Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στου Δελφούς αυτές τις μέρες δεν μίλησε καμιά πυθία, όμως από τα όσα ακούστηκαν, εμείς οι κοινοί θνητοί, μπορούμε να βγάλουμε πολλά και χρήσιμα συμπεράσματα.

Βλέποντας και ακούγοντας την ομιλία Τσίπρα, θα μπορούσε κανείς άνετα να διαπιστώσει, ότι πέρα από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, πασπαλισμένα με πολύ εγώ, που περιλάμβανε το πρώτο μέρος της ομιλάς του, στο δεύτερο μέρος επικεντρώθηκε στο θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών, τονίζοντας ότι αποτελεί διπλωματικό αριστούργημα.



Γράφει ο Νικ. Λ. Γ. Λιναρδάτος
   
«…διορίζοντας [η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ] πρωθυπουργό έναν μη εκλεγμένο, τεχνοκράτη, αλλά όχι πολιτικό, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση». Απόφθεγμα του πρωθυπουργού μας. Αλλά η νομιμοποίηση δίνεται, κατά το Σύνταγμα της χώρας, από τη Βουλή. Ο Λουκάς Παπαδήμος (σε αυτόν αναφερόταν) την είχε με το παραπάνω˙ από 255 βουλευτές. Όπως την έχει και ο Αλέξης Τσίπρας˙ έστω με κομμένη την ανάσα.



Πέρα από τις δημοσκοπήσεις, υπάρχει για την αξιωματική αντιπολίτευση και τον πρόεδρό της, η διαχείριση μιάς δύσκολης πραγματικότητας στο πλαίσιο της οποίας δεν διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Τα καλά νέα των δημοσκοπήσεων είναι η μια όψη του νομίσματος για τη «Νέα Δημοκρατία» και τον πρόεδρό της. Όμως υπάρχει και η άλλη όψη, που είναι η σύνδεση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την πραγματικότητα και τις μεγάλες προκλήσεις που αυτή η τελευταία αντιπροσωπεύει.



Από το Βήμα της Αιγιάλειας

Τα παπαγαλάκια του ΣΥΡΙΖΑ έχουν βγει παγανιά, φλερτάροντας με το κέντρο και κριτικάροντας την αντιπολίτευση, έχοντας ως έναυσμα την καφενειακή πολιτική  μιας και κάποια από τα στελέχη της ΝΔ που ανήκουν σε συγκεκριμένη συνιστώσα, υπογείως διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ.  Τον τελευταίο καιρό λίγο πριν τις εκλογές   ο  ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να τα βάλει με τον κακό του εαυτό προκειμένου να μεταπηδήσει από τα άκρα προς το κέντρο, στην παρούσα φάση και κάτω από αυτές τις συνθήκες έτσι όπως διαμορφώνονται είναι δύσκολο να πείσει το υγιές κομμάτι του κεντρώου αλλά και αριστερού χώρου.   Από την άλλη στελέχη της ΝΔ  έχουν μάθει αγόγγυστα- ακούραστα και έτσι απλά να τους έρθει ουρανοκατέβατη η εξουσία στα χέρια… Αντί  η αξιωματική αντιπολίτευση και  τα στελέχη της μικρά και μεγάλα να περιμένουν  να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν ώριμο φρούτο και να εκλιπαρούν για εκλογές... Οφείλουν  να αλλάξουν το κακό τους εαυτό... Ποιος είναι αυτός;  Επιτέλους ας κατανοήσουν  πως  ήρθε η ώρα να κάνουν την φιλελεύθερη ιδεολογία από θεωρία πράξη ας αρχίσουν επιτέλους να  αξιοποιούν ανθρώπους από το προοδευτικό χώρο σε πόστα ελέγχου κομματικών οργάνων, καιρός να πάψουν  να ζητούν εκλογές και να απαντούν με προτάσεις στα κακώς κείμενα της κυβέρνησης.



Του Χρήστου Ν. Κώνστα

Ο Φλαμπουράρης μιλούσε διαρκώς στο τηλέφωνο με Φρανκφούρτη για να προλάβει να φέρει το Σχέδιο Νόμου την Τρίτη στη Βουλή. Ο Δραγασάκης ήσυχος και αδιάφορος στους Δελφούς, ξεδίπλωνε το πονεμένο του όραμα για μια κρατικίστικη Αναπτυξιακή Τράπεζα, την οποία ουδείς χρηματοδοτεί ακόμη παρά το γεγονός ότι έχει ήδη εξαγγείλει τις απαραίτητες προσλήψεις.

 

Γελοιογραφία Ηλία Μακρή  Καθημερινή

του Λάμπρου Ροιλου

Περί του Τραμπ και του Κιμ, ουδένα εξ΄αυτών προ του τέλους μακάριζε…

Την ευωχία στο δείπνο των Τραμπ-Κιμ (της 27/2/19 στο Ανόϊ), με τις εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις διαδέχθηκε την επόμενη μέρα η ψυχρολουσία της κατάρρευσης των συνομιλιών.

Η επίσημη δικαιολόγηση που παρείχε ο Τραμπ δημοσίως είναι ότι απαιτήθηκε από τον Κιμ η πλήρης άρση των κυρώσεων έναντι όχι ουσιαστικού ανταλλάγματος. Που συνίστατο σε κλείσιμο μέρους πυρηνικής εγκατάστασης, η οποία όμως δεν προσδιορίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ ειδικώτερα.



Δεν μπορεί να υπάρξει στην Ελλάδα σοσιαλδημοκρατική παράταξη, με στελέχη που προέρχονται από την κομμουνιστική αριστερά και τον κρατικοδίαιτο συνδικαλιστικό χώρο.

Του Δημήτρη Δημητράκου*

Τι είναι η σοσιαλδημοκρατία; Το όνομα αυτό δόθηκε στις πολιτικές ήπιου σοσιαλισμού που επέλεξαν κόμματα της Αριστεράς στην Ευρώπη, σε αντίθεση με τα κομμουνιστικά κόμματα, που γεννήθηκαν αμέσως μετά τη Ρωσική Επανάσταση, και που επέλεξαν την απόλυτη ρήξη με τον καπιταλισμό και την «αστική» δημοκρατία.



Γράφει ο Διονύσης Γουσέτης

Στην αρχή έδωσε το δικαίωμα ψήφου στα ανήλικα των 17 ετών, ψηφοθηρώντας στην ορμή της νεανικής άγνοιας. Παράλληλα, αρνήθηκε αυτό το δικαίωμα στους Έλληνες του εξωτερικού, επειδή αυτοί δεν έχουν άγνοια. Φέτος έδωσε δικαίωμα ψήφου σε 43.000 αλλοδαπούς, που κατά σύμπτωση όλοι ψηφίζουν στην Α΄ Αθηνών. Μάλιστα, προσπάθησε να το πουλήσει ως «ανθρωπιστική ενέργεια». Αυτός που ο «ανθρωπισμός» του επέσυρε επανειλημμένες καταδίκες από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τη Διεθνή Αμνηστία και διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις.