χωρίς την οποία, μαζί με τη συνεργασία της Γερμανίας, δεν θα είχε δημιουργηθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 208
Ο πονηρός όσο και ειρηνοκάπηλος σοβιετικός όφις εξαπατούσε τρυφερές και λιγότερο τρυφερές ειρηνόφιλες ψυχές, ωθώντας τες/μας στην… ειρηνοαφέλεια.
Του Παππά Ανδρέα
Οι αντιπαραθέσεις που προκάλεσαν πρόσφατα οι κουτοπόνηρα ουδέτερες αναφορές στην ειρήνη, έτσι γενικώς, χωρίς να διευκρινίζεται καν ποιος είναι ο εισβολέας και ποιοι οι αμυνόμενοι, ξανάφεραν στην επικαιρότητα μια συζήτηση που αργά ή γρήγορα ήταν σκόπιμο να γίνει: ποιοι ήταν οι αυθεντικά ειρηνόφιλοι και ποιοι οι ειρηνοκάπηλοι, που πίσω από τη λέξη ειρήνη έκρυβαν άλλες επιδιώξεις και προτεραιότητες. Σε ό,τι αφορά το (σχετικά πρόσφατο) παρελθόν, ιδιαίτερη μνεία πρέπει ίσως να γίνει σε μηχανισμούς που, στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, εκμεταλλεύονταν την αγνή ειρηνοφιλία ορισμένων, προκειμένου να προωθούν τις βλέψεις και τα συμφέροντα ενός από τα δύο στρατόπεδα, το οποίο υπηρετούσαν για ιδεολογικοπολιτικούς ή άλλους λόγους.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 235
Απέναντι σ’ αυτή τη συγχυτική εικόνα, ειδικοί και μη προσπαθούν να κερδίσουν αναγνωρισιμότητα και δημοσιότητα σχολιάζοντας αποσπασματικά και τροφοδοτώντας την ηδονοβλεπτική πείνα του τηλεοπτικού κοινού.
Του Στυλιανίδη Στέλιου
Στην ψυχοϊατροδικαστική, η αξιολόγηση του δράστη, η εξέταση των παραγόντων, κλινικών και εξωκλινικών, που συνδέονται με την τέλεση μιας αξιόποινης πράξης, αλλά και η ανάλυση της στάσης του συγγενικού περιβάλλοντος και της ευρύτερης κοινότητας, είναι μια δύσκολη, πολύπλοκη και υψηλής εξειδίκευσης διαδικασία.
Οι υπό διερεύνηση παιδοκτονίες της Πάτρας είναι πρόκληση και για την επιστήμη. Η κλινική αξιολόγηση της έκδηλης και βαθύτερης ψυχονοητικής λειτουργίας της μητέρας από πιστοποιημένους ψυχιάτρους – πραγματογνώμονες βρίσκεται σε αναμονή.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 227
Η ωρολογιακή βόμβα που έβαλε ο Βλ. Πούτιν στο κράτος δικαίου. Τα διδάγματα της δεκαετίας του 1970 και της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης και το μεγάλο στοίχημα για τον δυτικό κόσμο.
Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Όταν στις 6 Οκτωβρίου 1973 ο τότε Αιγύπτιος πρόεδρος Ανουάρ Ελ Σαντάτ έδινε εντολή στα τεθωρακισμένα του να «μπουκάρουν» στο Κανάλι του Σουέζ, την ημέρα της μεγάλης εβραϊκής γιορτής του Γιομ Κιπούρ, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο στην παγκόσμια ιστορία.
Έχοντας τη βεβαιότητα με τους Σύρους συμμάχους του ότι θα αιφνιδιάσει τον ισραηλινό στρατό και θα επανακαταλάμβανε τα υψώματα του Γκολάν μεταξύ άλλων, σε καμιά περίπτωση δεν περίμενε να υποστεί μια δραματική αποτυχία, που θα έφερε βαρέως όλος ο τότε αραβικός κόσμος.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 209
Οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης προδόθηκαν διπλά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Από τη Δύση που τους εγκατέλειψε, ή για την ακρίβεια που τους αντάλλαξε, κι από την Αριστερά που υπερασπίστηκε και δικαιολόγησε – και ένα μέρος της συνεχίζει ακόμα να εξιδανικεύει – τον δρόμο προς τη δουλεία
Του Χατζή Αριστείδη
Διαβάζοντας κανείς τις αναλύσεις όσων αγωνίζονται φιλότιμα να ξεπλύνουν τη ρωσική εισβολή, δικαιολογώντας την γεωπολιτικά και ιστορικά, αναρωτιέται για πολλά πράγματα, αλλά ένα από αυτά είναι και το εξής: Ποια είναι, στην πραγματικότητα, η εικόνα που έχουν αυτοί οι σύγχρονοι Μετερνίχοι για τη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη γενικά; Είναι ανατριχιαστικό αλλά συχνά, διαβάζοντας τα κείμενά τους, δεν μπορεί κανείς παρά να διακρίνει όχι μόνο αυτό το απεχθές μείγμα κακοχωνεμένου Σάμιουελ Χάντινγκτον, με έναν αχταρμά πολιτιστικού σχετικισμού και διαστρεβλωμένης «μετα-αποικιοκρατικής» ανάλυσης, αλλά και μια ισχυρή επίγευση υπόρρητου ρατσισμού. Υπάρχουν λαοί που δεν αξίζουν την ελευθερία τους; Πολιτιστικά και θεσμικά «υπάνθρωποι»; Ολα αυτά μας θυμίζουν κάτι που λόγω των ημερών δεν πρέπει να ξεχνάμε.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
