Σας έχω σιχαθεί.. Του Θοδωρή Γιάνναρου & ΑΥΤΟ το Σάββατο μαζί με το  Κεφάλαιο – Mikrometoxos.gr

Του Θοδωρή Γιάνναρου

Σίγουρα δεν είναι κάτι νέο, ότι οι όποιες προθέσεις και οι θεωρητικές προσπάθειες να βελτιωθούν οι υποδομές η λειτουργία τους, ανεξάρτητα από τα ευχολόγια, είναι αποσπασματικές, χωρίς σχεδιασμό και χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη συζήτηση,  έχουν δημιουργήσει θλιβερές εικόνες σε πολλά νοσοκομεία. Επιπλέον, οι κανόνες λειτουργίας των νοσηλευτικών δομών της χώρας, υπάρχουν μεν στα χαρτιά, αλλά καταστρατηγούνται ή δεν λαμβάνονται καν υπ’ όψιν… Πολλά νοσοκομεία λειτουργούν στον αυτόματο πιλότο και βασίζονται στην "ενσυναίσθηση” του ιατρονοσηλευτικού τους προσωπικού! Φθάνει όμως αυτό, ώστε οι ασθενείς να είναι ασφαλείς και να τυγχάνουν της περίθαλψης εκείνης που αρμόζει σε πολίτες μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως;

Σάκης Μουμτζής: Η ιστορικά βεβαρημένη αριστερά, οι εκλογές και ο  φιλορωσικός άξονας - sakis moumtzis: i istorika vevarimeni aristera, oi  ekloges kai o filorosikos axonas

Του Σάκη Μουμτζή
 
Πολεμική είναι μια κοινωνία όταν οι ελίτ και ο κοινός νους έχουν αποδεχθεί τον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των διαφορών με τα γειτονικά κράτη. Και γι’ αυτό σε αυτές τις κοινωνίες έχει αναπτυχθεί η κουλτούρα του πολέμου. Θεωρούν τα φέρετρα που έρχονται από τα πεδία των μαχών ως ένα στοιχείο της δικής τους κανονικότητας. Ιστορικά είναι αποδεδειγμένο ότι μια πολεμική κοινωνία προϋποθέτει και ένα αυταρχικό ή ολοκληρωτικό πολιτικό σύστημα. Ενα πολιτικό σύστημα που δεν αναγνωρίζει τον διάλογο, τις συναινέσεις, τις αμοιβαίες υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς, την ανοχή στο διαφορετικό, ως αναπόσπαστα στοιχεία του. Ενα πολιτικό σύστημα που στηρίζεται πάνω στην επιβολή και στη μονολιθικότητα, είναι πολύ λογικό και τις διεθνείς σχέσεις του να τις αντιλαμβάνεται κάτω από παρόμοιο πρίσμα. Απειλώντας και διατηρώντας σε σταθερή βάση ένα κλίμα έντασης προς κάθε κατεύθυνση, προσπαθεί να επιβάλει το maximum των επιδιώξεών του. Επαναφέρει, έπειτα από πολλές δεκαετίες, τη βάρβαρη λογική του ζωτικού χώρου.

ΕΕ: Το εμπάργκο στην ενέργεια της Ρωσίας διχάζει στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής  των Βερσαλλιών - Fpress.gr

Του Κώστα Αλεξανδρή

Χαμηλά βάζει τον πήχη των προσδοκιών η Αθήνα ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το προσεχές διήμερο.

Το ζήτημα της ενιαίας απάντησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο κρίσιμο θέμα των αυξήσεων στην ενέργεια θα απασχολήσει τους 27, με την πιθανότητα λήψης μιας «τολμηρής» απόφασης να μοιάζει αυτή τη στιγμή μικρή.

Οι εσωτερικές διαφορές στην προσέγγιση της ενέργειας σε συνδυασμό με τα διαφορετικά συμφέροντα των κρατών μελών δυσκολεύουν την ομοφωνία, κάτι που δεν αποκλείεται να μεταφέρει εν τελεί χρονικά τις απαραίτητες αποφάσεις σε επόμενη σύνοδο.

Οι μικρασιάτες στο Αίγιο - Προσφυγιά του '22 | tempo24.news
«1922. Ο Κεμάλ μπαίνει θριαμβευτής στην ''Γκιαούρ Ιζμιρ''. Η πολιτιστική της προσωπικότητα ποδοπατιέται. Το Παραλέλι, η Μπελαβίστα, οι Βερχανέδες, το Μπουλβάρ Αλιότι, οι Βερχαναδες, ο Κουλές, τα Τράσα, η Αγία Φωτεινή, η Αγία Αικατερίνη, τα βαποράκια του Κορδελιού, ο φραγκομαχαλάς, τα  Εγγλέζικα, τα Αρμένικα, τα σαντούρια, το Tennis Club, η Ευαγγελική Σχολή, ολόκληρη η κάτω πόλη χάνεται στις φλόγες... Η Σμύρνη των Αμαζόνων και του Τάνταλου σβήνει από τους χάρτες του κόσμου!...»  ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Φάνη Ζουρόπουλου αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή και την άφιξη των προσφύγων στην Αιγιάλεια. Μια ιστορική έρευνα για το πόσοι, πότε, και πως έφθασαν οι Μικρασιάτες στην Αιγιάλεια. Ο αγώνας για την επιβίωση, η ενσωμάτωση, η εξέλιξη, η συμμετοχή  τους στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής. ΣΕ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ.


