Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στην Κούβα δεν είναι άμοιρο των προθέσεών του να οδηγήσει την χώρα σε πρόωρες εκλογές

Καταπονημένος   όπως   είναι   ψυχολογικά   και   παντελώς   ανίκανος   να αντιμετωπίσει πολύπλοκες πλέον καταστάσεις, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Κούβα για να βρεθεί σε φιλικό ιδεολογικό και πολιτικό περιβάλλον, ήτοι μεταξύ δικτατόρων, ώστε να μπορέσει να ηρεμήσει και να τονωθεί με τα απαραίτητα ιδεολογικά χαπάκια. Και αυτό διότι έχει αποφασίσει να προετοιμάσει εκλογές  για την Κυριακή 19 Μαρτίου 2017.

Μακρυά από ενοχλητικά πράγματα, όπως είναι οι διαπραγματεύσεις με τους   θεσμούς,   η   δεύτερη   αξιολόγηση   με   τα   οδυνηρά   νέα   μέτρα   που συνεπάγεται και οι τουρκικές απειλές, ο κύριος πρωθυπουργός και οι επιτελείς του είχαν αρκετή ηρεμία ώστε να σκεφθούν πώς θα φύγουν από την εξουσία χωρίς να χάσουν τα αυγά και τα καλάθια.

Εξάλλου, τονώνοντας το αριστερό προφίλ του μετά την αρλουμπολογία του επικήδειου  που  διάβασε  στην Αβάνα,  ο Αλέξης Τσίπρας ευελπιστεί ότι προσφέρει   αριστεροσύνη   στον  λαό   των  Εξαρχείων  και   στους   νονούς   των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, τους οποίους θα χρησιμοποιήσει όταν θα βρεθεί στην αντιπολίτευση.

Με απλά λόγια, ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου πιστεύει ότι, με αυτά που   θα   αφήσει   πίσω   του,   μία   κυβέρνηση   Κυριάκου   Μητσοτάκη   θα   είναι ευάλωτη. Παράλληλα, θα τού επιτρέψει να συσπειρώσει την κεντροαριστερή αντιπολίτευση σε ένα προσωποπαγές κόμμα που θα ιδρύσει.

Υπό αυτή την έννοια, οι εκλογές την 19η Μαρτίου 2017 τον ευνοούν γιατί θα γίνουν με λίστα, ενώ οι μεταπροσεχείς εκλογές θα διεξαχθούν υπό απλή   αναλογική   και   όχι  απαραιτήτως   με   το   πρώτο   κόμμα   να   πρέπει   να σχηματίσει κυβέρνηση. Κατά τα λοιπά, πολύ φοβούμεθα ότι η αιτία πρόωρων εκλογών θα είναι μία νέα εμπλοκή στο Κυπριακό, με γενικότερο αντίκτυπο στις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας. Βέβαια, η υλοποίηση του σεναρίου αυτού εξαρτάται σε κάποιον βαθμό και   από   τους   Ευρωπαίους   –οι   οποίοι,   όμως,   κατά   πολλούς   έγκυρους παρατηρητές, θεωρούν την Ελλάδα «χαμένη υπόθεση».

Ίσως   δε   αυτό   να   είναι   και   το   μεγάλο   ατού   του  Αλέξη   Τσίπρα   στις μελλοντικές επιδιώξεις του. Μία Ελλάδα αποκομμένη από την Ευρώπη εύκολα μπορεί  να   γίνει   ένα   είδος   Κούβας   της   ΝΑ  Ευρώπης   με   «κομαντάντε»   τον Τσίπρα.  Ας   μην   ξεχνάμε   ότι  η   Ιστορία   μάς   διδάσκει   πώς   βίαια  καθεστώτα εγκαθίστανται   σε   πτωχευμένους   ή   πτωχούς   λαούς.   Επικεφαλής   των καθεστώτων αυτών είναι αδίστακτοι λαϊκιστές, δημαγωγοί και αρρωστημένοι άνθρωποι που κυβερνούν μέσω εγκλημάτων και αρπαγής.

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.