Του Χρήστου Χωμενίδη

Ακόμα και αν προέκυψε από ανάγκη, επειδή τα πιό προβεβλημένα στελέχη του Σύριζα αρνήθηκαν να γίνουν Ιφιγένειες, βρίσκω την υποψηφιότητα του κυρίου Ηλιόπουλου ευτυχέστατη. Πρόκειται -όπως θα το διατύπωναν οι αγγλομαθείς- για μια "win-win" επιλογή. Εάν ο μαυρογένης Νάσος καταποντισθεί, των κομματικά ανωτέρων του δεν θα ιδρώσει το αυτάκι. "Έδωσε τον αγώνα τον καλό" θα σχολιάσουν "απέναντι σε μεγαθήρια..." Εάν διασωθεί, εάν πετύχει μιά αξιοπρεπή επίδοση, θα σπεύσουν να οικειοποιηθούν την επιτυχία του. "Το κόμμα μας αντέχει και στις πιό δυσμενείς συνθήκες!" θα πανηγυρίσουν έξαλλα.



Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

H​​ χώρα θέλει να γίνει κανονική. Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών θέλει να υπάρχουν δουλειές και μια σχετική ασφάλεια για το μέλλον. Σε κάποιους δεν αρέσει αυτό και θέλουν να ανοίξουν τις «Πύλες της Κολάσεως». Εχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν μας και –δυστυχώς– η αυτοκαταστροφή είναι συνήθεια οικεία σε εμάς τους Ελληνες. Δεν είμαστε όμως Σομαλία, δεν είμαστε Συρία. Δεν έχουμε μεταξύ μας εθνοτικές ή θρησκευτικές διαφορές που να δικαιολογούν το μίσος και τον φανατισμό που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει ένα απελπιστικά εύφλεκτο υπόστρωμα θυμού και απελπισίας. Οι έμποροι της τυφλής οργής και του άκρατου λαϊκισμού έχυσαν όση βενζίνη μπορούσαν για λίγες ψήφους ή λίγα likes.


      
Του Κώστα  Χριστίδη  *

Το 12ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας έστειλε μία σειρά από θετικά μηνύματα. Το πρώτο από αυτά είναι ότι η Ν.Δ. καθίσταται σταδιακά ένα πιο ανοικτό, πιο φιλελεύθερο κόμμα που δεν φοβάται να δώσει βήμα σε μη δεδηλωμένους οπαδούς για να εκφράσουν τις απόψεις τους. Αρκετοί από αυτούς, από τον χώρο της διανόησης, των επιστημών και των επιχειρήσεων προσελκύονται από το άνοιγμα αυτό και θεωρούν σημαντικό να εκφράσουν τις απόψεις τους ενώπιον κομματικού ακροατηρίου, κάτι που δεν συνέβαινε στο παρελθόν. Από την όσμωση των ποικίλων απόψεων και προσεγγίσεων προκύπτουν ενδιαφέρουσες συνθέσεις και σταδιακά η ηγεμονία στον χώρο των ιδεών απομακρύνεται από τον κίβδηλο προοδευτισμό της Αριστεράς.



Γράφει ο Χρήστος Α. Χωμενίδης

Τσακώνονταν οι συμμαθητές μου στο Δημότικο για τις ομάδες. Παράβγαιναν ποιανού ο πατέρας οδηγούσε καλύτερο αμάξι. Εγώ επεδίωκα να στρέψω την κουβέντα αλλού. Αν όχι στις θεωρίες του Φον Ντένικεν ότι οι θεοί ήταν εξωγήινοι, στα σήριαλ έστω που προβάλλονταν στο ΕΙΡΤ και στην ΥΕΝΕΔ και μάς άφηναν να τα βλέπουμε υπό τον όρο ότι είχαμε μελετήσει τα μαθήματά μας. "Λούνα Παρκ" με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, "Η Γειτονιά μας", "Χαβάη 5-0", που'χαμε βάλει στο τραγούδι των τίτλων ελληνικούς στίχους.


Του ΠΑΝΑΓΗ ΒΟΥΡΛΟΥΜΗ

Προχτές η Καθημερινή είχε μια φωτογραφία των καταληψιών της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Τα πρόσωπά τους αλλοιωμένα ώστε να μην αναγνωρίζονται. Την επόμενη μέρα δημοσίευσε πρωτοσέλιδα φωτογραφία βγαλμένη στο ίδιο περίπου σημείο με την προηγούμενη. Έδειχνε τους καθηγητές που είχαν σχηματίσει αλυσίδα για να εμποδίσουν τον Ρουβίκωνα να ανακαταλάβει τον χώρο. Θα έπρεπε επίσης να έχει σκεπάσει τα πρόσωπά τους. Γιατί η εφημερίδα δεν τους παρέχει την ίδια προστασία που δίνει στους επιτιθέμενους; Ο αγώνας, όπως γίνεται τώρα είναι άνισος. Αφού καλύπτει τους μεν, έπρεπε και τους δε, πόσο μάλλον που εκείνοι κινδυνεύουν πραγματικά. Οι μπαχαλάκηδες ξέρουν πού μένουν, τι αυτοκίνητο οδηγούν, τα παιδιά τους.



Ήταν σκόπιμη η βαριεστιμάρα του πρωθυπουργού στη μεσογειακή συνάντηση κορυφής, ή τελικά υποδηλώνει κάτι άλλο;

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Τον καταλαβαίνω, συμμερίζομαι τα συναισθήματά του γι’ αυτό και τον λυπάμαι… Πλην όμως για τη χώρα και το κύρος της το θέαμά του ήταν λίαν επιεικώς θλιβερό. Τον παρακολουθούσα προσεκτικά όσο μιλούσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός κ.Βενιαμίν Νετανιάχου. Έδειχνε να βρίζει την ώρα και τη στιγμή που βρισκόταν στη συνάντηση αυτή. Μια συνάντηση όμως ιδιαίτερα σημαντική και πιθανότατα εξαιρετικά κρίσιμη για το μέλλον της χώρας.



Γράφει ο Γιάννης Παπαθεοδώρου

«Μια φορά το χρόνο πήγαινε κάπου που δεν έχεις ξαναπάει». Η λεζάντα που συνόδευε τη φωτογραφία της πρώην παίκτριας του My Style Rocks κ. Ιωάννας Τούνη στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος στο Βερολίνο,[1] προειδοποιούσε πως το μοντέλο ίσως να μην ήταν αρκετά εξοικειωμένο με τον χώρο, ή ίσως να τον επισκεπτόταν για πρώτη φορά. Η φωτογραφία της ωστόσο προκάλεσε σάλο καθώς, όπως γράφτηκε, «το μοντέλο στέκεται με ανοιχτά τα πόδια στο μνημείο», «ενώ δε διακρίνεται τι φοράει μέσα από αυτό». Η πόζα, σε συνδυασμό με τα ρούχα, ήταν αρκετή για να εξαγριώσει ορισμένους από τους followers της, καθώς θεωρήθηκε ότι η φωτογραφία προσέβαλλε τη μνήμη των νεκρών.



Του Γιάννη Σιδέρη

«Ο Μανώλης Πετσίτης ήταν κάποιος που τυχαία φωτογραφιζόταν μαζί μας» είπε ανερυθρίαστα ο Αλέκος Φλαμπουράρης απαντώντας στον Κωστή Χατζηδάκη, για τον παλιό συμμαθητή του Νίκου Παππά, που όλοι τον έβλεπαν να είναι… όλως τυχαίως δίπλα του και δίπλα τους.