Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Οι συνδικαλιστές μας με αυτά τα προνόμια που τους έδωσε ο μακαρίτης ο Α. Παπανδρέου το μπορούν εκτός από τα πολλά χρήματα που εισπράττουν από τα δημόσια ταμεία μας, να υποβάλουν και την κοινωνία μας σε διάφορες ταλαιπωρίες. Όπως αυτή η τελευταία ταλαιπωρία που δοκίμασαν εκατομμύρια άνθρωποι, εξαιτίας της απεργίας που κηρύχθηκε στο μετρό της πρωτεύουσας για τα συμφέροντα μόνο 21 κρατικοδίαιτων.

Κι ενώ ο περισσότερος πληθυσμός της Αττικής ταλαιπωριόταν, οι κρατικοσυνδικαλιστές ένιωθαν για μία ακόμα φορά και ως θριαμβευτές. Αυτά τα συνδικαλιστικά προνόμια  δεν το μπορούν για να έχουν καμία σχέση με την καλώς εννοούμενη δημοκρατία. Και όμως οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν μετά τον Α. Παπανδρέου, ούτε που το σκέφτηκαν να τα καταργήσουν. Ή, τουλάχιστον να τα περιορίσουν. Έτσι η εντύπωση που έχουμε, είναι ότι αυτή τη χώρα δεν την κυβερνούν οι πολιτικοί, αλλά οι συνδικαλιστές. Αυτοί οι τύποι για να μαζευτούν και να πάψουν να μας απομυζούν οικονομικά και να μας τυραννούν, χρειάζονται μία Θάτσερ. Χρειαζόμαστε νέους και σκληρούς πολιτικούς ηγέτες. Χρειαζόμαστε ηγέτες που δεν θα κάμπτονται ούτε απειλές, ούτε και από τραμπουκισμούς. Ούτε και θα υπολογίζουν το πολιτικό κόστος. Όσο όμως θα μαστιζόμαστε από τη σημερινή πολιτική ένδεια, οι κρατικοσυνδικαλιστές θα συνεχίζουν να αλωνίζουν στον δημόσιο τομέα και να μας συμπεριφέρονται κατά το δοκούν. Τέλος έχω να προσθέσω, ότι οι ιστορικοί πολιτικοί ηγέτες σε καμία χώρα δεν εμφανίζονται με τη συχνότητα που θέλουμε. Μόνο οι ηγετισμοί δεν μας λείπουν ποτέ. Πάντα έχουμε μια αφθονία από δαύτους.

Χαλανδρίτσα Πατρών

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.