Γράφει ο Κώστας Ιορδανίδης

Διαχειρίσθηκε με γκωλική υπεροψία ο κ. Μισέλ Μπαρνιέ, ως επικεφαλής Ευρωπαίος διαπραγματευτής, από τον Δεκέμβριο του 2016, το θέμα της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και αξιοποίησε τις εγγενείς δυσχέρειες του Ηνωμένου Βασιλείου, κατά τη διαχείριση του κρίσιμου αυτού ζητήματος. Καιρός του χαίρειν, αλλά και καιρός του μελαγχολείν, πλέον. Διότι οι επιπτώσεις της εξόδου της Βρετανίας κατεστάθησαν σαφείς με την κατάθεση του προϋπολογισμού από την Επιτροπή.



Στη δημοσιότητα έδωσαν τα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, τη φωτογραφία του Τούρκου, που συνελήφθη το απόγευμα, επειδή πέρασε τα σύνορα και βρέθηκε σε ελληνικό έδαφος.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα φτάσει στις εκλογές χωρίς σαφές ιδεολογικό στίγμα. Αυτό κοστίζει περισσότερο από όσο φαίνεται. Αυτή τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ εξοργίζει τους αριστερούς και δεν πείθει τους σοσιαλδημοκράτες
 
«Νέα ψυχή που τίναξες τον τρόμο του δειλού, την απάτη και το ψέμα, τον ζωντανό αγωνίσου τον αγώνα». Στίχοι του Ρήγα Γκόλφη στο πρωτομαγιάτικο μήνυμα του Πρωθυπουργού.



Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Πώς το εβραϊκό κράτος κατάφερε να είναι πραγματική οικονομική και στρατιωτική δύναμη, αλλά και η Κοιλάδα του Πυριτίου της Εγγύς Ανατολής

Όταν το 1960 επισκέφθηκα για πρώτη φορά το Ισραήλ, ως φοιτητής που έπρεπε επί έναν μήνα να κάνει μία πρώτη πρακτική εξάσκηση στην πραγματική οικονομία, πήγα κατ’ ευθείαν σε ένα κιμπούτς. Εκεί πήρα μια πρώτη γεύση ενός σοσιαλιστικού τρόπου ζωής, σε μία χώρα την οποία όλοι οι γείτονές της ήθελαν να καταστρέψουν. Η εμπειρία μου ήταν εκπληκτική. Σίγουρα δε, άξιζε πολλά πανεπιστημιακά χρόνια.

 

Γράφει ο  Γιώργος Καρελιάς

Τα επουσιώδη, αλλά πιασάρικα, κυριαρχούν ως, δήθεν, σοβαρά και επικίνδυνα. Και τα, όντως, σοβαρά και επικίνδυνα –η φτώχεια, η υποαπασχόληση και κυρίως το δημογραφικό– παραμερίζονται. Κάπως έτσι έρχεται η χειραγώγηση και η παραπλάνηση

Την προηγούμενη περίοδο (2010-2015) ο δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα κυριαρχήθηκε από το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Σπανίως κάποιο άλλο ζήτημα διεκδικούσε με αξιώσεις να μπει σφήνα. Η φάση αυτή παρήλθε. Και τα τελευταία δύο χρόνια η βαριά κληρονομιά της κρίσης (ανεργία, υποαπασχόληση και υποαμοιβές, μετανάστευση κ.α) έχουν φύγει από τη δημόσια ατζέντα, η οποία έχει γίνει «πολυτελής»: περιλαμβάνει θέματα δευτερεύοντα και περιθωριακά ή, όταν είναι μεγάλου ενδιαφέροντος, είναι για λάθος λόγους.


Τριβές μεταξύ δανειστών και κυβέρνησης παρόμοιες με εκείνες που έχουμε ζήσει κατά τις προηγούμενες αξιολογήσεις, προβλέπει ότι θα υπάρξουν ο Ζολτ Ντάρβας, οικονομικός αναλυτής στο think tank Bruegel, εφόσον μετά τον Αύγουστο, προκύψουν διαφωνίες σχετικά με τη τήρηση των δεσμεύσεων της χώρας για την επόμενη ημέρα.


Γράφει ο Κώστας Ιορδανίδης

Ο​​ταν στις ευρωεκλογές του 2014 οι κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και Αλέξης Τσίπρας ηγούνταν δύο κομμάτων ιδεολογικώς εκ διαμέτρου αντιπάλων, ουδείς ανέμενε ότι θα συντελούνταν τελικώς μία ώσμωση σε πρακτικό επίπεδο τόσο μεγάλη, ώστε να σκανδαλίζει κάποια στελέχη της ελληνικής Κεντροδεξιάς. Αλλά στην πράξη αυτό διεπιστώθη προ τριημέρου στην Αθήνα, κατά την επίσκεψη του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – ιδιαίτερα στην κοινή συνέντευξη Τύπου των κ. Τσίπρα και Γιούνκερ.


Γράφει ο  Κώστας Γιαννακίδης

Αυτό που άφησε πίσω του ο Κουρής, είναι εκεί έξω, δίπλα μας, αν δεν είναι σε μεγάλο βαθμό μέσα μας. Ο αυριανισμός δεν είναι, απλώς, μία αισθητική εκδοχή του Τύπου. Είναι ολόκληρο σύστημα αντίληψης των πραγμάτων, κώδικας για τη σύνταξη κοσμοθεωρίας, για κάποιους δε, υπήρξε και τρόπος ζωής


Ο νεκρός δικαιώνεται. Το έργο του, όμως, δεν τον ακολουθεί στο σκοτάδι του μνήματος. Μένει εδώ έξω, μαζί μας, κρίνεται και δοκιμάζεται από τη ζωή. Οι άνθρωποι οφείλουν να αναγνωρίσουν στον Γιώργο Κουρή το δικαίωμα να αναπαυθεί εν ειρήνη. Να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει, μαζί με λήθη και σιωπή. Όμως αυτό που άφησε πίσω του ο Κουρής, είναι εκεί έξω, δίπλα μας, αν δεν είναι σε μεγάλο βαθμό μέσα μας. Ο αυριανισμός δεν είναι, απλώς, μία αισθητική εκδοχή του Τύπου. Είναι ολόκληρο σύστημα αντίληψης των πραγμάτων, κώδικας για τη σύνταξη κοσμοθεωρίας, για κάποιους δε, υπήρξε και τρόπος ζωής.