του Αντώνη Τριφύλλη


«Κατά τη διάρκεια του 2018, ο Γιάννης Στουρνάρας επέμενε για μια προληπτική γραμμή πίστωσης και ήταν εναντίον της καθαρής εξόδου που πέτυχε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα το 2020 δεν υποστηρίζει την προληπτική γραμμή αλλά το ευρωομόλογο», σχολιάζει ο τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, Ευκλείδης Τσακαλώτος.

 

Γράφει η  Χριστίνα Φίλιππα


Μια σημαντική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα φυσιογνωμία του νεοελληνικού θεάτρου του 19ου αιώνα είναι αναμφίβολα ο Αιγιώτης Πανάγος Μελισσιώτης.  Η «παραδοξοτέρα ύπαρξις του νεοελληνικού θεάτρου» όπως τον ονόμασε ο Νικόλαος Λάσκαρης, ο μεγάλος  μελετητής του θεάτρου του 19ου αιώνα. Η προσωπικότητά και το έργο του απασχόλησαν για πολλά χρόνια, εφημερίδες, κριτικούς, λογίους, καθηγητές πανεπιστημίου και το θεατρικό κοινό της Αθήνας. και το λήμμα με το όνομά του αναφέρεται σε όλες τις μεγάλες εγκυκλοπαίδειες, αλλά και σε πανεπιστημιακά θεατρικά τμήματα, μελέτες και συνέδρια που αφορούν στο νεοελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα.

 

 

Ευρωπαϊκή Ένωση: “Όχι” στην τιμωρία αιτούντων άσυλο επειδή ...

Δρ. Αντώνης Ζαϊρης* – Δρ. Γιώργος Δίελλας*

Η επτάωρη τηλεδιάσκεψη που αντικατέστησε τη Σύνοδο Κορυφής των 27 ηγετών της ΕΕ, υπήρξε ατελέσφορη. Δεν κατάφερε να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα που προκύπτουν από την κρίση που επέφερε ο covid 19. Αυτή η εξέλιξη επιτείνει την υποβόσκουσα υπαρξιακή κρίση στην Ευρώπη και την μετατρέπει σταδιακά αλλά σταθερά σε  αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.  Η άκαμπτη στάση χωρών του Βορρά με κύριο εκφραστή τη Γερμανία ως προς την τήρηση κλασσικών δημοσιονομικών κανόνων με βασικό εργαλείο τον ESM έχει χάσει τη λάμψη της. Δεν εντυπωσιάζει και δεν μπορεί πια να τρομάξει κανέναν. Είναι απλώς ξεπερασμένη από την πραγματικότητα. 

  ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗ

     Η «αόρατος χειρ» αποτελεί το συμβολικό…στέμμα,  την επιτομή κατά μία έννοια της καπιταλιστικής ιδεολογίας και, φυσικά, του νεοφιλελευθερισμού. Με τελευταίο …αποδεικτικό, τον πρόσφατο αφορισμό ενός κατ΄εξοχήν εκφραστή του στη χώρα μας, του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Άδωνη Γεωργιάδη, ότι «η προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς είναι επιζήμια για την οικονομία!» Εννοώντας προφανώς την οικονομία της αγοράς, η οποία πρέπει λειτουργεί με θρησκευτική ευλάβεια σύμφωνα με τις επιταγές της αοράτου χειρός και η οποία δεν επιδέχεται παρεμβάσεις του κράτους.


Του Ηλία Καραβόλια

Οι τηλεδιασκέψεις δίνουν και παίρνουν(με τις βιβλιοθήκες απαραίτητο φόντο σε κάθε διαμέρισμα). Οι οθόνες εντός του σπιτιού είναι τα νέα γραφεία μας, διπλα στο καθιστικό και στηνκουζίνα. Κάθε σπιτικό μεταμορφώνεται σταδιακά σε ένα μικρό εργοστάσιο παροχής υπηρεσιών. Η πανδημία φαίνεται ότι αλλάζει ραγδαία το παραγωγικό  μοντέλο και φυσικά δημιουργούνται πολλά και σημαντικά ζητήματα ως προς την βιωσιμότητα του και την φύση του. Η έννοια που με απασχολεί είναι αυτή της «εικονικοποίησης» της οικονομίας.Το σημερινό καθεστώς υποαπασχόλησης λόγω του κορονοϊού παγκοσμίως στηρίζεται απο την τηλεργασία. Με το skype, με τα google groups, το cloud και όλες τις εκδοχές συνεργατικής ιντερνετικής παραγωγής, καθίσταται εμφανές ότι πολλές επιχειρήσεις,στον τομέα των ψηφιακών υπηρεσιών κυρίως,θα αδράξουν την ευκαιρία της πανδημίας και θα μειώσουν τα λειτουργικά κόστη(θέσεις γραφείου) μεταφέροντας τον ζωτικό παραγωγικό χώρο στο προσωπικό laptop του εργαζομένου κατ οίκον.Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο φυσικά. Προυπήρχε του κορονοιού και των περιορισμών.  Απλά σήμερα για πρωτη φορά παγκοσμίως η τηλεργασία απο το σπίτι καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας τριτογενούς παραγωγής (υπηρεσίες). Και φυσικά στο μοντέλο αυτό της κατ οίκον εργασίας συμπεριλαμβάνεται ήδη και η τρισδιάστατη εκτύπωση προιόντων.



Του Αντώνη Κεφαλά

Η Ενωμένη Ευρώπη  αργοπεθαίνει. Η ίδια δεν το αναγνωρίζει. Τα σημάδια του rigor mortis είναι, όμως, ήδη εμφανή!

Η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ανταποκριθεί στις δύο μεγάλες προκλήσεις των ημερών μας είναι αυτή που την οδηγεί στην ουσιαστική διάλυση.

Η μία πρόκληση αφορά την συντονισμένη, ενιαία και συνεκτική αντιμετώπιση της κρίσης που έφερε ο κορωνοϊός. Ο μηχανισμός – με την έννοια του θεσμού, των αρμοδιοτήτων, των λειτουργιών και πρωτοκόλλων και του ανθρώπινου δυναμικού-- όφειλε να υπάρχει ήδη πριν την κρίση. Η περίφημη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, που έφτασε στο σημείο να ασχοληθεί με την υγιεινή του …κοκορετσιού, αυτό δεν το είχε προβλέψει. Είδαμε, έτσι, τη μία χώρα να στρέφεται εναντίον της άλλης προκειμένου να διασφαλίσει η κάθε μία για τον εαυτό της υγειονομικό υλικό.



Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Γιατί ο σχεδόν ανέκφραστος πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ θα διεκδικήσει τον τίτλο του Ευρωπαίου του 21ου αιώνα. Πώς παρέκαμψε το «πρότυπο Μονέ» και «δέσμευσε» την Κρ. Λαγκάρντ. Η κρίση της πανδημίας και τα επόμενα βήματα.


Οι Ζαν Μονέ και Ρομπέρ Σουμάν, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, έριξαν τις βάσεις για να ξεκινήσει πάνω στα ερείπια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η ένωση της τότε μη κομμουνιστικής Ευρώπης. Και κατάφεραν να υπογραφεί τον Μάρτιο του 1957 η περίφημη Συνθήκη της Ρώμης.