Ο Ανδρέας Δρυμιώτης προβλέπει τα αποτελέσματα των εκλογών

Στην περίπτωση του κορωνοϊού, καθηγητές, γιατροί, λοιμωξιολόγοι, ερευνητές, δημοσιογράφοι αλλά και εντελώς άσχετοι με το θέμα (π.χ. τραγουδιστές) είχαν άποψη για το θέμα και την υποστήριζαν με θρησκευτικό φανατισμό

του Ανδρέα Δρυμιώτη*

Πριν από δύο χρόνια, ο καλός φίλος Μιχάλης Μπλέτσας, διευθυντής του Media Lab του φημισμένου Πανεπιστημίου MIT, σε μία από τις επισκέψεις του στην Αθήνα, με κάλεσε για φαγητό σε ένα εστιατόριο. Μαζί μας ήταν και άλλοι φίλοι επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και μια ωραιότατη κυρία από επαρχιακή πόλη, η οποία συμπτωματικά φιλοξενούσε τη μητέρα της, την οποία έφερε στο γεύμα. Με τον Μιχάλη ανταλλάσσουμε σκέψεις για την πληροφορική και την πολιτική και φυσικά η συζήτηση στο τραπέζι περιστράφηκε γύρω από αυτά τα θέματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν για όλα τα θέματα η μητέρα της κυρίας είχε έντονη άποψη, συνήθως λανθασμένη ή άσχετη με το θέμα.

Στο νοσοκομείο ο Ευάγγελος Βενιζέλος - Psts.gr

Με αφορμή το βιβλίο του Παναγή Παναγιωτόπουλου

 
 Του Ευάγγελου Βενιζέλου


Μετά από τη δεκαετία της οικονομικής κρίσης και τη δοκιμασία της πανδημίας το κεντρικό  πρόβλημα είναι οι αντοχές, οι φοβίες και τα όρια συμπεριφοράς της κοινωνίας. Προφανώς πουθενά  δεν υπάρχει  μία «συμπαγής κοινωνία», υπάρχουν παντού περισσότερες «κοινωνίες», περισσότερες εκδοχές ή αναγνώσεις της κοινωνίας. Η μεσαία τάξη, όπως και εάν την ορίσει κανείς, είναι αυτή που ενοποιεί και συνθέτει την κοινωνία. Υπό την έννοια αυτή η μεσαία τάξη είναι συνώνυμη της «μεσαίας κατάστασης», του κοινού παρονομαστή, ενός κοινωνικού συμβολαίου που αγωνίζεται να προσαρμοστεί και να διατηρηθεί σε ισχύ.

Διαδίκτυο: Η θεατή και η αθέατη πλευρά του – Τι πρέπει να ξέρεις

Φίλων Φίλωνος*

Ήταν πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν αναπτύχθηκε εντονότατος διάλογος σε όλη την Ευρώπη με αφορμή την οδηγία 790/2019 της Ε.Ε. για την ενιαία ψηφιακή αγορά. Αντικείμενο του διαλόγου, η πρόνοια της οδηγίας για την καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων στους παραγωγούς περιεχομένου και ιδίως στους εκδότες Τύπου από τους κύριους εκμεταλλευτές του, τις μεγάλες πλατφόρμες (Google, Facebook κ.λπ.). Ο διάλογος, στην εξέλιξή του, απέκτησε χαρακτηριστικά πολεμικής. Τα δύο «στρατόπεδα» τάχθηκαν υπέρ και κατά της υιοθέτησης, αντιστοίχως. Στην πλευρά των υποστηρικτών τάχθηκαν, μεταξύ άλλων, οι δημιουργοί και παραγωγοί περιεχομένου και οι υπέρμαχοι του θεσμού της πνευματικής ιδιοκτησίας. Το έτερο στρατόπεδο πρόταξε φορείς και οργανώσεις που υποστηρίζουν την ελεύθερη διακίνηση γνώσης και πληροφορίας και αντιμάχονται την πνευματική ιδιοκτησία εν γένει, με την αμέριστη συμπαράσταση των διαδικτυακών κολοσσών.

