Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Η Ευρώπη πρέπει να αφυπνισθεί

Ουκ έστιν αριθμός τους τελευταίους μήνες πολιτικών και οικονομικών αναλύσεων και μελετών που προσπαθούν να αποδείξουν και να πείσουν ότι η χρηματοοικονομική κρίση τού 2008 φέρει την ακεραία ευθύνη για την άνοδο των αποκαλούμενων νέων ακροδεξιών πολιτικών σχηματισμών σε Ευρώπη και Αμερική. Για παράδειγμα, στο πολύ σοβαρό αμερικανικό περιοδικό Foreign Affairs, τρεις καθηγητές γράφουν:

 

Ο Πάνος Μαυρίδης εξηγεί γιατί και πως το πολιτικό εφεύρημα ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί τις δυνάμεις του. Και παρά την αποδεδειγμένη κυβερνητική του ανεπάρκεια, παρά τις ψευδείς υποσχέσεις και τα καταστροφικά αποτελέσματα, δεν καταρρέει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει την μάχη στο πεδίο που γνωρίζει πολύ καλά. Το ιδεολογικό. Με ανορθόδοξο τρόπο και αδιαφορώντας για την έννοια του καλώς εννοούμενου εθνικού συμφέροντος. Αλλά πάντα έτσι έκανε η Αριστερά…

Ανέκαθεν αυτό το 20-25% της εκλογικής δύναμης που φαίνεται να συντηρεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, έδινε μάχη χαρακωμάτων απέναντι σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού της χώρας. Κάποτε το συναντούσες στις τάξεις του “πατριωτικού ΠΑΣΟΚ”, της “έξαλλης Αριστεράς” και της “πράσινης ΝΔ”. Σήμερα απολαμβάνει την πολιτική θαλπωρή του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλο τόσο, ίσως και μεγαλύτερο ποσοστό, εκφράζεται δια της συμπάθειας ή της ανοχής.



Του Γιάννη Μαρίνου

Το περί ανάπτυξης αισιόδοξο αφήγημα της κυβέρνησης πάει περίπατο μπροστά στους αριθμούς και την πραγματικότητα που εκφράζουν

Οι αριθμοί κουράζουν και τους αποφεύγουμε. Όμως, είναι ο αψευδέστερος καθρέφτης της πραγματικότητας, που οφείλουμε να παρακολουθούμε αν θέλουμε να γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε, πού βαδίζουμε, τί πρέπει να επιδιώκουμε και τί να αποφεύγουμε. Κατά την διάρκεια των θερινών διακοπών, διαβάζοντας τον σοβαρό Τύπο, εντόπισα μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα αριθμητικά μεγέθη που ίσως δεν γνωρίζετε και πιθανότατα θα σάς είναι χρήσιμα, καθώς κατά τον Άγγλο σοφό Φράνσις Μπέικον η γνώση είναι δύναμη:




Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Η κυβέρνηση εφαρμόζει συμβουλές του Αντόνιο Γκράμσι, χωρίς όμως να έχει καταλάβει αυτά που έγραφε ο Ιταλός διανοούμενος

Υποτίθεται ότι για ένα κομμάτι της ελληνικής κομμουνιστικής αριστεράς, αυτής που για λόγους τακτικής είχε εγκαταλείψει τον σταλινισμό ως μέσο ασκήσεως της εξουσίας, ο διανοούμενος Αντόνιο Γκράμσι ήταν ο μέγας θεωρητικός της. Διότι αυτό που διαφοροποιούσε τον Ιταλό μαρξιστή από τους παραδοσιακούς θεμελιωτές του μαρξισμού-λενινισμού ήταν η εγκατάλειψη της λενινιστικής αντίληψης καταλήψεως της εξουσίας, με την διδασκαλία της βαθμιαίας ιδεολογικής μόλυνσης της κοινωνίας.


       
Του Νικ. Λ.Γ. Λιναρδάτου

Μερικές κοινές απλές αλήθειες: Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας ασκείται δια της διπλωματίας˙ δια των ενεργειών δηλαδή της διπλωματικής υπηρεσίας, όπως χαρακτηρίζεται διεθνώς η υπηρεσία κάθε υπουργείου Εξωτερικών. Για μια έντιμη κυβέρνηση, θεμέλιο της εξωτερικής πολιτικής της και μόνο κριτήριο στις σχετικές αποφάσεις της είναι το εθνικό συμφέρον ˙ πολιτικό (περιλαμβάνει την αμυντική επάρκεια), οικονομικό, πολιτισμικό. Προ πάντων αλάργα από κομματικο-προσωπικές υστεροβουλίες.



Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία: Όλα ήταν προδιαγεγραμμένα και προσυμφωνημένα. Αποδείχθηκε σε πρώτη φάση από το γεγονός ότι ο πρόσφατος ανασχηματισμός ήταν απολύτως στημένος πάνω στη Συμφωνία των Πρεσπών. Δηλαδή, ο ανασχηματισμός έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες ψήφοι στη Βουλή για την επικύρωση της συμφωνίας.



Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Να με συμπαθάνε οι πολιτικοί αρχηγοί που συγκρούονται σε επίπεδα οικονομικά και λειτουργικά όσον αφορά στο τώρα και στην επόμενη μέρα, αλλά η σύγκρουση δεν βρίσκεται εκεί. Οι Έλληνες έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε τσογλάνια και σε πολίτες. Ανάμεσα σε δημοκράτες και σε φασίστες. Ανάμεσα σε απατεώνες και σε πολιτικούς.


Γράφει ο Νίκος Καρατουλιώτης
 
1184 πχ. Η Τροία έπεσε και οι έλληνες επιβιβάζονται στα πλοία για την επιστροφή τους. Η Εκάβη η δύστυχη βασίλισσα έχασε τα πάντα. Οι γιοι της νεκροί και οι κόρες και νύφες της αιχμάλωτες. Μόνο μια παρηγοριά έχει, το εγγονάκι της τον Αστυάναξ, τον γιο του Έκτορα και της Ανδρομάχης.