Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Όταν κάποιος, ή κάποιοι μεγαλοβιομήχανοι, μεγαλοεφοπλιστές, μεγαλέμποροι κ.λ.π. κάνουν διάφορες οικονομικές θυσίες για τη χώρα μας, πώς τις δεχόμαστε εμείς οι πολίτες; Πώς τις σχολιάζουμε; Τι περίπου λέμε; Τα συνηθισμένα λόγια μας σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι τα εξής: «από εμάς τον λαό τα έχουν βγάλει αυτά  τα χρήματα. Το δικό μας αίμα είναι. Και για να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια, μας πετάνε που και που κάποια ψίχουλα.» αυτά δεν λέμε κάθε φορά που κάποιοι μεγαλοεπιχειρηματίες κάνουν διάφορα κοινωνικά έργα; Όπως για παράδειγμα κάνει στις μέρες μας και η Μαριάνα Βαρδινογιάννη; Ναι, έτσι αντιδρούμε. Το δεχόμαστε ανεπιφύλακτα, ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Ότι αυτά τα τεράστια κέρδη τους, τα βγάζουν από τις διάφορες συναλλαγές που κάνουν με τον κόσμο.

 Όπως από τον κόσμο βγάζουν τα όποια κέρδη τους και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες. Με πιο απλά λόγια, όποια δραστηριότητα και να διαλέξει ο καθένας μας, το κέρδος και μόνο θα έχει στο νου του. Με τη διαφορά εν προκειμένω, ότι πολλοί από τους μεγαλοεπιχειρηματίες ένα μέρος από τον πλούτο τους, τον διαθέτουν με διάφορους τρόπους σε εμάς τους πολίτες. Επιπλέον με τις επιχειρήσεις τους, μας προσφέρουν και πολλές δουλειές. Από τους μεταπολιτευτικούς εθνοπατέρες μας που έγιναν εκατομμυριούχοι από την πολιτική, το δημόσιο χρήμα, τους φόρους μας, το αίμα μας, πόσοι από αυτούς έχουν από αυτά τα εκατομμύριά τους διαθέσει για εμάς τους κοινούς θνητούς, έστω και κάποιες πενταροδεκάρες; Και για να γίνω πιο κατανοητός, το δέχομαι ότι οι κατά καιρούς Βαρδινογιάννηδες μόνο κανένα ξεροκόμματο μας πετάνε, οι κατά καιρούς όμως Παπαδημούληδες τι μας ρίχνουν; Κουτόχορτο και κοτσάνες μας ρίχνουν.

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.