Σε αρχικά στάδια ψηφιακής ωριμότητας οι ελληνικές εταιρείες - Insurance  World

Τα στατιστικά στοιχεία των πρώτων 300 εταιρειών που αξιολογήθηκαν θετικά και εντάχθηκαν στο Εθνικό Μητρώο Νεοφυών Επιχειρήσεων ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για το ελληνικό οικοσύστημα του επιχειρείν


Tου Γεώργιου Ι. Δουκίδη

Τα στατιστικά στοιχεία των πρώτων 300 εταιρειών που αξιολογήθηκαν θετικά και εντάχθηκαν στο Εθνικό Μητρώο Νεοφυών Επιχειρήσεων (ΕΜΝΕ) ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για το ελληνικό οικοσύστημα του επιχειρείν.

Πανελλαδικές εξετάσεις: Πώς οι γονείς μπορούν να στηρίξουν τα παιδιά τους -  Onmed.gr

Κανένα εξιδανικευμένο παρελθόν δεν θα μπορούσε ποτέ να συναγωνιστεί το άγνωστο προκλητικό μέλλον


Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Το θέμα της Νεοελληνικής Γλώσσας που άνοιξε την αυλαία των Πανελλαδικών σήμερα ήταν γλαφυρό. Είχε ένα κείμενο για το μέλλον, είχε και Νίκο Γκάτσο. Ένα ποίημα για τα «παιδιά απ’ τον Σείριο». Που «δάκρυσαν κοιτάζοντας την γη, του σύμπαντος αρρώστια και πληγή»…

Το κείμενο που δόθηκε στους μαθητές μιλάει για το παρόν και το μέλλον. Για τα δύσκολα της πανδημίας, την ελπίδα που ο χρόνος απλώνει μπροστά τους. Και τους ζητάει τα εφόδια για να αντιμετωπίσουν τον «δύσκολο κόσμο» που έρχεται. Αυτόν που μοιάζει απειλητικός αλλά κρύβει μέσα του την ελπίδα που, εξ ανάγκης, η πανδημία δημιουργεί.



«Τι πάει να πει «μνημόσυνο»; Κάποιον που δεν θυμάμαι και μια δεδομένη στιγμή, καθορισμένη, οφείλω να τον θυμηθώ».

ΤοΒΗΜΑ Team


Σαν σήμερα, στις 15 Ιουνίου 1994, έφυγε από τη ζωή ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ο Μάνος Χατζιδάκης.

Την επομένη η τραγική είδηση του θανάτου του μονοπώλησε το ενδιαφέρον της επικαιρότητας.

«ΤΑ ΝΕΑ», 16.6.1994, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»»Και τώρα σιωπή…Σιωπή ήταν η τελευταία επιταγή του Μάνου. Ούτε δημόσιες εμφανίσεις ούτε δημόσια κηδεία ούτε λαϊκό προσκύνημα. (…)

Τάκης Θεοδωρόπουλος: Διακονία σ' έναν ακραίο νεοσυντηρητισμό | Alfavita

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Μπορείς να συλλάβεις τις κλασικές σπουδές χωρίς τη μελέτη των κειμένων στο πρωτότυπο; Για τους ιθύνοντες του Princeton προφανώς μπορείς. Υπάρχουν τόσες μεταφράσεις που αποδίδουν τη σοφία των αρχαίων σε σημερινές γλώσσες. Αν όμως δεν μπορείς να αναφερθείς στο πρωτότυπο, πώς θα μπορέσεις να κρίνεις τις επιλογές των μεταφραστών που διαφέρουν ανάλογα με το εκάστοτε παρόν; Διάβασα ότι κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα λεξικό της αρχαίας ελληνικής που «διορθώνει» τις σεμνότυφες επιλογές του κλασικού Λίντελ Σκοτ, προϊόν της βικτωριανής εποχής.

Κλείνει το site του Δημήτρη Καμπουράκη, αλλά θα ξανανοίξει... - Aixmi.gr -  Ειδήσεις από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο - Έκτακτη επικαιρότητα

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Όταν ο Τσαρούχης έλεγε ότι «στην Ελλάδα η επιτυχία είναι ποινικό αδίκημα» κάτι είχε καταλάβει.

Κι επειδή η Ελλάδα συνέχισε να επιβιώνει ως Σοβιετία και μετά την κατάρρευση της original Σοβιετίας, ζούμε ξανά αυτό τον ελληνικό Σοβιετισμό σε νοοτροπία στην περίπτωση του Τσιτσιπά και της Σάκκαρη.

Τα δυο παιδιά είναι de facto κατηγορούμενοι στην ελληνική πλέμπα, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, επιτυχιών και αποτυχιών. Διευκρινίζω ότι το κείμενο γράφτηκε πριν το χθεσινό τελικό.