Κλικ Εικόνες, Φωτογραφίες και Ζωγραφιές με Κλικ
Του Πέτρου Βενέτη

Με αφορμή την κατάσταση όπως έχει εξελιχθεί, με τον πληθωρισμό να μεγαλώνει, τα έσοδα να μικραίνουν και το ενεργειακό να μας απειλεί με στερήσεις, θυμήθηκα μια σκηνή απ’ την Ελληνική ταινία «ο σπαγγοραμένος» με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.

Εκεί ο αξέχαστος ηθοποιός, εξηγούσε στην Κατερίνα Γιουλάκη, πως πρέπει να κάνει οικονομία στο, ρεύμα.

«Μπαίνουμε στο δωμάτιο... κλικ ανάβουμε το φως. Βγαίνουμε από το δωμάτιο... κλικ, σβήνουμε το φως.

Μετά από τόσα χρόνια γενικής ευμάρειας, με ανεβασμένα κατά πολύ τα όρια της φτώχιας, συνηθίσαμε να μη δίνουμε σημασία σε μικρές λεπτομέρειες, όπως το νερό, το ηλεκτρικό, τη βενζίνη και το τηλέφωνο, εκτός από τους αμετανόητους σπαγγοραμένους και τους πραγματικά φτωχούς.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η τελευταία έκρηξη επιθετικότητας της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, έχει ανησυχήσει πολλούς, όχι όμως αυτούς που θα έπρεπε να σηκώσουν το βλέμμα τους και να υψώσουν την φωνή τους προς μια χώρα, που επιδιώκει με κάθε τρόπο να τρομοκρατήσει την Αθήνα.

Η Ελλάδα δείχνει να μην παρασύρεται σε αυτό το ξέφρενο ρεσιτάλ απειλών, υπερπτήσεων και νέων μεταναστευτικών ροών, που σκοπό έχουν να την εμπλέξουν σε ένα θερμό επεισόδιο.

Στο νέο αυτό ανθελληνικό ντελίριο, έχουν επιστρατευθεί κανάλια και πληρωμένες από το καθεστώς πέννες, που πλειοδοτούν σε ενέργειες επί του πεδίου με στόχο τα Ελληνικά νησιά του Α. Αιγαίου.

Ο Δρ. Πέτρος Τζεφέρης για το ζήτημα της δυνατότητας εξόρυξης σε χώρους που  απαιτείται προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς -  StoneNews.eu

Πλούσια πηγή ορυκτών πρώτων υλών η χώρα έχει τη δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής. Η μεταλλευτική «προίκα» του ελληνικού δημοσίου και οι κρίσιμοι κοιτασματολογικοί στόχοι.

Γράφει ο Πέτρος Τζεφέρης*

Ο ελληνικός εξορυκτικός τομέας αναζητά τη δική του συμβολή στο ζήτημα της ενεργειακής πράσινης μετάβασης και της κλιματικής αλλαγής.

Στην Ελλάδα, υφίστανται αρκετοί κοιτασματολογικοί στόχοι, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των 30 Κρίσιμων Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΚΟΠΥ, CRMs) του πλέον επικαιροποιημένου πίνακα της ΕΕ για το 2020.

Μάλιστα αρκετοί από αυτούς εντοπίζονται εντός των ελληνικών Δημόσιων Μεταλλευτικών Χώρων (ΔΜΧ), δηλ. των χώρων που αποτελούν τη λεγόμενη μεταλλευτική «προίκα» του ελληνικού δημοσίου. Οι ΚΟΠΥ (2020) εντός των ΔΜΧ είναι: βωξίτης, φωσφορίτης, βαρίτης, αντιμόνιο, κοβάλτιο, μαγνήσιο, πυρίτιο, βολφράμιο, γραφίτης, πλατινοειδή και σπάνιες γαίες.


Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναβιώνει την ιδέα του Μιτεράν για μια ευρωπαϊκή  πολιτική κοινότητα | The Indicator
Του Βασιλείου-Γεωργίου Γρ. Παπαδάκη (*)

Όλα ξεκίνησαν από την ιστορική «Διακήρυξη Σουμάν». Το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν, ο οποίος τότε ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, σε ομιλία του στο Παρίσι πρότεινε μια νέα μορφή πολιτικής συνεργασίας στην Ευρώπη, η οποία θα απέτρεπε κάθε ενδεχόμενο πολέμου. Όραμα του ήταν η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οργάνου που θα διαχειριζόταν κεντρικά την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα.

Η Συνθήκη για την ίδρυση του οργάνου αυτού, που ήταν η ΕΟΚ{Ευρωπαικές Οικονομικές Κοινότητες] υπεγράφη έναν μόλις χρόνο μετά, από τα 6 ιδρυτικά της κράτη (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Βέλγιο). Η πρόταση του Σουμάν θεωρείται έτσι, η απαρχή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η 9η Μαίου συνεπώς, καθιερώθηκε το 1985 από τους ηγέτες των τότε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,ως «Ημέρα της Ευρώπης» με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αναγνωρίζει και επισήμως τον εορτασμό της το 2008.