Γράφει ο  Παναγής Βουρλούμης

Για να γίνεις πηδαλιούχος πρέπει πάντα να έχεις τραβήξει κουπί, έλεγε ο Θουκυδίδης

Διοίκηση σημαίνει αποφάσεις σχετικά με την στρατηγική, τις τακτικές και τους ανθρώπους. Στα ανώτερα κλιμάκια υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν συμβουλές, που οδηγούν προς διάφορες κατευθύνσεις. Τελικά, όμως, ο μάνατζερ πρέπει να κρίνει και να αναλάβει την ευθύνη. Σε αντίθεση με την πολιτική –όπου η αδράνεια, το να «κάνεις τίποτα», αποτελεί επιλογή, η οποία χρησιμοποιείται πολύ συχνά και, για την ακρίβεια, καταχράται– στον τομέα των επιχειρήσεων πρέπει κανείς να ενεργεί. Η λήψη των αποφάσεων πρέπει να είναι ταχύτατη και συχνά βασίζεται σε ανεπαρκείς πληροφορίες. Οι συνέπειες μίας απόφασης μπορεί να είναι άμεσες (εκτός από τον τραπεζικό τομέα, και αυτός είναι ένας από τους λόγους για το οικονομικό χάος σήμερα).



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Λαλίστατος ο Ζάεφ, που μίλησε επί της ουσίας για το περιεχόμενο της συμφωνίας, λέγοντας ότι εξασφαλίσαμε τη γλώσσα και την ταυτότητα της «Μακεδονίας». Άλαλος ο Τσίπρας από την άλλη πλευρά, που μας είπε πολλά αντιφατικά και τίποτα επί της ουσίας, μέσω κύκλων και αξιωματούχων.



Γράφει ο  Αλέκος Παπαναστασίου

Η απροσδόκητη αναταραχή στις αγορές ήλθε τελικά από την Ιταλία και ολοκληρώνει με το χειρότερο τρόπο μια χαμένη τετραετία για την ελληνική οικονομία (2015 - 2018). Γιατί όταν έβρεχε λεφτά από το QE του Ντράγκι κρατούσαμε ΣΥΡΙΖΑ και φόρους για επικοινωνιακά υπερ-πλεονάσματα…

Στο Μαξίμου επικρατεί αισιοδοξία. Λένε ότι και αυτόν τον Δεκέμβριο, χάρη στους φόρους που επέβαλε η κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορεί να εμφανιστεί τα Χριστούγεννα μπροστά στο τζάκι και να μοιράσει το παραδοσιακό μέρισμα ή υπερ-πλεόνασμα που εδικά για εφέτος (ποιος τη χάρη μας) θα βαφτιστεί 13η σύνταξη ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ισοφαρίζονται έστω για ένα μήνα (αφού για εφάπαξ επίδομα θα πρόκειται) οι επερχόμενες μειώσεις στις συντάξεις.



Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης

Αντε πάλι! Επανέρχονται οι «δέσμες» στις Πανελλήνιες (ή μήπως είναι Πανελλαδικές τώρα;) τις οποίες είχε καταργήσει ο Γεράσιμος Αρσένης για να τις κάνει «κατευθύνσεις» και αυτές κάποια στιγμή έγιναν «κύκλοι μαθημάτων», απέκτησαν συντελεστές βαρύτητας για να καταργηθούν αργότερα. Οι μαθητές εξετάζονται σε τέσσερα, άλλοτε σε έξι και μερικές φορές σε εννιά μαθήματα· αναλόγως τα κέφια κάθε υπουργού. Οι εξετάσεις κάποιες χρονιές γίνονταν και στη Β΄ Λυκείου κι άλλες φορές μόνο στην Γ΄. Κάποτε ο βαθμός πρόσβασης ήταν το 10. Κάποιοι πιο συμπονετικοί υπουργοί το πήγαιναν στο 9,5 κι όσοι είχαν μεγάλη καρδιά, άφηναν τους σπουδαστές να μπαίνουν με λευκές κόλλες.


Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί σαφές προβάδισμα 10,3 μονάδων έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που διενήργησε η εταιρεία RASS και παρουσίασε ο τηλεοπτικός σταθμός Action24.



Γράφει ο  Κώστας  Χριστίδης*

Οι διαρκείς ψευδολογίες του Σύριζα, η ρητορική μίσους, η επαναλαμβανόμενη πλην ανούσια σκανδαλολογία και η αναφορά σε γεγονότα ή πρόσωπα ενός παρελθόντος προ πενήντα και πλέον ετών σκοπό έχουν να θολώσουν τα νερά και να αποτρέψουν την ψύχραιμη και αντικειμενική κρίση.


 Του Γιωργου Πρεβελακη{*}

Αν η Ευρωπαικη Ενωση δεν δωσει το απαραιτητο ιστορικο βαρος στην βαλκανικη οντοτητα,δυσαρεστες εκπληξεις θα την περιμενουν...

Μετά από μια δεκαπενταετία, η Ευρώπη επανέρχεταιστα Βαλκάνια. Προηγήθηκε η“Στρατηγική για τα Δυτικά Βαλκάνια” της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (6.2.18), ακολούθησε η σύνοδος κορυφής στη Σόφια (17.5.18) ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Δυτικά Βαλκάνια. Η επάνοδος εξηγείται, καθώς όλα ταπροβλήματα συγκλίνουν εκεί: ρωσική διείδυση, οικονομική ακινησία, οργανωμένο έγκλημα, διαφθορά, μεταναστευτικές ροές, ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, ανεπίλυτα εδαφικά και εθνοτικά θέματα, κινεζικό ενδιαφέρον.Τα Βαλκάνια επανακάμπτουν ως “μαλακόν υπογάστριον της Ευρώπης”· ενώ, σε απόσταση αναπνοής,συνεχίζεται η αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για άλλη μια προσπάθεια της Ευρώπης να “εκπολιτίσει” μια περιοχή η οποία,από τις αρχές του 19ου αιώνα, την παρενοχλεί ποικιλοτρόπως. Με ποια πνευματικά εφόδια θα επιτύχει τώρα σε ό,τι απέτυχε επί δύο και πλέον αιώνες;


 
Γράφει ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης

Η βουλγαροσερβική γλώσσα των Σκοπίων ούτε αναγνωρίστηκε το 1977 ούτε και τώρα μπορεί να επισημοποιηθεί ως «μακεδονική γλώσσα». Ως μέγιστη υποχώρηση θα μπορούσε να ονομάζεται «Σλαβομακεδονική»

Πρόσφατα ακούστηκε από επίσημα χείλη ότι η Ελλάδα έχει αποδεχθεί (και οιονεί αναγνωρίσει) ήδη την ονομασία «μακεδονική γλώσσα» από το 1977, με προφανή αναφορά στην Τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση (standardization) των γεωγραφικών ονομάτων που έλαβε χώρα στην Αθήνα 17 Αυγ. – 7 Σεπτ. τού 1977. Η άποψη αυτή άκουσα να επαναλαμβάνεται και από άλλους, έχοντας ίσως ξεκινήσει ως «επιχείρημα» των ίδιων των Σκοπιανών στη διαπραγμάτευση. Οι γραμμές αυτές γράφονται για να φωτίσουν το όλον θέμα.