Πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι εντός και εκτός Ελλαδος πιστεύουν ότι ο Αλέξης Τσιπρας μπορεί να ηγηθεί μιας σοβαρής κεντροαριστεράς σοσιαλδημοκρατικής υφής.Ο λάθος δρόμος της Φώτης Γεννηματα.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει ότι στη σημερινή Ελλάδα, για τη μελλοντική πορεία της στον 21ο αιώνα και τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες που νέα φαινόμενα προκαλούν, ένας υπεύθυνος και σοβαρός κεντροαριστερός πολιτικός πόλος, δεν είναι απλώς είναι επιθυμητός, αλλα απολύτως απαραίτητος.

Το θέμα λοιπόν που θέτουν τον τελευταίο καιρό πολλοί διανοούμενοι και έγκυροι πολιτικοί αναλυτές, είναι αυτό του κατά πόσον τον ρόλο αυτόν μπορεί να παίξει ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ, σε συνεργασία με το ΚΙΝΑΛ και τις λοιπές κεντροαριστερές δυνάμεις.Προφανως δε,η απομάκρυνση του Ευάγγελου Βενιζέλου από το ΚΙΝΑΛ, αυτόν τον σκοπό εξυπηρετεί όσο και αν δεν το λέει ξεκάθαρα η κυρία Φωφη Γεννηματα.Παραλληλα όλα δείχνουν ότι η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής,θα προχωρήσει και σε περαιτέρω απομακρυνσεις εκσυγχρονιστών του παλαιού ΠΑΣΟΚ,γεγονός που σε τελική φάση θα οδηγήσει και στον εσυριζαισμο του κόμματος της και της μετατροπής της σε ουρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κατα πόσον αυτό αποτελεί σοσιαλδημοκρατική προοπτική και ανανέωση για την Ελλάδα,το περιέγραφε πριν λίγο καιρό ο καθηγητης Πολιτικής Φιλοσοφίας Περικλης Βαλιανος,με άρθρο του στο Βήμα της Κυριακής,όπου μεταξύ άλλων τόνιζε: «…η σπουδή με την οποία στελέχη της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς και του σημιτικού εκσυγχρονισμού έρχονται να κηρύξουν ως τετελεσμένο. γεγονός την μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κομμάτι της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, είναι απωθητική και επιτρέπει σε όποιον θέλει να βγάλει κακόβουλα συμπεράσματα…».

«…Δέχομαι εκ προοιμίου ότι «…όλοι το καλό της πατρίδας, της κοινωνίας, της ανθρωπότητας και του πλανήτη επιθυμούμε. Αλλά οι προθέσεις δεν έχουν καμιά σημασία. Σημασία έχει ποιο πολιτικό σχέδιο υπηρετεί κανείς. Και αυτή την στιγμή η ένταξη, είναι ανιδιοτελής είτε υστερόβουλη, στο σχέδιο της ομάδας Τσίπρα συνιστά καταπάτηση των ιδανικών της δημοκρατικής αριστεράς…».

«…Πώς είναι δυνατόν να συμπορευθείτε…», γράφει ο καθηγητής «…με αυτούς που μας αποκαλούσαν Πινοσέ, ψευτο-Έλληνες, μερκελιστές και γερμανοτσολιάδες. Αυτοί δήλωναν ότι στόχος τους ως κυβέρνηση ήταν η εξόντωση των “μενουμευρωπαίηδων”. Και η βιαιότητα αυτή ακόμα εκπορεύεται αμείωτη. Από το πρωθυπουργικό γραφείο τύπου, τα περιβόητα υπόγεια του Μαξίμου, το δημοσιογραφικό όργανο του κόμματός τους, τον υπόλοιπο ξεδιάντροπο νέο-αυριανισμό και ασφαλώς την ΕΡΤ που (όπως και οι δικοί τους παραδέχονται) έχει καταντήσει ισάξια της ΥΕΝΕΔ…».

«…Για όλα αυτά δεν έχει υπάρξει ούτε ένα (υποκριτικό έστω)νιαούρισμα μεταμέλειας εκ μέρους τους. Με τα βαριά κανόνια τηςκυβερνητικής αισχρολογίας να συνεχίζουν να εκτοξεύουν το μίσοςτους καθημερινά, Αλλά εμείς που βρεθήκαμε “από την λάθος μεριάτωνμολότωφ” τηςεμφυλιοπολεμικής τους υστερίας οφείλουμε,λένε, σήμερα να στρέψουμε και την άλλη παρειά. Κι αυτό για ναεγκαθιδρυθεί η φωτισμένη απολυταρχία κάποιου νεόκοπουεθνικού σωτήρα…», αναφέρει ο αρθρογράφος και με τον τρόπο του θέτει ένα σοβαρό θέμα ηθικής τάξεως. Πάει όμως και πιο μακρυά, για όσους θέλουν να καταλάβουν την πραγματικότητα. 

«…Στην αντιπολίτευση», προσθέτει «…εξέθρεψαν και ενθάρρυναν κάθε μορφήςαντικοινοβουλευτική εκτροπή με αποκορύφωμα τον Δεκέμβρη του2008, την ίδια στιγμή που στα πανεπιστήμια απέτρεπαν, πάλι μεβίαια μέσα, την προσπάθεια για κάποια στοιχειώδη μεταρρύθμισητην οποία μάλιστα στήριζε μια συντριπτική κοινοβουλευτική, πλειοψηφία. Ως κυβέρνηση επιτέθηκαν στον πυρήνα τηςσυνταγματικής τάξης, καταδολιεύοντας με τους εγκάθετούς τους την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης καιαπεργαζόμενοι τηνκαθυπόταξη του τύπου. Μόνο την τελευταία στιγμή δείλιασαν απότο να καταστρέψουν ολοσχερώς τη χώρα βγαίνοντας από το Ευρώ. Στην οικονομία φόρτωσαν νέα αβάσταχτα βάρη στην πλάτη τουλαού με το δικό τους αχρείαστο μνημόνιο, έκλεισαν καιαποσάθρωσαν τις τράπεζες μηδενίζοντας τα δισεκατομμύρια που άρπαξαναπό τις τσέπες μας,χρεωκόπησαν την ΔΕΗ (!) και έκανανό,τι μπορούσαν για να μην πραγματοποιηθούν οι μεγάλεςεπενδύσεις….

Και την στιγμή που μιλάμε σχεδιάζουν την παραμονή τους στην εξουσία περιμαζεύονταςό,τιτoανυπόληπτο και προσβλητικάγελοίο κυκλοφορεί στο πολιτικά πεζοδρόμιο, εξευτελίζοντας την κοινοβουλευτική διαδικασία» προσπαθώντας να “κλείσουν στη φυλακή” την αντιπολίτευση και εξαγοράζοντας ψήφους με φιλοδωρήματα (αυτά που οι ίδιοι παλιότερα ονόμαζαν “κουλούρια”). Ούτε για όλα αυτά έχει υπάρξει η παραμικρή αυτοκριτική εκ μέρους τους. Υπερηφανεύονται αντίθετα και τα θεωρούν “ατού” τους….».

Με άλλα λόγια, ο Περικλής Βαλλιάνος φέρνει στο προσκήνιο το θέμα του πολιτικού αμοραλισμού –καιροσκοπισμού και υπονοεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία με ανθρώπους εξουσιολάγνους που ποδοπατούν αρχές και αξίες.

Ανθρώπους που χωρίς αιδω επιχειρούν σήμερα  μια συνταγματική εκτροπή,εξευτελίζοντας τη Δικαιοσύνη και διακυβεύοντας τους δημοκρατικούς μας θεσμουςΑπομακρυνοντας τον Ευάγγελος Βενιζέλος η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ συνειδητοποιεί σε ποιον ολισθηρό δρόμο μπαίνει;

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.