Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα
Ο Πολάκης είναι ο κλώνος του «επαναστατημένου Ρωμιού». Που μεγάλωσε ανάμεσα στον Μαρξ, τον Στάλιν, τον Παπαφλέσσα και τον Κολοκοτρώνη. Που γαλουχήθηκε με το «εθιμικό δίκαιο» της «φαμίλιας» και «ψίλωσε ο νους του» από την ασυδοσία του ελληνικού κρατισμού και των  κατάλοιπων της Φεουδαρχίας. Τον είδαν οι Σφακιανοί πρωτόγονο, «ντελικανή» και «πολέμαρχο», τον έκαναν δήμαρχο. Αυτό ήταν, δεν ήθελε και πολύ ο Τσίπρας να τον «καψουρευτεί». Και να τ΄ αποτελέσματα… 

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Πριν 28 χρόνια ακριβώς οι Δημήτρης Στεργίου και Αντώνης Κεφαλάς κατέγραφαν στο περιοδικό την μεγάλη λεηλασία της περιόδου 1981-1989

Μετά από επτά χρόνια δικτατορίας και άλλα επτά καραμανλικής διακυβέρνησης, ήταν εύλογο ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο ευρύτερος χώρος που εκπροσωπούσε να διψούν για εξουσία. Έτσι, τον Οκτώβριο του 1981 το ΠΑΣΟΚ, επτά χρόνια μετά την ίδρυσή του, ανέβαινε στην εξουσία για να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα (που από την 1η Ιανουαρίου 1981 ήταν ήδη μέλος της δεκαμελούς ευρωπαϊκής οικογένειας), αλλά και για να την μετασχηματίσει κοινωνικά και οικονομικά με βάση θεωρίες που ήδη έχουν συντριβεί από την πραγματικότητα.

Του Παναγιώτη Καρκατσούλη*

Η επίθεση των Τσίπρα-Πολάκη στη δικαιοσύνη, και ειδικότερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν με εξέπληξε. Προφανώς, δεν με εξέπληξε ούτε η αντιποίηση αρχής που επεχείρησε ο συγκυβερνήτης Καμμένος στην περίπτωση του ισοβίτη, λίγες ημέρες πιο πριν.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Αν η οικονομία δεν απελευθερωθεί πλήρως, εδώ και τώρα, από τα δεσμά του κρατισμού και της συναφούς διαπλοκής, ούτε με χίλια μνημόνια δεν πρόκειται να σωθεί

Ενας σημαντικός αριθμός βουλευτών και κορυφαίων στελεχών είναι οι ίδιοι δημόσιοι υπάλληλοι.

Από το βήμα του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ο πρωην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης, ανέφερε ότι «την απεμπλοκή της χώρας από τα Μνημόνια δεν θα την πετύχουν ούτε όσοι νόμιζαν ότι θα τα σκίσουν, ούτε όσοι τα θεωρούν ως τις πλάκες του Μωϋσή και τούς φταίει διαρκώς η κοινωνία».

Deutsche Welle - Ειρήνη Αναστασοπούλου/ntv zdf, phoenix

Στο Στρασβούργο, το Λούντβισχάφεν και στο Καθεδρικό του Σπάιερ, αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, εν ενεργεία και πρώην, εξήραν το έργο του.

Του Κώστα  Χριστίδη*
Η αναβάθμιση του κράτους δικαίου στην χώρα μας, με την βελτίωση της ποιότητας των θεσπιζομένων νόμων, την απαρέγκλιτη εφαρμογή τους έναντι όλων και την αποδοτικότερη λειτουργία των δικαστηρίων, αποτελεί βασική προϋπόθεση οικονομικής ανάπτυξης. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα έχει κάκιστες επιδόσεις στην ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, όπως προκύπτει από την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων εκκρεμών υποθέσεων (και δη, φορολογικών, από τις οποίες θα μπορούσαν να εισρεύσουν σημαντικά ποσά στα δημόσια ταμεία), από τον αριθμό ημερών που απαιτείται κατά μέσον όρο για την επίλυση μίας αστικής υπόθεσης (περίπου διπλάσιος του αντίστοιχου ευρωπαϊκού μέσου όρου) και από άλλους συναφείς δείκτες. Παρά κάποιες προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, όπως η εισαγωγή του θεσμού της διαμεσολάβησης στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις βάσει του Ν. 3898/2010, οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κλπ., το πρόβλημα όχι απλώς παραμένει αλλά εντείνεται.

Του Κώστα Βενιζέλου
Μετά το αμίμητο «υπάρχει–δεν υπάρχει έγγραφο», «είναι του Άιντε», «κοινό συμφωνημένο», είναι «των Βρετανών, των Τούρκων» ή είναι… ορφανό, προέκυψαν τα τρία ερωτήματα του Βοηθού Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος στην Ελβετία πήγε, είδε και απήλθε, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη.