Το 1/4 των Γάλλων και το 1/3 των Αμερικανών πιστεύουν ότι ο ιός ...

Οι έμποροι φόβου και βλακείας έχουν ξεσαλώσει γιατί φοβούνται ότι ο κορωνοϊός και η πανδημία θα μπορούσαν να χειραφετήσουν τον κόσμο….

Του Αθαν. Χ.Παπανδρόπουλου


Ο τίτλος του άρθρου είναι εμπνευσμένος από το πρόσφατο βιβλίο του Γάλλου πολιτικού επιστήμονα Ρούντι Ραϊχσταντ (L’Opium des Imbeciles, εκδόσειςGrasset), που μεταξύ άλλων τονίζει ότι «η κριτική της συνωμοσιολογίας, είναι ένα άθλημα μάχης». Και δεν έχει άδικο ο συγγραφέας, που είναι επίσης επιστημονικός συνεργάτης του Ιδρύματος Ζαν Ζωρές, για τη Δημοκρατία και την Ελεύθερη Σκέψη.

Προσωπικά τους συνωμοσιολόγους τους καταλαβαίνω. Πρόκειται για αδίστακτους καιροσκόπους, οι οποίοι εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια. Ο απατεώνας εξαπατά, γιατί εκ προοιμίου θεωρεί ότι όλοι οι άνθρωποι είναι σαν τα μούτρα του και σκέπτονται όπως ο ίδιος. Συνεπώς δε, στο σημείο αυτό,αρκετές φορές την πατάνε,από κακό υπολογισμό. Όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου όμως...



Ο συνωμοσιολόγος, λοιπόν, γνωρίζει ότι οι άνθρωποι βαριούνται να μάθουν και μπροστά σε προβλήματα που έχουν συλλογικό χαρακτήρα θέλουν να ακούν εύκολες λύσεις και ερμηνείες. Του πετάς λοιπόν του μπάρμπα-Μήτσου και της κυρα-Φρόσως ότι για τον κορωνοϊό φταίνε ο Εβραίος Τζωρτζ Σόρος και ο δισεκατομμυριούχος Μπιλ Γκαίητς και ιδού το φως… λάμπει. Και με λίγη κρέμα από τουςΚηπους της Βαβυλώνας επέρχεται και ανοσία.Αντιθέτως, στον δήθεν ξύπνιο «προοδευτικό» του λες ότι ο ιός είναι το προϊόν της κλιματικής αλλαγής και αμέσως….γίνεται φως. Στην Αμερική, το πράγμα πάει πιο μακρυά. Δεν φταίει μόνον ο Γκαίητς, αλλά και ο Κινέζος που φτιάχνει ιούς για να πολεμήσει τον αμερικανικό λαό. Ειρήσθω εν παρόδω ότι ο αμερικανικός λαός αγοράζει το 70% της κινεζικής παραγωγής και για τον σκοπό αυτόν οι Κινέζοι του έχουν δανείσει περί τα τα τέσσερα τρισεκατομμύρια δολάρια. Άρα, αν η Αμερική καταποντιστεί, οι Κινέζοι χάνουν τα αυγά και τα καλάθια. Άντε τώρα αυτό να το εξηγήσεις στον «φάρμερ» της Αριζόνα, που ακούει Τράμπ και το στόμα του στάζει μέλι.

Άντε να πεις στον Μεξικανό ναρκέμπορο ότι ο Κορωνοϊός έχει εκθετική μεταδοτικότητα και οτι αν δεν είχε εφαρμοστεί το lockdown οι μισοί ηλικιωμένοι στον κόσμο θα είχαν πάει… στα πευκάκια. Τον όποιον Εσκομπάρ τί τον ενδιαφέρει αυτή η «λεπτομέρεια»; Ο άνθρωπος πουλάει πρέζα σε 100 εκατομμύρια νέους, σιγά μην πάθει πονοκέφαλο με 20 εκατομμύρια πεθαμένους εξηνταπεντάρηδες και πάνω.
Κάπως έτσι σκέπτονται για παράδειγμα και κάποιοι που πουλάνε θαυματουργές αλοιφές ή τηλεοπτικά σκουπίδια. Την όποια πραγματικότητα την έχουν …γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Αυτό που ενδιαφέρει είναι να πουλήσουν αλοιφές και μούρη σε πυγμαίους της σκέψης. Και καλά κάνουν. Όσο θα υπάρχουν πυγμαίοι της σκέψης, γιατί να μην διαπρέπουν και απατεώνες.
 
Ενενήντα οκτώ χρόνια από την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία και στη συνέχεια του ναζισμού στη Γερμανία, τίποτε δεν μας δίδαξαν οι θεωρίες συνομωσίας?Το ολοκαύτωμα,ο σταλινισμός, ο παγκόσμιος πόλεμος, οι τραγωδίες των ολοκληρωτικών καθεστώτων, οι απάτες με τους διάφορους «μάγους» και άλλους «σωτήρες» ανθρώπων δεν διδάσκουν; Δεν κινούν καμμία περιέργεια; Δεν βοηθούν στο να θέτει κανείς ερωτήματα στον εαυτό του και αν ψάχνει απαντήσεις;

Στον τόπο όπου οι Παρμενίδης, Δημόκριτος, Θαλής ο Μιλήσιος και κάποιοι άλλοι ανέδειξαν τον ορθό λόγο ως κορυφαία ανθρώπινη διαδικασία σκέψης και έκφρασης, είναι τόσο δύσκολο να ακολουθήσουμε τα χνάρια τους;

Αθανάσιος Παπανδρόπουλος
Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS