Πολύχρωμα φωτάκια, στολίδια , στους δρόμους μπάντες να παιανίζουν… πρόσωπα σκυθρωπά να κοιτούν το ρολόι για τις τελευταίες αγορές, παιδάκια να κλαίνε έξω από βιτρίνες και να  ζητούν επιμόνως για δώρο το παιχνίδι  που είδαν στη διαφήμιση. Λίγο πιο πέρα δύο προσφυγόπουλα να κοιτάνε σαν χαμένα όλο αυτό το σκηνικό και να κρατούν το χέρι της μαμάς τους σφιχτά, λίγο πιο δίπλα ένα ζητιάνος με το τσέρκι του απλωμένο περιμένει ελεημοσύνη. Πολύβουοι δρόμοι , πολύβουη πόλη και όλοι εμείς στα χαμένα.

Χαμόγελα αμήχανα , καλά Χριστούγεννα ευχόμαστε ο ένας στον άλλο και όμως δεν πιστεύουμε πραγματικά στη γέννηση κάτι νέου κάτι καλύτερου. Μιζέρια, κατήφεια, σκεπτόμαστε τις τιμές των προϊόντων στα ράφια, τα δώρα που θα πρέπει να αγοράσουμε για αγαπημένα πρόσωπα, την οικονομική δυσπραγία… Προσπερνάμε τους ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη, χαμένοι στις σκέψεις μας,  δεν τους βλέπουμε .

Η ζωή  συρρικνώνεται στο δικό μας μικρόκοσμο, αναγάγουμε τα προσωπικά μας προβλήματα σε μείζονα ζητήματα… Έχουμε γίνει παρτάκιδες, πολλοί θα πουν ότι φταίει η οικονομική κρίση. Ίσως όμως να μην φταίει μόνο αυτή, περάσαμε δύσκολα ως λαός κι όμως οι γειτονιές ήταν γεμάτες χαμόγελα και πιάτα να πηγαινόρχονται από σπίτι σε σπίτι. Ανοιχτές καρδιές , χαμόγελα και τραγούδια ακούγονταν στις φτωχογειτονίες και στα χαμόσπιτα, ενώ τα παιδιά έπαιζαν στις αλάνες με αυτοσχέδιες μπάλες …  

Σήμερα, το κοινωνικό μέρισμα έγινε  tablet και iphone  για τους πιτσιρικάδες, ο Άγιος Βασίλης από πνευματικός δωροθέτης , οι γνώσεις συρρικνώθηκαν, καλωσορίζουμε την τεχνητή νοημοσύνη, πετάμε στα σκουπίδια τη συναισθηματική νοημοσύνη…. Μεταφράζουμε την αγάπη σε ακριβά δώρα, ταξίδια και δοσοληψία.

Τελικά, όλα δείχνουν ότι τα Χριστούγεννα έχασαν το δρόμο. Μια όμορφη ευχή θα ήταν ο Χριστός να γεννηθεί στη ψυχή του κάθε ανθρώπου. Μακάρι , κάποτε  να δούμε τα αληθινά Χριστούγεννα!   

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.