Μπορεί να πετύχει η προσπάθεια του πρωθυπουργού να παραμείνει κυρίαρχος στο πολιτικό παιχνίδι ως αξιωματική αντιπολίτευση;Ναί αλλα υπο κάποιες προυποθέσεις,που θέλουν προσοχή ως προς το δημοκρατικό τους περιεχόμενο

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Θέλει να είναι το πρώτο βιολί στον νέο διπολισμό. Και έχει κάποια ατού με το μέρος του, για να το πετύχει. Κυρίως, όμως, διαθέτει πλέον πολύτιμη πρωθυπουργική εμπειρία –την οποία ο ελληνικός λαός την πλήρωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, με περίπου 200 δισεκατομμύρια ευρώ.

Στους 48 μήνες που είναι στην εξουσία, με τα λεφτά των φορολογουμένων ο Τσίπρας γνώρισε παγκόσμιους ηγέτες, έκανε ταξίδια, έμαθε πώς γίνονται κάποιες διαπραγματεύσεις, βελτίωσε και τα αγγλικά του, κατάλαβε κάποια τερτίπια της γεωπολιτικής και, κυρίως, απέκτησε σοβαρά συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι κάποιων ανταγωνιστών του στην Ελλάδα. Με απλά λόγια, ο Αλ. Τσίπρας έχει πλέον πολλά εφόδια για να παραμείνει αρκετά χρόνια πρωταγωνιστής στην ελληνική πολιτική σκηνή. Μία πολιτική σκηνή, εξάλλου, που αλλάζει, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης καθώς και στις ΗΠΑ.

Για την Ελλάδα, όμως, το ερώτημα είναι αν ο Σύριζα υπό τον Αλ. Τσίπρα μπορεί να είναι ο ένας από τους πόλους του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Μέχρι την Δευτέρα 23 Ιουλίου, η απάντηση στο ερώτημα αυτό ήταν πέρα για πέρα θετική. Έκτοτε, όμως, το τοπίο έχει αλλάξει. Οι 99 νεκροί στο Μάτι και ο τρόπος που ο πρωθυπουργός και οι συν αυτώ διαχειρίστηκαν την τραγωδία μόνον ερωτηματικά δημιουργούν. Όπως επίσης ερωτήματα προκαλούν οι πρωτοβουλίες του πρωθυπουργού να προωθήσει την περίφημη συμφωνία των Πρεσπών, την αναθεώρηση του Συντάγματος και την καθιέρωση της απλής αναλογικής.

Αναφορικά με το θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών, ήταν φανερή η πρόθεση της κυβέρνησης να δημιουργήσει ρήγματα στην αξιωματική αντιπολίτευση, γεγονός όμως που τελικά έγινε μπούμερανγκ. Έτσι σήμερα το πρόβλημα υπάρχει στους κόλπους της κυβέρνησης και όχι στο επίπεδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από την άλλη πλευρά, η συνταγματική αναθεώρηση παρουσιάζεται και αυτή με αρκετά προβλήματα και όσο περνούν οι μήνες, γίνεται αμφίβολο το κατά πόσο θα έχει επιτυχία και το σύστημα της απλής αναλογικής, το οποίο θέλει να καθιερώσει ο κύριος Τσίπρας, προκειμένου ο ίδιος να βρίσκεται πάντα στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας.

Αναφερόμενος στον «νέο διπολισμό», ο Νίκος Βατόπουλοςέγραψε στην Καθημερινή της Κυριακής 12 Αυγούστου, αυτά που ακολουθούν:

«Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτό το καλοκαίρι ήταν σημαδιακό για την κοινωνική απομόνωση του Σύριζα. Όπως επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία πως η κυβέρνηση είναι απομονωμένη όχι μόνον κοινωνικά αλλά και πολιτικά … Δεν κατανοεί όμως τις συνθήκες της ήττας, ούτε δέχεται την κοινωνική κατακραυγή ως συνέπεια της δικής του ανικανότητας. Την αποδίδει σε συνωμοσία και σε κακόβουλα σχέδια αντιπάλων, γιατί αυτό που επί της ουσίας απουσιάζει είναι η ιδρυτική, βιωματική και κυτταρική σχέση με την δημοκρατία.

»Η κοινωνική κινητικότητα που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια έχει βασικό συστατικό την ρήξη με τις διατομές και επικαλύψεις του παρελθόντος. Αλλά καθώς αυτό είναι ένα διεθνές φαινόμενο, που σε όλες τις χώρες έχει αναδιανείμει τις κοινωνικές συμμαχίες κατά τρόπο καινοφανή για την εποχή μας, είναι βέβαιον ότι και η ελληνική περίπτωση ακολουθεί ή δέχεται τους τριγμούς και τις επιρροές των τεράστιων μετακινήσεων σε ψυχικές διαθέσεις, συναισθηματικές συσπειρώσεις και πολιτικά άλματα που παρατηρούνται διεθνώς...»

»Ο Σύριζα έχει πλέον τον στόχο να είναι ένας από τους πυλώνες της διπολικής κατάστασης που τείνει να διαδεχθεί τον κατακερματισμό των πρώτων χρόνων της κρίσης Αλλά είναι επίσης βέβαιον ότι, θεωρητικά τουλάχιστον, υπάρχει άστεγος πληθυσμός που ζητεί να είναι ο αντίπαλος πόλος στην ΝΔ. Αυτός ο πληθυσμός αποτελεί μέγα στόχο».

Πώς μπορεί λοιπόν ο Τσίπρας να πιάσει αυτόν τον στόχο; Κατά την εκτίμησή μας, θα παίξει μεγάλες θεαματικές παραστάσεις με την έξοδο στις διεθνείς αγορές, με την παρoχολογία και με τη διανομή κοινωνικών μερισμάτων, τα οποία βέβαια αποτελούν μικρό τμήμα της υπερφορολόγησης που πλήττει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Σε κάποια φάση πιθανότατα θα επιχειρήσει και ένα ευρύ ανασχηματισμό, πλην όμως για την ώρα, δεν είναι ορατά τα πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε αυτόν. Μεγάλο βάρος επίσης ο Πρωθυπουργός ρίχνει στις προσλήψεις στο δημόσιο και από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ξεκάθαρα ότι με διάφορες μεθοδεύσεις έχουν τοποθετηθεί σε ζωτικές θέσεις πρόσωπα φιλικά προς το ΣΥΡΙΖΑ και τα οποία θα κληθούν, μετεκλογικά, να παίξουν το ρόλο του υπονομευτή σε περίπτωση που αλλάξει χρώμα η κυβέρνηση.

Είναι σαφές επίσης ότι ο κύριος Πρωθυπουργός δίνει ιδιαίτερη έμφαση και στο λαϊκό προφίλ του και από την άποψη αυτή έχουμε την αίσθησηότι τα ειρωνικά σχόλια που ακούγονται για κάποιους συνεργάτες του μάλλον καλό του κάνουν παρά κακό. Και αυτό το υπογραμμίζουμε ιδιαίτερα διότι προφανής στόχος του Πρωθυπουργού είναι η «τσιπροποίηση» κομματιού της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο στη συνέχεια θα αποτελέσει και μόνιμη εκλογική βάση. Υπό αυτή την έννοια οι κομπασμοί του πρωθυπουργού ότι περπατάει στα διεθνή σαλόνια χωρίς γραβάτα, δεν είναι για όλους τόσο γελοίοι όσο κάποιοι μπορούν να φανταστούν .Τα λόγια του έχουν απήχηση σε μιά κατηγορία Ελλήνων,η οποία ποσώς ενδιαφέρεται αν απο τον χωρίς γραβάτα πρωθυπουργό μας κάποιοι μπορεί να του πήραν τα σώβρακα!!!

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.