Του Αντώνη Τριφύλλη
Οπως και στο παρελθόν, το εμπόριο ναρκωτικών, όπλων και ανθρώπων, η αγορά οργάνων, η διαφθορά και η παράνομη μετανάστευση οργανώνονται με σύγχρονα μέσα. Οι μαφιόζοι της ψηφιακής εποχής δεν απειλούν μόνο το παγκόσμιο σύστημα αλλά αρχίζουν να το ελέγχουν. Και δεν είναι μόνο το παραδοσιακό έγκλημα που εκσυγχρονίζεται ταχύτερα από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Τώρα προστίθενται και το αρρύθμιστο χρηματοοικονομικό κεφάλαιο και το «πολιτικό χρήμα» τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως ο ISIS, και αλλοίωσης της πολιτικής βούλησης.


Του Αντώνη Πανούτσου
Όταν ένας πρωθυπουργός φτάνει στο σημείο να χαρακτηρίσει μια τροπολογία που έχει καταθέσει το κόμμα του στην Βουλή φωτογραφική, ο επιχειρηματίας που ευνοείται όχι Πούτιν οφείλει να τον βλέπει αλλά άγγελο επί γης. Έτσι η διαπίστωση του Ιβάν Σαββίδη στην συνέντευξη του στο Πρώτο Θέμα ότι ο Αλέξης Τσίπρας φέρνει προς Πούτιν μπροστά στα 37 εκατομμύρια που του σβήστηκαν και λίγη ήταν.


Του  Κώστα Γιαννακίδη
Το μεγάλο πρόβλημα αυτής της συμφωνίας δεν βρίσκεται μόνο στην απουσία έστω και ενός υπονοούμενου για τη μείωση του χρέους. Βρίσκεται στον πλήρη εξευτελισμό του προγραμματικού πολιτικού λόγου και στην έλλειψη ιδεών με αναπτυξιακό προσανατολισμό


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Δύο πραγματικοί φιλοευρωπαίοι νέοι πολιτικοί ετοιμάζονται να αναζωογονήσουν την Γηραιά Ήπειρο και να κλείσουν τον δρόμο στον λαϊκισμό και την φαιοκόκκινη ασυναρτησία



Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Τι πρέπει να γίνει; Να μεγαλώσει λίγο περισσότερο η κρίσιμη μάζα της γόνιμης αμφιβολίας, ώστε μία σημαντική μειοψηφία μη ηλιθίων να μπορεί πιο μεθοδικά, να συναλλάσσεται με τους ηλίθιους, αίροντας σταδιακά, τις πάγιες βεβαιότητές τους



Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Οι ανεύθυνοι τακτικισμοί της παρούσης κυβερνήσεως γελοιοποιούν διεθνώς την χώρα και όχι μόνον…


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Ομολογώ ότι τα αισθήματά μου για τη σύγχρονη τέχνη πάσχουν από υποθερμία. Τουλάχιστον, για τη λεγομένη «νοηματική» τοιαύτη. Ως εκ τούτου, δεν είμαι ο καταλληλότερος για να κρίνω την αισθητική αξία του αντίσκηνου που στήθηκε απέναντι από την Ακρόπολη. Είμαι, αντιθέτως, υποχρεωμένος να υποκλιθώ μπροστά στο τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό εκτόπισμα του έργου, αφού, αν διάβασα σωστά, πρόκειται για δημιουργία που θέλει να διαλαλήσει urbi et orbi πως κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα σε μια στέγη. Το έργο, εκτός του ότι είναι πρακτικό, είναι φθηνό και συμφέρει. Μπορείς να το μεταφέρεις ακόμη και στις διακοπές σου το καλοκαίρι ή να το στήσεις στο σαλόνι σου, αν στάζει η οροφή και δεν έχεις τα απαραίτητα κεφάλαια για να την επισκευάσεις. Πάντως κοστίζει λιγότερο από το λευκό πιάνο του Αϊ Γουέι Γουέι στην Ειδομένη, αν και η ισχυρή συμβολική του αξία ανταγωνίζεται την αγγελική μορφή του ιδίου ξαπλωμένου σε παραλία της Λέσβου. Ως εκ τούτου, και δεδομένης της υποκειμενικότητος των κριτηρίων μου, για να σας προστατεύσω, σας καλώ να διαβάσετε με κάθε επιφύλαξη και καχυποψία τη συνέχεια των σκέψεών μου.


Tου Κωστα Γιαννακιδη
Ενας άνθρωπος που έπασχε από βαριά κατάθλιψη και συνδύαζε αλκοόλ με ψυχοφάρμακα, σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια την τετραπληγική κόρη του. Είναι μία ιστορία που φτιάχνεται με υλικό από αρχαία τραγωδία. Eνα δράμα που δεν συλλαμβάνει ο νους και δεν αποδέχεται εύκολα η λογική. Όμως συνέβη.