Του Χάρη Φλουδόπουλου

Το φετινό καλοκαίρι θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη δεκάδων χιλιάδων καταναλωτών, που ξανάζησαν με πρωτοφανή συχνότητα τον εφιάλτη του μπλακ-άουτ. Καθώς δεν υπήρχε κάποιος προφανής λόγος ή ανωτέρα βία (απεργία, ακραίες καιρικές συνθήκες κ.λπ.), οι αλλεπάλληλες φετινές διακοπές ρεύματος, όπως κατήγγειλε η αντιπολίτευση, οφείλονται πρωτίστως στα εσωτερικά προβλήματα που προέκυψαν στις εταιρείες των δικτύων από τη μείωση των επενδυτικών δαπανών αλλά και από την αποτυχημένη διοικητική αναδιοργάνωση του ΑΔΜΗΕ, που αποσυντόνισε κρίσιμες τεχνικές διευθύνσεις της εταιρείας.

 


ΓΡΑΦΕΙ Ο  ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Π​​αλιός ο έρωτας των ανθρώπων για τις φάρσες. Είτε στο χαριτωμένο πείραγμα αποσκοπούν είτε στη χοντροκομμένη κοροϊδία. Μας αρέσουν τα ψέματα, αρκεί να μην είμαστε εμείς ο στόχος τους. Το ωραίο τέχνασμα της Πρωταπριλιάς επιτρέπει στις ανθρώπινες κοινότητες να αναγνωρίζουν το εικοσιτετράωρο δικαίωμα στο ψέμα, ώστε κάπως να εκτονώνεται η όρεξή μας να κάνουμε πλάκα, να ξεγελάμε.

 


Γράφει ο Νίκος Ρίζος

Μολονότι η χώρα ολοκλήρωσε τυπικά την εξάρτηση της από τα μνημόνια του διαβόλου με ένθεν κακείθεν ταυτόχρονους ενθουσιασμούς και επικρίσεις να βομβαρδίζουν το αποσβολωμένο κοινό, είναι φοβερά εμφανής η αδράνεια των συναισθημάτων… Ένας πιο ισορροπημένος λαός θα περίμενε κανείς μετά από τόσα χρόνια μέγγενης στη ζωή και την ψυχολογία του να έχει βγει στους δρόμους, να ανοίγει ( όχι σαμπάνιες αλλά ) μπουκάλια από το φορολογημένο του κρασί, να χορεύει και να τραγουδά και να χαίρεται τις στιγμές του τέλους του μαρτυρίου του… Αντί γ αυτό όμως τι βλέπουμε;



Του Χρήστου Χωμενίδη

Από την Ιθάκη, την Τρίτη που πέρασε, εγκαινίασε ατύπως ο πρωθυπουργός την προεκλογική περίοδο. Απεγδύθη κάθε συναινετικής διάθεσης, δυναμίτισε εν τη γενέσει της τη "στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία" -στην οποίαν τόσα πόνταραν ορισμένοι, κεντροαριστερών καταβολών, αλληθωρίζοντες εσχάτως προς τον Σύριζα -κι έπιασε, για να θυμηθούμε τη λαλιώτειο έκφραση, το "σκληρό ροκ". Ο -στοχαστικός το πάλαι αρθρογράφος, λάβρος σήμερα πολιτευτής- κύριος Νίκος Ξυδάκης υπάκουσε ενθουσιωδώς στο κέλευσμα του αρχηγού του. Χαρακτήρισε, δίχως να τα κατονομάσει, κάποια στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης "τσιράκια του Παπαδόπουλου", "συνοδοιπόρους εθνικοσοσιαλιστών". Ο κύριος Μάκης Βορίδης μυγιάστηκε. Προέβη σε μια δήλωση, η οποία ήταν ανοιχτή -αν μη τί άλλο- και στην πιό ύποπτη για τις πολιτικές προθέσεις του παρερμηνεία. Κατέστη ακαριαία ο Βορίδης ο στόχος της ημέρας για τους προσκείμενους ή συμπαθούντες έστω την κυβέρνηση.



Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Π​​ολύ με απασχολεί κάθε χρόνο τέτοια εποχή αυτή η υπόθεση με τις βάσεις και τις διαστάσεις των μορίων από τις οποίες εξαρτάται η τύχη του μέλλοντος του τόπου. Είναι, αν μη τι άλλο, η απόδειξη ότι η γνώση μοιράζεται ακριβοδίκαια, με το ζύγι, και άκρως δημοκρατικά. Φέτος μάλιστα η δημοκρατία βάθυνε και πλάτυνε ακόμη περισσότερο, αφού, όπως διάβασα στο χθεσινό ρεπορτάζ του Απόστολου Λακασά, σε ΤΕΙ βρήκε θέση νέος ο οποίος με τον ιδρώτα του νου του κατάφερε να επιτύχει τον σημαδιακό βαθμό 3 – μετά συγχωρήσεως, όπως λένε.


 
Του Γ. Αγγέλη

Αν δεν ξεκαθαρίσει ο ορίζοντας για τον... ιταλικό προϋπολογισμό, δεν πρόκειται να μειωθούν οι πιέσεις που εμποδίζουν να ανοίξει ένα παράθυρο έκδοσης για τα ελληνικά ομόλογα.



Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Λ​​​​αϊκό δικαίωμα η ασφάλεια», δήλωσε με όλη της την άνεση η νέα υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Και μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν κάνει καμία παραχώρηση στα λαϊκά δικαιώματα. Το ερώτημα είναι τι γίνεται όταν ο «λαός» κλείνει τους δρόμους ή τα σπάει ή μουντζώνει το Κοινοβούλιο για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Ποιο δικαίωμα είναι υπέρτερο; Το δικαίωμα στην ασφάλεια ή τα δικαιώματα που διεκδικεί καταπατώντας το δικαίωμα των υπολοίπων να πάνε στη δουλειά τους ή απλώς να κάνουν τον περίπατό τους στην πόλη – δικαίωμα είναι και αυτό. Η απάντηση είναι απλή και εξόχως φιλοσοφική. Εξαρτάται από το πώς ορίζεις τον λαό. Λαός δεν είναι ο οποιοσδήποτε Eλληνας πολίτης.



Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι το τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα του πρωθυπουργού μας και άρα σοβαρό πολιτικό του ατού,που το χρησιμοποιει κατα κορον

Ονομάζεται Δημήτρης Χριστοδουλάκης, είναι μαθηματικός και έχει διδακτορικό στα συστήματα πληροφορικής. Στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που μού απευθύνει γράφει αυτά που ακολουθούν και τα οποία αισθάνομαι ότι πρέπει να μεταφέρω στους αναγνώστες μου. Πρόκειται για εξόχως ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις, που θα πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Γράφει, λοιπόν, ο Δημ. Χριστοδουλάκης: